KLASİK TÜRK ŞİİRİNDE BİR GEÇİŞ DÖNEMİ OLARAK EVLİLİK

Classical Turkish poetry has included all stages of local and national social life; He expressed the life, customs and traditions of the people. This poem contains many original contents about social life. Poets combined the inspiration they received from the social and cultural environment they were in with their own knowledge and experience and became a kind of voice for the future generations of that society. In this context, one of the topics that poets deal with based on social life is marriage, which is considered a transition period. Marriage, which is important for the continuity of a social life and the preservation of the generation, is generally encouraged. It is an important process in which the time for men and women to participate in social life as a family begins, and it is a form of behavior that distinguishes the human race from other living creatures. In our cultural environment, marriage practices, which are very rich in terms of ceremonies, customs, traditions and beliefs, are carried out in accordance with certain rules and various patterns accepted by the cultural background in which they are located. In our study, various titles about marriage were created based on the divans of the poets we selected within the scope of classical Turkish poetry, and by explaining the couplets, it was aimed to show that classical Turkish poetry is not disconnected from social life.

Klasik Türk şiiri yerli ve millî olarak sosyal yaşamın bütün aşamalarını içerisinde barındırmış; halkın yaşayışını, örf ve adetlerini dile getirmiştir. Bu şiirin içerisinde sosyal yaşama dair pek çok orijinal içerik yer almaktadır. Şairler, bulundukları sosyal ve kültürel çevreden aldıkları ilhamı, kendi bilgi ve birikimleriyle birleştirmiş ve o toplumun gelecek kuşakları için bir nevi ses olmuşlardır. Bu bağlamda şairlerin toplum yaşantısından hareketle ele aldıkları konulardan biri de bir geçiş dönemi olarak kabul edilen evliliktir. Bir toplum yaşantısının devamlılığı ve neslin korunması için önem arz eden evlilik, genel manada toplum tarafından teşvik edilen bir hadisedir. Kadın ve erkeğin bir aile olarak sosyal hayata katılma zamanının başladığı bir süreç olan ve önem arz eden evlilik, insan soyunu diğer canlılardan ayırt eden bir davranış şeklidir. Kültür çevremizde tören, töre, gelenek, görenek ve inanç açısından bir hayli zengin olan evlilik uygulamaları ise içinde bulunduğu kültür zemininin kabul ettiği belli kurallara ve çeşitli kalıplara uygun bir şekilde gerçekleştirilir. Çalışmamızda, klasik Türk şiiri bünyesinde bulunan seçtiğimiz şairlerin divanlarından hareketle evliliğe dair çeşitli başlıklar oluşturulmuş ve beyitlerin açıklaması yapılarak klasik Türk şiirinin sosyal yaşamdan kopuk olmadığını göstermek amaçlanmıştır.