Burdur’da Yıllık ve Aylık Ortalama Maksimum Hava Sıcaklığı Dağılışının Coğrafi Bilgi Sistemleri Yardımıyla Haritalanması ve Analizi

Öz

Maksimum hava sıcaklığı iklimin önemli elemanlarından biridir. Bu çalışmanın amacı uzun yıllar yıllık ve aylık ortalama maksimum sıcaklık dağılışının Burdur ilinde haritalanması ve analiz edilmesidir. Çalışmada Burdur ili ile yakın çevresindeki 10 meteoroloji istasyonundan elde edilen maksimum sıcaklık verileri kullanılmıştır. Verilerden uzun yıllar yıllık ve aylık maksimum sıcaklık ortalamaları hesaplanmış ve Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) yardımıyla dağılış haritaları yapılmıştır. Hazırlanan haritalar çalışma alanının yüksek ve düşük ortalama maksimum sıcaklığa sahip bölümlerini açıkça göstermektedir. Genel olarak Bucak ve Gölhisar çevreleri en yüksek, Ağlasun ve Yeşilova çevreleri ise en düşük ortalama maksimum sıcaklık değerlerine sahip olan alanlardır.  

Anahtar Kelimeler: Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS), İklim, Maksimum Sıcaklık, Idw, Burdur

Kaynakça

1. Aksu, H.H., (2010). Bölgesel İklim Değişikliği ve Hava Tahmininde Isı Adası. Uluslararası Katılımlı 1. Meteoroloji Sempozyumu, 27-28 Mayıs 2010, Ankara, Bildiri Kitabı, 366p.
2. Arslanoğlu, M., Özçelik, M.,(2005). Sayısal Arazi Yükseklik Verilerinin İyileştirilmesi. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası 10. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı, 28 Mart- 1Nisan 2005, Ankara.
3. Atalay, İ. (2010). Uygulamalı Klimatoloji. Meta Basım, İzmir.
4. Atalay, İ. (2011).Türkiye İklim Atlası. İnkılâp Kitabevi, İstanbul.
5. Aydın, O., Çiçek, İ. (2013). Ege Bölgesi’nde Yağışın Mekânsal Dağılışı. Coğrafi Bilimler Dergisi, 11(2),101-120.
6. Demir, İ., Kılıç,G., Coşkun, M., Sümer, U.M. (2008). Türkiye’de Maksimum, Minimum ve Ortalama Hava Sıcaklıkları İle Yağış Dizilerinde Gözlenen Değişiklikler ve Eğilimler. TMMOB Küresel İklim Değişikliği ve Türkiye, 13-14 Mart 2008, Ankara, Bildiriler Kitabı, 69-84p.
7. Demircan, M., Alan, İ., Şensoy, S. (2011). Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanarak Sıcaklık Haritalarının Çözünürlüğünün Artırılması. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası 13. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı, 18-22 Nisan 2011, Ankara.
8. Eken, M., Ceylan, A., Taştekin, A.T., Şahin, H., ve Şensoy, S. (2008). Klimatoloji II, DMİ Yayınları, Ankara.

9. Kravchenko, A.N., Boast, C.W., Bullock, D.G. (1999). Multifractal analysis of soil spatial variability. Agronomy Journal, 91, 1033-1041.
10. Krivoruchko, K., Gotway, C., Zhigimont, A. (2003). Statistical tools for regional data analysis using GIS, International Symposium on Advances in Geographic Information Systems: GIS’03 Proceedings of the 11th Association for Computing Machinery (ACM),November 7, 2003, USA.
11. Loyd C.D., (2007). Local Models for Spatial Analysis, CRC Press, London and New York.
12. Şahin, C., Sipahioğlu, Ş. (2009). Doğal Afetler ve Türkiye. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ankara.
13. Türkeş, M. (2007). Küresel iklim değişikliği nedir? Temel kavramlar, nedenleri, gözlenen ve öngörülen değişiklikler. 1. Türkiye İklim Değişikliği Kongresi, 11-13 Nisan 2007, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul, Bildiri Kitabı, 38-53p.
14. Türkeş, M. (2010). Klimatoloji ve Meteoroloji. Kriter Yayınevi, İstanbul.
15. Wong, A.D., Lee, J. (2005). Statistical Analysis of Geographic Information with ArcView and ArcGIS, John Wiley&Sons, Inc Hoboken, NJ.