THE RELATIONSHIP BETWEEN MOTOR DEVELOPMENT AND RISKY PLAY IN EARLY CHILDHOOD

Abstract

The early childhood years are critical for children to develop basic movement skills and lay the foundation for newly acquired motor skills. In this process, children need play environments that will develop their motor skills, and they actively use their gross and fine muscles through play. During this period, not giving children opportunities to use their motor skills can negatively affect their motor performance and cause them to be reluctant to learn more complex motor skills. Since risk play as well includes games involving in tense physical activity, they offer a wide, motivating, dynamic and interesting area that allows children to develop their motor skills. Through risky play, children develop their gross and fine motor skills, balance, coordination and body awareness. The aim of this study is to determine what role risk play holds in supporting children’s motor development. In this context, current body of literature on this topic were reviewed and the importance of risky play in early childhood was discussed. In addition, in the study, the relationship between risky games and motor development was examined and suggestions proposing the propagation of risky play were made.

Keywords

• Risky Play
• Motor Development
• Early Childhood
• Gross Motor skills
• Play

ERKEN ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE MOTOR GELİŞİM VE RİSKLİ OYUN İLİŞKİSİ

Öz

Erken çocukluk yılları, çocukların temel hareket becerilerini geliştirmesinde ve yeni edinilecek motor becerilere temel oluşturması açısından kritik bir öneme sahiptir. Çocuklar, bu süreçte motor becerilerini geliştirecek oyun ortamlarına ihtiyaç duymaktadırlar ve oyun aracılığıyla büyük ve küçük kaslarını aktif bir şekilde kullanmaktadırlar. Bu dönemde çocuklara, motor becerilerini kullanma fırsatlarının verilmemesi, çocukların motor performansını olumsuz bir şekilde etkileyebilmekte ve daha karmaşık motor becerileri öğrenmeye karşı isteksiz davranmalarına neden olabilmektedir. Riskli oyunlar da yoğun fiziksel hareket içeren oyunlar olması nedeniyle, çocukların motor becerilerini geliştirmelerine olanak sağlayan geniş, güdüleyici, dinamik ve ilgi çekici bir alan sunmaktadır. Riskli oyun aracılığıyla çocuklar, kaba ve ince motor becerilerini, denge, koordinasyon ve beden farkındalıklarını geliştirmektedirler. Bu çalışmada da riskli oyunların çocukların motor gelişimlerini desteklemede nasıl bir rol oynadığını belirlemek hedeflenmiştir. Bu bağlamda, alan yazında yer alan riskli oyunla ilgili güncel çalışmalar derlenmiş ve riskli oyunun erken çocuk dönemindeki önemi tartışılmıştır. Ayrıca, çalışmada, riskli oyunlar ile motor gelişim arasındaki ilişki incelenmiş ve riskli oyunların yaygınlaştırılmasına ilişkin önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Riskli Oyun
• Motor Gelişim
• Erken Çocukluk Dönemi
• Kaba Motor Beceriler
• Oyun

Kaynakça

1. Anthony T. D., & Lawrence, J.C. (2011). The Art of Roughhousing: GoodOld-FashionedHorse PlayandWhyEveryKidNeedsIt.:QuirkBooks.
2. Arslan, Ü. (2011). Okul Öncesi Dönemde Temel Becerilerin ve Sosyal Davranışların Kazandırılması. G.Haktanır.(Ed). Okul Öncesi Eğitimine Giriş (ss 229-232). Ankara: Anı Yayınları
3. Ball D.J, Ball-King L. (2013). SafetyManagementAndPublicSpaces: RestoringBalance.Risk Analysis.33(5), 763-71. doi: 10.1111/j.1539-6924.2012.01900.x
4. Bronfenbrenner, U. (1979). Theecology of humandevelopment. Cambridge, Massachusetts, andLondon, England: Harvard UniverstyPress (https://khoerulanwarbk.files.wordpress.com/2015/08/urie_bronfenbrenner_the_ecology_of_human_developbokos-z1.pdfErişim Tarihi: 13.06.2021 )
5. Brussoni, M.,Brunelle, S., Pike, I., HansenSandseter, E. B., Herrington, S., Turner, H.,Belair, S.,Logan, L. Fuselli, P., &Ball, D. J. (2015). Can childinjurypreventionincludehealthy risk promotion? InjuryPrevention, 21(5), 344–347. https://doi.org/10.1136/injuryprev-2014-041241
6. Brussoni, M., Gibbons, R., Gray, C., Ishikawa, T., Sandseter, E. B. H., Bienenstock, A., … Tremblay, M. S. (2015). What is the relationship between risky outdoor play and health in children? A systematic review. International Journal of Environmental Research and Public Health (Vol. 12). https://doi.org/10.3390/ijerph120606423
7. Brussoni, M., Olsen, L. L., Pike, I., & Sleet, D. A. (2012). Risky play and children’s safety: Balancing priorities for optimal child development. International Journal of Environmental Research and Public Health, 9(9), 3134–3148. https://doi.org/10.3390/ijerph9093134
8. Brussoni, M.,Ishikawa, T., Brunelle, S., &Herrington, S. (2017). LandscapesForPlay: EffectsOf An İnterventionToPromoteNature-BasedRiskyPlay İn EarlyChildhoodCentres. Journal of Environmental Psychology, 54, 139–150. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2017.11.001

