Kent Kimliğinin Kent Meydanlarına Yansıması: Alanya İskele-Rıhtım Bölgesi Örneği
Öz
İlkel toplumların oluşturduğu yerleşimlerden
günümüz kentlerine kadar toplumların kültürel, ekonomik ve fiziksel yönden
birçok aktivitede bulunduğu kent meydanları, kentlerin kimliğini yansıtan
önemli kentsel mekânlardır. Plansız büyüyen kentler, tarihsel süreçte sahip
oldukları ve onları birbirinden farklı kılan kimlik bileşenlerini zamanla kaybetmektedir.
Tarihin her döneminde ve her toplumda farklı şekillerde ortaya çıkan kentsel
açık alanların son ve en güzel örneklerinden birisi kent meydanlarıdır.
Çalışmanın çıkış noktası kent meydanı bulunmayan kentlerde, kent kimliğinin
kent meydanları üzerinde etkisinin neler olabileceği düşüncesi oluşturmuştur.
Alanya İskele-Rıhtım bölgesi özelinde yapılan mekânsal analizler ve anket
neticesinde; bölgenin mevcut durumda kentin odak merkezlerinden olup, sosyal ve
kültürel aktiviteleri karşılamada yetersiz kaldığı, içerisinde iki adet küçük
meydanlar bulunduğu belirlenmiştir. Bu meydanların kent büyümesi ile ilişkilendirildiğinde
yetersiz kaldığı, ulaşım sistemi ve görsel değerleri incelenmiştir. Anket
çalışmaları neticesinde ise, kullanıcıların olmasını istedikleri kültürel değer
ve aktivitelerin, ekonomik faaliyetlerin, çalışma alanı ile ilgili diğer istek
ve beklentilerinin neler olabileceği hakkında veriler elde edilmiştir. Bu
çalışmanın sonucunda; İskele-Rıhtım Bölgesi ve çevresindeki kentsel odaklar ile
bütünleşme sağlayamadığı, toplumsal ihtiyaçlara kentin kimliği ile örtüşen
özelliklere meydan olarak cevap veremediği, sosyal ve kültürel özellikleri ile
çevresel ve toplumsal kimlik bileşenleri doğrultusunda birer odak noktası
olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altınçekiç Çınar, H.S., 2000. İstanbul Metropolü’nde Meydanların Rekreasyonel İşlev Yönünden Önemi Üzerine Araştırmalar. İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 237s, İstanbul.
- Aykurt, A. S., 2010. Planlama Ve Uygulama Süreçlerinde Kent Meydanları : Antalya Cumhuriyet Ve Konyaaltı Kent Meydanlarında Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 130s, Antalya.
- Erdönmez, M. E. ve Akı, A., 2005. Açık Kamusal Kent Mekanlarının Toplum İlişkilerindeki Etkileri. Megaron YTÜ Mimarlık Fakültesi e- Dergisi, 1(1), 67-87.
- Kalender Ölmez, S. ve Demiroğlu, D., 2011. Tarihi Süreç İçerisinde Sivas Kent Meydanı’nın İrdelenmesi. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 1(3), 355-365.
- Mesutoğlu, M., 2001. Kentsel Mekan Olarak Meydan Ve Morfolojik Özellikleri. Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir ve Bölge Planlama Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 78s, İstanbul.
- Şahin, B., E., 2006. Meydanların Kentsel Yaşama Katkısı Üzerine Bir İnceleme: Bursa Örneği. Uludağ Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 275s, Bursa.
- Taşçı, H., 2012. Kent Meydanı ile Kent Kimliği İlişki ‘Üsküdar Meydan Örneği’. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Mahalli İdareler ve Yerinden Yönetim Bilim Dalı, Doktora Tezi, 383s, İstanbul.
- Topçu Deniz, K., 2011. Kent Kimliği Üzerine Bir Araştırma: Konya Örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8 (2), 1048-1072.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ali Türk
Süleyman Demirel Üniversitesi
Türkiye
Hatice Selcen Seydioğulları
*
Süleyman Demirel Üniversitesi
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
14 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
28 Şubat 2018
Kabul Tarihi
12 Temmuz 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 9 Sayı: Ek (Suppl.) 1
Cited By
Çanakkale Kentsel Yapısına Eleştirel Bir Yaklaşım: Butik Kent
Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.29048/makufebed.605130KENT KİMLİĞİ İNŞASINDA FESTİVALLERİN ROLÜ
Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.29029/busbed.1038648THE EFFECT OF SOCIAL CHANGE AND POPULAR CULTURE IN HISTORICAL PLACES:THE CASE OF ISTIKLAL AVENUE
Türkiye Peyzaj Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.51552/peyad.1023070