KÜLTÜR ENDÜSTRİLERİ VE EKONOMİSİ ÇERÇEVESİNDE TÜRK HALK DANSLARININ TURİZM BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

Kültürel üretimler, ekonomik katkı ve istihdam yaratma gücüyle önem kazanırken; küreselleşme ve ulaşım imkânlarının artması kültür turizmini canlandırmıştır. Devletler ise bu alanı hem gelir kaynağı hem tanıtım aracı olarak kullanmaktadır. Halk dansları ise bu süreçte öne çıkan bir kültürel öğe hâline gelmektedir. Bu bağlamda, kültürel öğelerin turizm sektörüne entegre edilme süreci hız kazanmış; özellikle sahne sanatları ve dans, bu entegrasyonun en görünür alanlarından biri olmuştur. Türkiye’de dansın tecimselleşme aşamaları ilk olarak kurum ve kuruluşlar ile başlamış, asıl gelirini ise turizm üzerinden elde etmiştir. Bu çalışmada üst çerçevede, Türk halk danslarının kültür endüstrileri ve ekonomisi bağlamı incelenerek örneklem olarak turizm faaliyetlerindeki konumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Araştırmanın temel amacı; halk danslarının turistik sunumlar aracılığıyla ne şekilde ticarileştirildiğini, bu sürecin kültürel sürdürülebilirlik üzerindeki etkilerini ve ortaya çıkan ekonomik faydaları analiz etmektir. İstanbul, Antalya ve Bodrum'da faaliyet gösteren seçilmiş dans topluluklarının performansları yerinde gözlemlenmiş, profesyonel dansçılarla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerle veriler desteklenmiştir. Elde edilen nitel veriler doküman analizi tekniğiyle değerlendirilmiş, dansların turistik talepler doğrultusunda biçimsel ve içeriksel olarak dönüştürüldüğü, ancak bu dönüşümün hem kültürel devamlılık hem de ekonomik fayda açısından çelişkili sonuçlar doğurduğu tespit edilmiştir.

While cultural productions gain significance through their economic contribution and employment potential, globalization and improved transportation opportunities have revitalized cultural tourism. States increasingly utilize this field both as a source of revenue and as a means of cultural promotion. In this process, folk dances have emerged as prominent cultural elements. Accordingly, the integration of cultural expressions into the tourism sector has accelerated, with performing arts—especially dance—becoming one of the most visible components of this transformation. In Turkey, the commercialization of dance initially began through institutions and organizations, yet its primary income has been generated through tourism. This study aims to examine the position of Turkish folk dances within the framework of cultural industries and the cultural economy, using their role in tourism activities as a case focus. The main objective is to analyze how folk dances are commercialized through touristic presentations, the impact of this process on cultural sustainability, and the resulting economic benefits. Field observations were conducted on selected dance groups operating in Istanbul, Antalya, and Bodrum, and data were supported through semi-structured interviews with professional dancers. The qualitative data were analyzed using document analysis techniques. The findings revealed that the dances were reshaped both formally and contextually in line with tourist expectations. However, this transformation has led to contradictory outcomes in terms of both cultural continuity and economic gain.