Türkiye’de pet hayvan sahiplerinin sosyo-demografik yapıları ve pet hayvancılığına bakışları; Alanya-Mardin örneği

Öz

Bu çalışmada, evlerimizin birer ferdi gibi yetiştirilen pet hayvanlarının mevcut durumu, beslenme şekilleri ve barınma şartları ile Alanya ve Mardin’deki pet hayvan sahiplerinin sosyo-demografik yapılarında ne gibi farklılıkların olduğunun tespit edilmesi ve pet hayvanı sahiplerinin pet hayvanı yetiştiriciliğine bakışlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma materyalini, Antalya ili Alanya ilçesinde ve Mardin ilinde yaşayan, yaşları 18-79 (ortalama 34.26) arasında değişen, pet kliniklerine gelen, rastgele belirlenmiş ve gönüllü olarak katılan, toplam 244 pet hayvan sahibi ile yüz yüze yapılan anket çalışmasından elde edilen veriler oluşturmuştur. Bu verilere göre; katılımcıların %43.6’sı Alanya, %56.4’ü ise Mardin’de yaşamaktadır. Ankete katılan pet hayvan sahiplerinin Alanya ve Mardin de sırasıyla; %51.9 ve %56.5’i erkek olduğu, ayrıca Alanya’da %56.6’sı bekâr iken Mardin’de %59.4 evli olduğu belirlenmiştir. Pet hayvanı sahiplerinin Alanya’da %29.2’si diğer meslek grubunda iken Mardin’de %39.1’i memur olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların pet hayvanını Alanya’da %29.2’lik aynı oranla sokak ve pet shoptan sahiplenir iken Mardin’de %37.7’si arkadaşından sahiplendiği belirlenmiştir. Tatilde pet hayvanını Alanya’da %36.8’i arkadaşına bırakır iken, Mardin’de %46.4’ünün yanında götürdüğü tespit edilmiştir. Sonuç olarak, evlerimizin birer ferdi gibi yetiştirilen pet hayvanlarının durumu ve bulunduğu ortamlar farklı yerleşim yerlerinde benzer gibi görünse de, pet hayvan sahiplerinin sosyo-demografik yapılarında ve pet hayvanı yetiştiriciliğine bakışlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Alanya,Mardin,pet hayvan

Kaynakça

1. Anonim, 2019. SPSS 16.0. statistical package in social sciences for windows. Chicago, USA.
2. Demir P., Uğurlu Koç A., İstanbul Üniv. Vet. Fak. Derg. 40(2), 168-175, 2014
3. Erdoğan A.İ., Sarıözkan S., Erciyes Üniv Vet Fak Derg 8(1) 9-16, 2011
4. Larson G, Karlsson EK, Perri A, Webster MT, Hoe SYW, et al. 2012. Rethinking dog domestication by integrating genetics, archeology, and biogeography. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 109:8878–83
5. Macdonald, D.W., 1985. The Complete Book of the Dog. Pelham Books Ltd. London.
6. Oğrak ZY., Türkmen A., Yılmaz C., 2014. Sivas ilinde pet hayvanları yetiştiriciliği eğiliminin araştırılması. Türk tarım - gıda bilim ve teknoloji dergisi, 2(4):171-174.
7. Salgırlı, Y., Emre, B., Besgül, K., Öztürk, H., Sagmanlıgil, V., 2012. Köpek sahiplerinin köpeklerine yaklaşımlarının değerlendirilmesi üzerine bir pilot çalışma. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi 59, 11-15.
8. Rock M, Lail P. 2008. Could pets be of help in achieving health literacy? A media analysis demonstration study. Health Education Research, 24: 153–161.

9. Wood L, Giles-Corti B, Bulsara M. 2005. The Pet Connection: Pets as a Conduit for Social Capital. Social Science & Medicine, 61: 1159-1173.