9. Bundya, A. C.,Lucketta, T., Tranter, P. J., Naughtonc, G. A., Wyverd, S. R., Ragen J., &Spiesa, G. (2009). TheRisk İs ThatThere İs ‘No Risk’: A Simple, İnnovativeİnterventionToİncreaseChildren’sActivityLevels. International Journal of EarlyYearsEducation, 17(1), 33–45. https://doi.org/10.1080/09669760802699878
10. Cengiz, S. (1998). Çocuk Oyunlarının Sınıflandırılması.Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 38(1-2), 287-300
11. Cevher-Kalburan, N. (2014). Okul Öncesi̇ Dönem Çocuklarının Dış Mekânda Oyun Fırsatları Ve Ebeveyn Görüşleri̇. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 32, 113-135 https://doi.org/10.21560/spcd.21616
12. Coe, H. A. (2017). EmbracingRisk İn TheCanadianWoodlands: FourChildren’sRiskyPlayAnd Risk-TakingExperiences İn A CanadianForest Kindergarten. Journal of EarlyChildhoodResearch, 15(4), 374–388. https://doi.org/10.1177/1476718X15614042
13. Durualp, E. & Aral, N. (2018). Çocukların İnce ve Kaba Motor Gelişimlerine Oyun Etkinliklerinin Etkisinin İncelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 243–258. https://doi.org/10.5578/jss.66830
14. Erikson, E.H. (1977). ChildhoodandSociety, London: PaladmGraftonBooks
15. Gallahue D, Ozmun J, Goodway J. (2014a). Motor Gelişimi Anlamak. Aktop, A. & Sevimay Özer, D. (Çev., Ed.), Motor Gelişimi Anlama: Genel Bakış İçinde (Sevimay Özer, D. &Aktop, A. Çev. ss. 2-22). (7. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
16. Gallahue D, Ozmun J, Goodway J. (2014b). Motor Gelişimi Anlamak. .Aktop, A. & Sevimay Özer, D. (Çev., Ed.), Kuramsal Model İçinde (Ata Öztürk, M. Çev. ss.46-64). (7. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
17. Gallahue D, Ozmun J, Goodway J. (2014c). Motor Gelişimi Anlamak. Aktop, A. & Sevimay Özer, D. (Çev., Ed.), Temel Hareket Gelişimi: Manipülasyon Becerileri İçinde (Öz, A. & Kaya, Ö. Çev. ss.185-221). (7. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
18. Gallahue D, Ozmun J, Goodway J. (2014d). Motor Gelişimi Anlamak. Aktop, A. & Sevimay Özer, D. (Çev., Ed.), Temel Hareket Gelişimi: Yer Değiştirme Becerileri İçinde (Öz, A. Çev. ss.222-248). (7. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
19. Ginsburg, K. R. (2007). Theİmportance Of Play İn PromotingHealthy Child Development AndMaintainingHealthyParent-Child Bonds.Pediatrics, 119(1). doi:10.1542/peds,2006-2697
20. Gözüm, A. İ. C. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarında çalışma belleği ve engelleyici kontrol: Dikkatin aracı rolü. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(3), 609-638.
21. Gözüm, A. İ. C., Coşkun, M.,& İpek , Z.H., (2019). The Endless Well in Early Childhood Period: Executive Functions in Classroom Activities. In Alisinanoğlu, F., Bayraktar, V. &Gözüm, A. İ. C (Eds.), New Horizons in Early Childhood Education (pp.51-65), Klaipeda: Strategic Researches Academy.
22. Gözüm, A.İ.C. ve Kandır, A. (2020). Okul öncesi çocukların dijital oyun oynama sürelerine göre oyun eğilimi ile konsantrasyon düzeylerinin incelenmesi. Atatürk ÜniversitesiKazımKarabekirEğitimFakültesiDergisi, 41, 82-100.
23. Gull, C.,Goldstein, S. L., &Rosengarten, T. (2017). BenefitsAndRisks Of TreeClimbing On Child Development AndResiliency. International Journal of EarlyChildhood Environmental Education, 5(2), 10–29.
24. Güler, B. İ. & Demir, E. (2016). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Riskli Oyunlara Yönelik Görüş ve Algıları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, (August 2016). https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.246484
25. Harper, N. J. (2017). Outdoor risky play and healthy child development in the shadow of the “risk society”: A forest and nature school perspective. Child and Youth Services, 38(4), 318–334. https://doi.org/10.1080/0145935X.2017.1412825
