BİR YOL ERİNİN ÖZ BİLİNCİ: KENDİ KENDİNE YUNUS
Öz
Anahtar Kelimeler
Yunus Emre, iç konuşma, mahlas beyti, anlam, kendilik bilinci
Kaynakça
- Franz, M. L. (2009). “Bireyleşme süreci”. İnsan ve semboller. (Çev.: Ali Nahit Babaoğlu), İstanbul: Okuyan us Yayınları, s. 158-229.
- Gölpınarlı, A. (1992). Yunus Emre ve tasavvuf, İstanbul: İnkılap Kitabevi.
- Jung, C. G. (1998). Psikoloji ve din. (Çev.: Raziye Karabey), İstanbul: Okyanus Yayınları.
- Jung, C. G. (1999). Keşfedilmemiş benlik. (Çev. Canan Ener Sılay). İstanbul: İlhan Yayınevi.
- Jung, C. G. (2001). İnsan ruhuna yöneliş. (Çev.: Engin Büyükinal), İstanbul: Say Yayınları.
- Jung, C. G. (2005). Dört arketip. (Yayıma Hazırlayan: M. Bilgin Saydam). İstanbul: Metis Yayınları.
- Jung, C. G. (2006). Analitik psikoloji. (Çev.: Ender Gürol), İstanbul: Payel Yayınevi.
- Jung, C. G. (2015). Maskülen erilliğin farklı yüzleri. (Çev. Didem Gamze Erdinç). İstanbul: Pinhan Yayınları.
- Jung, C. G. (2016). Analitik psikoloji sözlüğü. (Çev.: Nur Nirven), İstanbul: Pinhan Yayınları.
- Koçak, A., Mollaibrahimoğlu, Ç. (2010). Yunus Emre’de Arketipsel İmgeler: “Risaletü’n Nushiyye” Örneği. Elmi Axtarislar, 1 (3), 38-46.
