NEVŞEHİR YÖRESİ GELENEKSEL EĞLENCE UNSURLARININ TURİZMDE KULLANIMI
Öz
Kültür turizmi, günümüzde deniz, kum ve güneş turizmine karşı alternatif turizm faaliyeti olarak birçok ülke tarafından yapılan önemli turizm faaliyetlerinden biridir. Köklü bir kültürel geçmişe sahip olan ülkeler, bu kültür unsurlarını turizme yönelik kullanmakta, ayrıca kültür unsurlarını turizmde kullanarak kültürün yaşatılmasını ve gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlanmaktadır. Kültür turizmi içinde önemli bir yere sahip olan unsurlardan biri de eğlence kültürüdür. Eğlence, insanların boş vakitlerini değerlendirme ve stres atmaları amacıyla başvurulan önemli unsurlardan biridir. Kültürlerden önce var olduğu bilenen eğlencenin, geçmişte özellikle kış geceleri insanların boş vakitlerini değerlendirdiği ve hoş vakit geçirdiği bir araç olduğu bilinmektedir. Eğlence unsurları, eğlenmenin yanında bireyler arasında iletişimi sağlaması bakımından da dikkate değerdir. Günümüzde zayıflamakla birlikte insanlar düğün, bayram ve mevsimsel döngüye bağlı etkinlikler düzenleyip vakit geçirmektedirler. Bu etkinliklerde geleneksel oyunlar oynanmakta olup çeşitli gösteriler yapılmaktadır. Bu unsurlar ayrıca eğlenirken eğlendirme amacı da gütmektedir. Bu eğlenceler toplu ortamlarda; köy meydanı, kahvehane, köy odası vb. mekânlarda gerçekleştirilmektedir. Ancak teknolojinin gelişmesiyle birlikte eğlence kültürü de değişim ve dönüşüme uğramıştır. Fakat günümüzde de eğlence unsurlarının yaratımında ve yapılan aktivitelerde folklor ürünlerinden yararlanılmaktadır. Çalışmada, geçmişte birçok kültüre ev sahipliği yapmış ve eğlence kültürü bakımından oldukça zengin olan Nevşehir yöresinin eğlence unsurları üzerinde durulacak olup bu unsurların turizmde kullanımı değerlendirilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akgöz, E. (2003). Turizm işletmelerindeki Türk gecelerinin Türk kültürünü tanıtmaya katkıları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
- And, M. (2012). Oyun ve bügü. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- Atlı, S. (2017). “Köy seyirlik oyunlarından ‘deve oyunu’ üzerine bir değerlendirme ve Balıkesir-Pamukçu deve oyunu”. Journal of Turkish Language and Literature, C. 3, S. 2, s. 16-40.
- Aydın, S. (2009). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Türkiye kültür portalı projesi.
- Ceylan, F. (2004). Eğlence kavramının İstanbul’da geçirdiği değişim süreci ve mekana etkisi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
- Dinçer Berdibek, Z. (2017). “Ötekinin merceğinden Osmanlı eğlence kültürü”. Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi (OMAD), C. 4, S. 8, s. 37-58.
- Ergin, M. (2014). Dede Korkut kitabı-1. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ersan, M. (2006). “Türkiye Selçuklularında devlet erkânının eğlence hayatı”. Tarih İncelemeleri Dergisi, C. 21. S. 1, s. 73-106.
- Huizinga, J. (1995). Homo ludens oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme. (çev.: Mehmet Ali Kılıçbay), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- Kılıç, F.; Kılıç, M. (2017). Avanos’a dâir yazılar-2, Ankara: Grafiker Yayınları.
