Türk Halk Şiirinde Renklerin Değerleri ve Anlama Katkısı
Öz
Çalışma, beş (5) halk ozanının ürünleri incelenerek gerçekleştirildi. Bu ozanlar; Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Köroğlu ve Dadaloğlu'dur.
Ozanların, renk kavramını içeren, yansıtan sözcükleri, dilbilimin yanalanlan olan anlambilim, sözcük anlambilimi ve metindilbilimin yöntemleriyle çalışıldı. Sözlüksel ve bağlamsal anlam; sezdirim/çıkarım, öngönderge/artgönderge/eşgönderge kavramlarının metinlerdeki kullanımı ve işlevlerinin de katkısıyla sınırlı anlamda söylem çözümlemesi çalışması gerçekleştirilmeye çalışıldı. Şiirlerde geçen, renk adları ya da renklere yapılan göndermeler, kullanım bağlamına bağlı olarak dize, dörtlük ya da şiirin bütünlüğü bağlamında ele alındı. Renk adları ya da uzak yakın çağrışımları, imgesel, dilsel, anlamsal
katkı, işlev ve gönderim boyutları belirlenmeye; belirlemelerden sonra, beş ozanın kullanımları karşılaştırılarak değerlendirilip; yorumlanarak, veriler elde edilmeye çalışıldı ve elde edilen veriler yorumlanarak bütüncül yargılara varıldı.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- KORKUT, Ece. ( 2003). Dilbilimsel Şiir Çözümlemeleri, Günümüz Dilbilim Çalışmaları. İstanbul: Multilingual.
- ONG, W. J. ( 1 992). Sözlü ve Yazılı Kültür. (Çev. Sema Postacıoğlu). İstanbul: Metis Yayınları
- ÖZTELLİ, C. (2003). Karacaoğlan, Bütün Şiirleri. İstanbul: Özgür Yayınları.