26. Harper, N. J.,&Obee, P. (2021). Articulatingoutdoorriskyplay in earlychildhoodeducation: voices of forestandnatureschoolpractitioners. Journal of Adventure EducationandOutdoor Learning, 21(2), 184–194. https://doi.org/10.1080/14729679.2020.1784766
27. Jelleyman, C., McPhee, J., Brussoni, M., Bundy, A., &Duncan, S. (2019). A cross-sectionaldescription of parentalperceptionsandpracticesrelatedtoriskyplayandindependentmobility in children: The New Zealandstate of playsurvey. International Journal of Environmental ResearchandPublicHealth, 16(2), 1–19. https://doi.org/10.3390/ijerph16020262
28. Kaçar, S. (2016). Okul Öncesi Normal Gelişim Gösteren 5–6 Yaş Grubu Çocukların Tercih Ettikleri Oyun Türlerinin Dil Gelişimi ve Problem Çözme Becerisi Üzerine Etkilerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans. Maltepe Üniversitesi. İstanbul
29. Kaiser B, Rasminsky JS. (2017). ChallengingBehavior OnYoungChildren: Understanding, Preventing, andRespondingEffectively. İçinde Hyson, M.(Ed.), Bulying, 4. Baskı Boston, MA: PearsonEducation.
30. Karaca, N. H.,& Aral, N. (2020). Anne Babaların Çocukların Oynadıkları Riskli Oyun İle İlgili Görüşlerini Etkileyen Etmenlerin İncelenmesi, Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 5(2), 72–86.
31. Koçyiğit, S., Kök, M., & Tuğluk, M. N. (2007). Çocuğun Gelişim Sürecinde Eğitsel Bir Etkinlik Olarak Oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 324–342.
32. Lavrysen, A.,Bertrands, E., Leyssen, L., Smets, L., Vanderspikken, A., & De Graef, P. (2017). Risky-play at school. Facilitating risk perceptionandcompetence in youngchildren. EuropeanEarlyChildhoodEducationResearchJournal, 25(1), 89–105. https://doi.org/10.1080/1350293X.2015.1102412
33. Little, H. & Wyver S., (2008) Outdoor play: Does avoiding the risks reduce the benefits? Australian Journal of Early Childhood 33: 33–40.
34. Little, H.,&Wyver, S. (2010). IndividualDifferences İn Children’s Risk PerceptionAndAppraisals İn Outdoor Play Environments. International Journal of EarlyYearsEducation, 18(4), 297–313. https://doi.org/10.1080/09669760.2010.531600
35. Little, H. (2017). Promoting Risk-Taking And Physically Challenging Play İn Australian Early Childhood Settings İn A Changing Regulatory Environment. Journal of Early Childhood Research, 15(1), 83–98. https://doi.org/10.1177/1476718X15579743
36. Moralı, D.İ (2019).Anaokullarında sunulan riskli oyun fırsatlarının fiziksel özellikler ve yetişkin yaklaşımları bağlamında incelenmesi. Yüksek Lisans. Pamukkale Üniversitesi. Denizli
37. Özyürek, A., Özkan, İ., Bedge, Z, & Yavuz, N.F. (2015). Okul Öncesi̇ Dönemde Beden Eği̇ti̇mi̇ Ve Spor. International Journal of Science Culture and Sport, (3), 479–479. https://doi.org/10.14486/ijscs314
38. Play Safety Forum, (Psf), (2012). Managing Risk in Play Provision: Implementation guide. Risk Analysis (2nd. Ed.). England. Retrieved April, 5, 2021, fromhttps://www.playengland.org.uk/resource/managing-risk-in-play-provision-implementation-guide/
39. Robson, S., & Rowe, V. (2012). Observing young children’s creative thinking: Engagement, involvement and persistence. International Journal of Early Years Education, 20(4), 349–364. https://doi.org/10.1080/09669760.2012.743098
40. Ryde, G. C.,Booth, J. N., Brooks, N. E., Chesham, R. A., Moran, C. N., &Gorely, T. (2018). The Daily Mile: Whatfactorsareassociatedwithitsimplementationsuccess? PLoS ONE, 13(10), 1–14. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0204988
41. Sandseter, E.B.H. (2007). CategorisingRisky Play - How Can Weİdentify Risk Taking İn Children’s Play? EuropeanEarlyChildhoodEducationResearchJournal, 15(2), 237–252. https://doi.org/10.1080/13502930701321733
42. Sandseter, E. B. H. (2009a). Children’sExpressions ofExhilaration and Fear in Risky Play. CanadianJournal of Familyand Youth, 10(2), 92–106.
