KARABİBİK HİKAYESİNDE SOSYOKÜLTÜREL TESPİTLER
Öz
Medeniyet, sosyokültürel değerlerle oluşan bir kavramdır. Sosyokültürel değerler, toplumun dil, din, inanç, örf ve âdetleri gibi yaşam tarzını belirleyen değerleri içermektedir. Türk medeniyetinin en önemli kaynaklarından biri, Anadolu köylerindeki sosyokültürel değerlerdir. Cumhuriyet öncesi dönemde Anadolu kırsalındaki sosyal ve kültürel yaşantıyı konu edinen edebî, tarihî ve sosyolojik eserler oldukça sınırlıdır. Bu döneme ait eserlerin sosyokültürel bağlamda analiz edilmesi gerekmektedir. Türk edebiyatının İlk köy romanları ve hikâyeleri, kırsalda yaşayan Anadolu halkının sosyokültürel yaşantısını yansıtmaktadır. Bu çalışmada, ilk köy hikâyeleri arasında bulunan Karabibik’in sosyokültürel bağlamda analizi yapılmaktadır. Hikâyenin en önemli özelliği realist olmasıdır. Yazar Nabizâde Nâzım, 1889 yılında Antalya’nın topoğrafyasını çıkarmak için bölgede bulunmuştur. Hikâyenin vaka örgüsü de Antalya’nın köy ve ilçelerinde geçmektedir. Hikâyede kahramanlar, kendi ağız özelliklerine göre konuşturulmaktadır. Hikâyede ayrıca önemli tarihî mekân ve objeler hakkında okuyucuya bilgiler verilmektedir. Bu yönüyle hikâye, reel kaynaklara katkı sağlayabilecek niteliğe sahiptir. Karabibik’te aynı zamanda son dönem Osmanlı köylüsünün içinde bulunduğu sefalet, cehalet ve kültürel yozlaşma da anlatılmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, ilk köy romanlarının ve hikâyelerinin sosyokültürel özelliklerini ortaya çıkarmaktır. Araştırmada doküman inceleme metodu uygulanmıştır. Araştırma, Türk edebiyatının ilk köy hikâyeleri arasında bulunan Karabibik’le sınırlıdır. Araştırma sonucunda Karabibik’in Cumhuriyet öncesi Anadolu halkının sosyokültürel yaşantısını yansıttığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Köy hikâyeleri ve romanları,Nabizade Nazım,Karabibik,Karabibik,sosyokültürel yapı
Kaynakça
- AKALIN, Şükrü Halûk ve diğerleri (2011). Türkçe Sözlük, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- AKYOL, Ali Akın ve KADIOĞLU, Yusuf Kağan (2010). “Demre Aziz Nikolaos Kilisesi Yapı Malzeme Analizleri”. Bizans ve Çevre Kültürleri, Ankara: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık.
- BİRİNCİ, Necat (2007). Nâbizâde Nâzım, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı.
- ÇALIŞKAN, Şerife Seher EROL (2016). “Türk Folklorunda Lâkap Verme Geleneği: Bartın Örneği”. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 3, 103-126.
- ÇÖMEZOĞLU, Özgü (2007). Akdeniz Çevresi Ortaçağ Camcılığı Işığında Demre Aziz Nikolaos Kilisesi Cam Buluntuları, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- DİKEÇLİGİL, Beylü (1993). “Kültür Kavramının Analizi veya Sosyo-Kültürel gerçekliğin Yapısı Üzerine Bir İnceleme” Dünya’da ve Türkiye’de Sosyolojik Gelişmeler, I. Ulusal Sosyoloji Kongresi. Sosyoloji Derneği Yayınları, 37-47.
- ERDEM, Mehmet Dursun ve BÖLÜK, Ramazan (2011). “Kaş (Antalya) Ağzı Ses Özellikleri Üzerine”. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 6/1, 411-452.
- FINDIK, Ebru Fatma (2015). “Myra Demre, Aziz Nikolaos Kilisesi Rum Mezarlığından Boucla ve Gouna Örnekleri” ADALYA, Suna-İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü, S. XVIII –303-309.
- GÜNEŞ, Hüseyin Nihat (2019). “Sosyal Olarak İnşa Edilmiş Modern Annelik Söylemi İçerisinde Bir Asma Kat: Sütanne Geleneği”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 69, 252-26
- GÜZEL, Sekan (2006). “Sosyal Yapı ve Toplumsal Yapı Bileşkesinde Sosyo Kültürel Yapı Kavramı”, Sosyoloji Konferansları Dergisi, 34, 83-96.
