SES EĞİTİMİ ÇALIŞMALARININ SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ KONUŞMA BECERİLERİNE ETKİSİ

Öz

Bu çalışma ses eğitimi uygulamalarının sınıf öğretmeni adaylarının konuşma becerileri üzerindeki etkisini test etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu 2015-2016 öğretim yılı güz döneminde, “Müzik Öğretimi ” dersini alan Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü Sınıf Öğretmenliği Ana Bilim Dalı 2. sınıf öğrencilerinden gönüllülük esasına göre belirlenen 10 kişi oluşturmuştur.

Sekiz hafta süren deneysel işlemde öğrencilere gevşeme, duruş, solunum, rezonans, fonasyon, artikülasyon konularını içeren ses eğitimi çalışmaları uygulanmıştır. Bireysel olarak verilen ses eğitimi çalışmaları tek denekli araştırma yöntemlerinden AB modeliyle ölçülmüştür. Araştırmada puanlayıcılar arasındaki güvenirliği test etmek için, korelasyon analizi- SKK  (interclass corelation –ICC) kullanılmıştır.

Araştırmada örneklemlerin ön test ve son test puanları karşılaştırıldığında ölçülen sekiz davranışta da gelişme kaydedildiği, sonuç olarak ses eğitimi çalışmalarının sınıf öğretmeni adaylarının konuşma becerilerine olumlu yönde etkisi olduğu görülmüştür. Bu sonuçlardan yola çıkarak hizmet öncesinde ve hizmet içinde ses eğitimi çalışmaları uygulanarak sınıf öğretmenlerinin konuşma becerilerinin geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ses Eğitimi,Artikülasyon,Sınıf Öğretmeni Adayları,Diksiyon

Kaynakça

1. Aycan, K. (2012). Ses Eğitimi Yöntemlerinin Türkçe Konuşma Eğitimindeki Vurgu Kusurlarının Düzeltilmesine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Bele, I. V. (2008). The Teacher's Voice: Vocal training. Scandinavian Journal of Educational Research, 52: 1, 41-57, DOİ: 10.1080/00313830701786594. Web: http://dx.doi.org/10.1080/00313830701786594 adresinden 24 Şubat 2016’da alınmıştır.
3. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E, K., Akgün, E, Ö., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (4. Baskı) Ankara: Pegem Akademi.
4. Cevanşir, B., Gürel, G. (1982). Foniatri – Sesin Oluşumu, Bozuklukları ve Korunmasında Temel İlkeler. İstanbul: İstanbul Tıp Fakültesi Yayınları.
5. Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis For The Behavioral Sciences. (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
6. Coolican, H. (2009). Research methods and statistics in psychology. London, United Kingdom: Hodder & Stoughton.
7. Duffy, O. M., & Hazlett, D. E. (2004). The İmpact Of Preventive Voice Care Programs For Training Teachers: A Longitudinal Study. Journal of Voice, 18(1), 63-70. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15070225 adresinden 23 Şubat 2016’da alınmıştır.
8. Erdoğan, S. (2004). Sürekli Değişkenler İçin Güvenirlik Analizinde Kullanılan İlişki Katsayılarının Değişken Varyansından ve Etki Büyüklüğünden Etkinlenme Durumları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Mersin.

9. Evren, G. F. (2006). Ses Eğitimi Yöntemlerinin Ses Hatalıkları Tedavisinde Kullanımı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Konya.
10. Gürhan, D. (2013). Ses Eğitimi Çalışmalarının Politikacıların Konuşma Becerilerine Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. İftar, G. ve Tekin, E. (1997). Tek Denekli Araştırma Yöntemleri. (1.Basım). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları
12. Kutlu, Ö., Dogan, C.D.ve Karakaya, İ. (2008). Öğrenci Başarısının Belirlenmesi: Performansa ve Portfolyoya Dayalı Değerlendirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
13. Niebudek, E., Kotylo, P.,Politanski,P. ve Kowalska, M. (2008), Acoustic Analysis With Vocal Loading Test in Occupational Voice Disorders: Outcomes Before and After Voice Therapy. International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 21(4), 301-308.
14. Pasa, G., Oaetes, J and Dacakis, G. (2007, Jul). The Relative Effectiveness Of Vocal Hygiene Training And Vocal Function Exercises İn Preventing Voice Disorders İn Primary School Teachers. Logopedics Phoniatrics Vocology, 32(3), 128-140. http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14015430701207774 adresinden 12 Şubat 2016’da alınmıştır.
15. Pekkarinen, E., & Viljancn, V. (1991). Acoustic Conditions For Speech Communication İn Classrooms. Scandinavian Audiology, 20(4), 257-263. http://www.ncbi.nlm.nih.gov adresinden 24 Ocak 2016’da alınmıştır.
16. Sipley, K. L. (1997). Training the Speaking Voice through Singing. To The Educational Resources Information Center (ERIC), 510(273), 439-462. http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED439462.pdf adresinden 17 Şubat 2016’da alınmıştır.
17. Töreyin A.M. (5-7 Eylül 1996). Sınıf Öğretmenliği Bölümlerinde Ses ve Konuşma Eğitimi. III. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirisi. Uludağ Üniversitesi, Bursa. (http://www.muzikegitimcileri.net/bilimsel/bildiri/M-Toreyin_8.html) adresinden 10 Ocak 2016’da alınmıştır.
18. Töreyin, A.M. (2015). Ses Eğitimi. ( 2. Baskı). Ankara: Sözkesen Matbaacılık.
19. Yiğit, N. (2004, 7-10 Nisan). Sesini Profesyonel Olarak Kullanan veya Kullanacak Olan Bireylerde Karşılaşılan Ses Sorunları ve Nedenleri. 1924-2004 Musiki Muallim Mektebinden Günümüze Müzik Öğretmeni Yetiştirme Sempozyumu, Isparta. http://www.muzikegitimcileri.net/bilimsel/bildiri/N-Yigit.pdf adresinden 12 Şubat 2016’da alınmıştır.