DENİZLİ İLİ ÇAL İLÇESİ KABALAR KÖYÜ DÜZ DOKUMA ÖRNEKLERİ
Öz
El dokumacılığı, insanların yaşadıkları ortamda buldukları malzemeleri kullanarak doğa koşullarından korunma ve ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla başlamış, yüzyıllık serüveni içerisinde gelişerek kültürel kimliğimizin birer parçası olmuştur. El dokumacılığı içerisinde önemli bir yere sahip olan düz dokumalar da ticari kaygı güdülmeden ihtiyaca yönelik üretilmiş, dokunan topluluğun ve dokuyanın gelenek, görenek, duygu ve beğenilerini yansıtan ortak bellek ürünleri olmuştur. Düz dokumalar; halı dışında kalan havsız, kilim, cicim, zili (sili) ve sumak adıyla anılan dokumalardır. Araştırma kapsamına alınan Denizli iline bağlı çal ilçesi de düz dokuma örneklerinin azda olsa rastlandığı ilçelerden biridir. Araştırmada Çal’ın kabalar köyünde bulunan düz dokuma örneklerinin; boyut, kullanılan malzeme, teknik, renk ve yanış adları açısından incelenerek tespit edilmesi ve kayıt altına alınması amaçlanmıştır. Bu amaçla yöreye gidilmiş, köyde dokunduğu tespit edilen kilim, torba, heybe ve çuvalların fotoğrafları çekilmiş, bu dokumaları ellerinde bulunduran bireylerle karşılıklı görüşme yöntemi kullanılarak dokumalarla ilgili verilere ulaşılmıştır.
Araştırma sonucunda yörede düz dokumaların artık dokunmadığı, dokumayı bilen birey sayısının gittikçe azaldığı, incelenen örneklerde kullanılan dokuma ipliklerinin yün ve pamuk karışımı olduğu, dokumada kullanılan yanış adlarının yeni nesiller tarafından hatırlanmadığı, incelenen kilimlerin desenlerine göre; “çakmacık, dört göllü, kırık yanışlı ve üç kuyulu” olarak adlandırıldığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ACAR, BALPINAR, Belkıs (1982). Kilim-Cicim Zili-Sumak Tür Düz Dokuma Yaygıları. İstanbul: Gönül Kitabevi.
- ÇUBUK, Nizami (2006). Denizli’de Çal Yöresi Kilimleri. Denizli 1. El Sanatları Kongresi Bildiri Kitabı. Ankara: Gazi Kitapevi.
- DENİZ, Bekir (1994). “Bir vakıf Eser Olarak Cami, Mescid, Zaviye, Şifahane Gibi Dini ve Sosyal Yapılarda Bulunan Halı, Kilim ve Düz Dokuma Yaygılar ve Bunların Günümüzdeki Durumu”. Vakıflar Dergisi, sayı:23, S:283-296.
- DENİZ, Bekir (1997). “Kozak (Bergama) Yöresi Halıları”. Arış, 2, s:18-37, Ankara.
- DENİZ, Bekir (1998). Ayvacık (Çanakkale) Yöresi Düz Dokuma Yaygıları (kilim, Cicim, Zili). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları: 169.
- DENİZ, Bekir (2000). Türk Dünyasında Halı ve Düz Dokuma Yaygılar. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları: 215.
- DENİZ, Bekir (2007). “Tekstil Ürünlerini Saklamada Kullanılan Halı ve Düz Dokumalar”. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Dergisi. Sayı: 12.
- Deniz, Bekir (2013). “Anadolu-Türk Halı ve Düz Dokuma Yaygılarında Bazı Motiflerin İsimlendirilmesi”. Akdeniz Sanat Dergisi, Cilt:3 Sayı:5, s.51-68.
- DURUL, Yusuf (1987). Anadolu Kilimlerinden Örnekler 2. İstanbul: Ak Yayınları Türk Süsüleme Sanatları Serisi:13.
- ERBEK, Güran (1986). “Dokuma, İşleme ve Örgüdeki Koç Boynuzu Örgesi”, Antika Dergisi, sayı:10 s:28-43, İstanbul: Mısırlı Matbaacılık ve Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.
