Araştırma Makalesi

KONYA ETNOGRAFYA MÜZESİNDE BULUNAN DİVAL İŞİ TEKNİĞİNDE YAPILMIŞ SECCADE ÖRNEKLERİNİN İNCELENMESİ

Cilt: 16 Sayı: 44 20 Aralık 2023
PDF İndir
EN TR

KONYA ETNOGRAFYA MÜZESİNDE BULUNAN DİVAL İŞİ TEKNİĞİNDE YAPILMIŞ SECCADE ÖRNEKLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Öz Türk işlemeleri, Türk kültürünün tarihsel sürecinde, diğer kültürlerle etkileşimleri ile kendi kültürlerini zenginleştirmeleri sonucunda ortaya çıkmış ve çeşitli el sanatı teknikleriyle beraber gelişim göstermeye başlamıştır. Türk işleme sanatı, farklı toplumların kültürlerini ortaya koyan canlı belgeler olarak dikkat çekmektedir. Geçmişten günümüze önemini yitirmeden ve özgünlüğünü koruyarak yapımı devam eden dival işi tekniğinde yapılmış işlemeler, geleneksel el sanatları ve kültürel miras olarak Türk işlemelerinin en önemli örneklerine sahip bir işleme tekniği olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmanın amacı; Konya Etnografya Müzesinde bulunan dival işi seccade örneklerini incelemek ve özelliklerini belirlemek, ayrıca dival işi tekniğinde yapılmış seccade örneklerinin malzeme, renk ve teknik özelliklerini analiz etmek, motif ve kompozisyon özelliklerini tespit etmek, bununla birlikte seccade örneklerinin Türk işleme sanatı açısından önemini ortaya koymaktır. Bu çalışmada öncelikle literatür taraması yapılmış, konu ile ilgili her türlü kaynak incelenmiştir. Müzedeki örnekler incelenmiş, dival işi tekniği kullanılarak süslenen seccadelerin çeşitli özelliklerini tespit etmek açısından için gözlem fişi formları hazırlanmıştır. Müzede bulunan seccade örneklerinin fotoğrafları çekilmiş ve müze görevlilerinden bu eserlerle ilgili gerekli bilgiler alınmıştır. Bu süreçler sonunda elde edilen bilgiler analiz edilerek sonuca gidilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

İşleme , Dival İşi , Seccade , Türk Kültürü , El Sanatları

Kaynakça

  1. Akpınarlı, F. vd. (2014). Kahramanmaraş el sanatları, işlemecilik-örücülük-dokumacılık. 1, Ankara: Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi.
  2. Aşa, E. H. (1996). Kadın kıyafetleri. Osmanlı Ansiklopedisi Tarih/Medeniyet/Kültür, 5, 68-73, İstanbul: İz Yayıncılık.
  3. Barışta, Ö. (1978). Türk işlemelerinde teknikler. Ankara: Erkek Teknik Yüksek Okulu Basımevi.
  4. Barışta, Ö. (1984). Türk işleme sanatı tarihi. Ankara: Gazi Üniversitesi.
  5. Barışta, Ö. (1988). Türk el sanatları. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Bayraktaroğlu, S. (1999). Seccade. Erdem Dergisi Halı Özel Sayısı-I, 28 (10), 57-64.
  6. Demirli, A. (2006). Sandıklarda saklı saray yaşamı. İstanbul: TBMM Milli Saraylar Yayınları.
  7. Diker, B. (1973). Türk işleme motifleri ve tekniği. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
  8. Faroqhi, S. (2005). Osmanlı’da kentler ve kentliler. (çev.: Neyyir Berktay), İstanbul.
  9. Girgök, L., (1997). Seccade. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi, 3, 1627.
  10. Gönül, M. (1973). Türk el işleri sanatı xvı. xıx. yüzyıl. Ankara: İş Bankası Kültür Yayınları.

Kaynak Göster

APA
Sönmez, K. (2023). KONYA ETNOGRAFYA MÜZESİNDE BULUNAN DİVAL İŞİ TEKNİĞİNDE YAPILMIŞ SECCADE ÖRNEKLERİNİN İNCELENMESİ. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 16(44), 2077-2093. https://doi.org/10.12981/mahder.1383447