MANİSA’DA AVCILIK GELENEĞİ-1
Öz
İnsanlık tarihinin ilk dönemlerinden itibaren var olan avcılık, geçmişten günümüze kadar farklı amaç ve yöntemlerle yapılagelmiştir. Avcılık, beslenme, hobi, güç gösterisi, savaşa hazırlık ve korunma gibi toplumdan topluma ve zamanın şartlarına göre değişiklik gösteren farklı amaçlarla ve kendine özgü yöntemlerle yapılan bir uğraş alanıdır. Türklerde avcılığın çok önemli bir yerinin olduğu tarihî metinler, minyatürler ve yazıtlar gibi farklı kaynaklardan öğrenilmektedir. Türkiye’nin farklı bölgelerinde sürdürülen avcılığın aktif olarak icra edildiği yerlerden birisi de Manisa’dır.
Bu yazı, Manisa'da avcılık geleneği (balık ve türevleri hariç) hakkında 10.01.2018-20.04.2019 tarihleri arasında yapılan alan araştırması ve kaynak taraması sonucunda elde edilen bilgilerden hareketle ortaya konulmuştur. Makalenin giriş kısmında yazılı kaynaklardan hareketle avcılıkla ilgili genel bilgi verilmiştir. Ardından Manisa’da avcılık geleneği; tarihi geçmişi ve güncel durumu, avcılıkla ilgili kulüp ve dernekler, avlaklar (av bölgeleri), av hayvanları, avlanma süreleri, avcıların kullandığı av malzemeleri, av çeşitleri, avlanma yöntemleri, avcılıkla ilgili inanç ve uygulamalar, av esnasında yaşanan kazalar, avcılıkla ilgili terimler alt başlıklarıyla açıklanmıştır. Manisa’da avcılık geleneği hakkında elde edilen diğer veriler ise ikinci makalede ele alınacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AND, Metin (1970) “XVI. Yüzyılda Av ve Avcılık”, Hayat Tarih Mecmuası, 5/2 (12), Ocak, ss. 17-21.
- BAĞCI, Ali ve diğerleri (2017). Sürdürülebilir Avcılık İçin Temel Eğitim, Ankara: Orman ve Su İşleri Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü.
- BAYAT, Fuzuli (2007). Türk Mitolojik Sistemi-2, İstanbul: Ötüken Neşriyat.
- BAYAT, Fuzuli (2009). “Sosyo-Ekonomik Bağlamlı Avla Bozkır Sürek Avlarının Bazı Müşterek ve Farkları”, Acta Turcica Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, Türk Kültüründe “Av”, 1/1, ss. 1-11.
- BAYBURT, Berrin ve DUMAN, Doğan (2017). “28 Şubat Post-modern Darbesi’nin İslami Dernek ve Vakıflara Etkileri”, The Journal of Academic Social Science Studies, 64, ss. 413-430.
- BELGE-1: Talebimiz doğrulusunda tarafımıza gönderilen T.C. Orman ve Şu İşleri Bakanlığı IV. Bölge Müdürlüğü-Manisa Müdürlüğü’nün “60014808-622.03-11945” sayılı ve 12.01.2018 tarihli dilekçe.
- CAFEROĞLU, Ahmet (1972). “Türklerde Av Kültü ve Müessesesi”, VII. Türk Tarih Kongresi (25-29 Eylül 1970)-Kongreye Sunulan Bildiriler, C. 1, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, ss. 167-175.
- ÇETİN, Osman (2013). 64 No’lu Manisa Şer’iyye Sicili, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- ÇORUHLU, Yaşar (1997). “Türk Sanatında Av Sembolizmi”, Arkeoloji ve Sanat, 76, ss. 13-25.
- EKE, Metin (2009). “Türk Halk Müziğinde Av Konusunu İçeren Türküler”, Acta Turcica Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, Türk Kültüründe “Av”, 1/1, ss. 479-491.