43. Sandseter, E.B.H.(2009b). Characteristics of riskyplay. Journal of Adventure Education& Outdoor Learning, 9(1), 3–21. https://doi.org/10.1080/14729670802702762
44. Sandseter, E.B.H.,&Kennair, L. E. O. (2011). Children’sRisky Play From An EvolutionaryPerspective: The Anti-PhobicEffects Of ThrillingExperiences. EvolutionaryPsychology, 9(2), 257–284. https://doi.org/10.1177/147470491100900212
45. Sandseter, E. B. H. (2014). EarlyChildhoodEducationAndCarePractitioners’ Perceptions Of Children’sRisky Play; ExaminingTheİnfluence Of PersonalityAndGender. Early Child Development andCare, 184(3), 434–449. https://doi.org/10.1080/03004430.2013.794797
46. Sandseter, E.B.H.,Kleppe, R., &Sando, O.J. (2021a).ThePrevalence of Risky Play in YoungChildren’sIndoorandOutdoorFree Play. EarlyChildhoodEducationJournal, 49(2), 303–312. https://doi.org/10.1007/s10643-020-01074-0
47. Sando, O. J.,Kleppe, R. Sandseter, E.B.H. (2021). Risky Play andChildren’sWell-Being, InvolvementandPhysical Activity. Child IndicatorsResearch 2021, 1–17. https://doi.org/10.1007/s12187-021-09804-5
48. Stan, I.,&Humberstone, B. (2011). An Ethnography Of TheOutdoorClassroom - How TeachersManage Risk İn TheOutdoors. EthnographyandEducation, 6(2), 213–228. https://doi.org/10.1080/17457823.2011.587360
49. Sicim Sevim, B. &Bapoğlu Dümenci, S. (2020). Çocukların Riskli Oyunla İlgili Algıları ile Ebeveyn Tutumları.ExploringRelationshipBetweenChildren`sPerception of Risky Play andParents`Attitudes. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 26, 1–15.
50. Stephson, A. (2003). Physical Risk-Taking: Dangerous OrEndangered? EarlyYears, 23(1), 35 – 43. https://doi.org/10.1080/0957514032000045573
51. Stevens-Smith, D. (2013). TeachingSpatialAwarenesstoChildren. Journal of PhysicalEducation, Recreation&Dance, 75(6), 52-56.https://doi.org/10.1080/07303084.2004.10607258
52. Şen, S. (2011). Okul Öncesi Dönem Çocukların Temel Özellikleri ve Gereksinimleri. G. Haktanır. (Ed.), Okul Öncesi Eğitimine Giriş içinde (ss. 112-117). Ankara: Anı Yayınları
53. Trawick-Swith, J. (2013). Okul Öncesi Dönemde Fiziksel Gelişim ve Motor Gelişim. B. Akman (Çev., Ed.), Erken Çocukluk Döneminde Gelişim. Çok Kültürlü Bir Bakış Açısı içinde (İnan, Z.H. Çev., s. 196-226). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
54. Tuğrul, B., Ertürk, G., Özen Altınkaynak, Ş., & Güneş, G., (2014). Oyunun Üç Kuşaktaki Değişimi. TheJournal of AcademicSocialScienceStudies,27, 1–16. https://doi.org/10.9761/jasss2388
55. Tuğrul, B., Boz, M., Uludağ, G., Metin Aslan, Ö., Sevimli Çelik, S.,& Sözer Çapan, A. (2019). Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Okuldaki Oyun Olanaklarının İncelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(2), 185–198. https://doi.org/10.24315/tred.426421
56. Tuğrul, B., Metin Aslan, Ö., Ertürk, G., & Özen Altınkaynak, Ş. (2014). Anaokuluna Devam Eden Altı Yaşındaki Çocuklar İle Okul Öncesi Öğretmenlerinin Oyun Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 101–116. https://doi.org/10.17679/iuefd.05509
57. Yıldız, E.,& Çetin, Z. (2018). Sporun Psiko-Motor Gelişim ve Sosyal Gelişime Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 54-66.https://doi.org/10.21020/husbfd.427140
58. Yıldız, S.,& Bektaş, F. (2021). COVID- 19 Salgınının Çocukların Boş Zaman Etkinliklerinde Yarattığı Değişimin Ebeveyn Görüşleriyle Değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 26(1), 99–122.
59. Zachopoulou, E.,Tsapakidou, A., &Derri, V. (2004). The Effects Of A Developmentally Appropriate Music And Movement Program On Motor Performance. Early Childhood Research Quarterly, 19(4), 631–642. https://doi.org/10.1016/j.ecresq.2004.10.005
60. Zamani, Z. (2016). Young children’s preferences: What stimulates children’s cognitive play in outdoor preschools? Journal of Early Childhood Research, 15(3), 256–274. https://doi.org/10.1177/1476718X15616831