SANAL KÜLTÜRÜN AİLEYE YANSIMALARI BAĞLAMINDA SANAL EBEVEYNLİK

Parents and children living in the virtual age not only benefit from the advantages of this age, but also experience its negativities together. Considering the risks to today's family, we need to carefully evaluate the pros and cons of the opportunities this age offers us. This study is based on literature review. The majority of studies in the literature on virtual parenting focus on how parents can protect their children from information pollution and dangers in the virtual age and on conscious virtual parenting. If either parent lives away from their children for various reasons, it may negatively affect family communication. It is thought that virtual parenting applications to strengthen family ties will contribute to this issue. It has been determined that studies on this subject in the literature are limited. This study focuses on the use of virtual applications in regulating family relationships. It is thought that virtual parenting applications can support the interaction between parents and children, improve their relationships with each other, and create the opportunity to make joint decisions regarding children. Experts are of the opinion that such practices will also be beneficial in ensuring the child's communication with the estranged parent in order to alleviate the negative consequences of the divorce on the child who is separated from one of his parents after the divorce. There are inequalities in having the technology to be used in these types of virtual parenting practices. In addition, it has been observed that parents who have conflicts between them in such practices may have difficulties in drawing boundaries. In order to increase and disseminate such practices, new legal regulations, development activities and raising awareness of parents about such practices are needed.

Sanal çağda yaşayan ebeveynler ve çocuklar, bu çağın avantajlarından yararlandığı gibi, olumsuzluklarını da bir arada yaşamaktadırlar. Günümüzdeki aileye yönelik riskleri de düşünecek olursak bu çağın bize sunduğu imkanların artılarını ve eksilerini iyi değerlendirmemiz gerekmektedir. Bu çalışma literatür taramasına dayanmaktadır. Sanal ebeveynlikle ilgili literatürdeki çalışmaların çoğunluğu ebeveynlerin çocuklarını sanal çağdaki bilgi kirliliği ve tehlikelerinden nasıl koruyabileceğine ve bilinçli sanal ebeveynlik üzerine odaklanmıştır. Ebeveynlerinden herhangi birinin çeşitli nedenlerden dolayı çocuklarından uzakta yaşaması aile içi iletişimi olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Aile bağlarını güçlendirmeye yönelik sanal ebeveynlik uygulamalarının bu konuda katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Literatürde bu konuda yapılan çalışmaların sınırlı olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada sanal uygulamaların aile içi ilişkileri düzenlemede kullanılması konusuna odaklanmıştır. Sanal ebeveynlik uygulamalarının ebeveynler ve çocuklar arasındaki etkileşimi destekleyebileceği, birbirleriyle olan ilişkileri geliştirebileceği ve çocuklarla ilgili ortak kararlar alabilme fırsatı oluşturabileceği düşünülmektedir. Uzmanlar bu tür uygulamaların boşanma sonrası ebeveyninin birinden ayrı kalan çocuğun üzerindeki boşanmanın olumsuz sonuçlarını hafifletebilmek adına uzak kalan ebeveynle çocuğun iletişimini sağlamak için de yararlı olacağı kanaatindedirler. Bu tür sanal ebeveynlik uygulamalarında kullanılacak teknolojiye sahip olma konusunda eşitsizlikler söz konusudur. Ayrıca bu tür uygulamalarda aralarında çatışma olan ebeveynlerin sınırları çizme konusunda sıkıntı yaşayabildikleri görülmüştür. Bu tür uygulamaların arttırılıp yaygınlaştırılabilmesi için yeni yasal düzenlemelere, geliştirme faaliyetlerine ve ebeveynlerin bu tür uygulamalar hakkında bilinçlendirilmesine ihtiyaç vardır.