Muş İlindeki Besi İşletmelerinde Sürdürülebilir Üretim ve Bunu Etkileyen Faktörler

Öz

Bu çalışma Muş ili besi işletmelerinde sürdürülebilir üretim ve bunu etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla, Muş ili merkez ve ilçelerinde rastgele örnekleme yöntemi kullanılarak saptanan 368 işletmeci ile anket çalışması yapılmıştır. Yapılan araştırmada, işletmecilerin %83,8’i besiciliği sürdürmek istediğini belirtirken %16,2’si sürdürmek istemediğini bildirmiştir. Besiciliği sürdürme isteği ile yaş, eğitim seviyesi ve deneyim arasında pozitif ilişki, hayvan sayısı ile negatif ilişki tespit edilmiştir. Besiciliği baba mesleği ve severek yapan işletmecilerin, başka iş olmadığı için yapanlardan daha memnun oldukları ve işi sürdürmek istedikleri belirlenmiştir. Besi sonunda hayvanlarını eder fiyata satan işletmecilerin besicilikten memnun oldukları ve besiciliği de severek yaptıkları belirlenmiştir. Sonuç olarak, besiciliğin sürdürülebilirliğini, işletmecilerin yaşı, eğitim durumu ve deneyimleri ile mevcut hayvan sayısı, besi sonunda hayvanların eder fiyata satılması olumlu yönde etkilemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Besi işletmeleri
• Etkileyen faktörler
• Muş ili
• sürdürülebilir üretim

Sustainable Production and Affecting Factors in Fattening Farms of Muş Province, Turkey

Öz

This study was carried out in order to determine the sustainable production and the factors affecting this in the fattening farms of Muş province. For this purpose, a survey was conducted with 368 farmers determined by using random sampling method in the center and districts of Muş province. In the research, 83.8% of the farmers stated that they wanted to continue fattening, while 16.2% of them stated that they did not want to continue. A positive relationship was found between the desire to continue breeding and age, education level and experience, and a negative relationship with the number of animals in farms. It has been determined that the fattening farms and those who fondly do it are more satisfied than those who do it because there is no other job and they want to continue their business. It has been determined that the farmers who sell their animals at a fair price at the end of the fattening are satisfied with the fattening and love it. As a result, the sustainability of fattening, the age of the operators, educational status and experience, the number of animals available, and the sale of animals at a fair price at the end of fattening positively affect.

Anahtar Kelimeler

• Fattening farms
• Affecting factors
• Muş province
• sustainable production

Kaynakça

1. Anonim (2018). Hayvancılık İstatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu. https://biruni.tuik.gov.tr/hayvancilikapp/hayvancilik.zul (Erişim tarihi: 09.03.2018).
2. Bakır, G., Kibar, M. (2019a). Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Memnuniyet ve Sürdürülebilirliğine Etkili Olan Faktörler: Muş İli Örneği. Turk J Agric Res 6(2): 123-135.
3. Bakır, G., Kibar, M. (2019b). Siirt İli Besi Sığırı İşletmelerinde Memnuniyet ve Sürdürülebilirliğin Belirlenmesi. International Erciyes Agriculture, Animal & Food Sciences Conference, 24-27 April 2019, Kayseri, Turkey.
4. Bakır, G., Kibar, M. (2019c). Muş İlinde Bulunan Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Bazı Yapısal Özelliklerinin Crostabb Analiziyle Belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi 22(4): 609-619.
5. Bakır, G., Kibar, M. (2020). Muş İli Besi Sığırcılığı İşletmelerinin Bazı Yapısal Özelliklerinin Belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi 23(6): 1687-1697.
6. Cochran, W.G. (1977). Sampling techniques (3rd Edition). John Wiley&Sons. New York. https://www.academia.edu/29684662/Cochran_1977_Sampling_ Techniques Third_Edition. pdf. (Erişim: 14.01.2019).
7. Düzgüneş, O., Kesici, T., Gürbüz, F. (1983). İstatistik Metodları I. A.Ü. Ziraat Fak. Yay. No:229.
8. Han, Y. (2008). Diyarbakır İli Ergani İlçesinde Besi Sığırcılığı Yapan İşletmelerin Genel Değerlendirilmesi. YYÜ Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi, Van.

9. Hockerts, K. (2001). Corporate Sustainability Management – Towards Controlling Corporate Ecological and Social Sustainability. Sustainability at the Millennium: Globalization. Competitiveness and the Public Trust January 21-25. Ninth International Conference of Greening of Industry Network, Bangkok.
10. Kaygısız, A., Tümer, R., Orhan, H., Vanlı, Y. (2008). Kahramanmaraş bölgesi süt sığırcılık işletmelerinin yapısal özellikleri: 1. Yetiştirme uygulamaları. SDÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi 3(2): 23-31.
11. Koçyiğit, R., Diler, A., Yanar, M., Güler, O., Aydın, R., Avcı, M. (2016). Süt sığırcılığı işletmelerinde hayvan sağlığı, veteriner sağlık hizmetleri ve yetiştirici memnuniyeti: Erzurum ili Hınıs ilçesi örneği. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 3(1): 24-32.
12. Köseman, A., Şeker, İ. (2016). Malatya ilinde sığırcılık işletmelerinin mevcut durumu: I. Yapısal özellikler. Fırat Üniv. Sağlık Bilimleri Dergisi 30(1): 5-12.
13. Öztürk, N.N. (2009). Mardin ilindeki süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal özellikleri. SÜ. Fen Bilimleri Enstitüsü, Zootekni ABD, Yüksek Lisans Tezi, 65s.
14. Pezikoğlu, F. (2012). Sürdürülebilir tarım ve kırsal kalkınma kavramı içinde tarım-turizm-kırsal alan ilişkisi ve sonuçları. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi 14(22): 83-92.
15. Russell, S., Haigh, N., Griffiths, A. (2007). Understanding Corporate Sustainability. Corporate Governance And Sustainability. Chapter 2.
16. Soyak, A., Soysal, Mİ., Gürcan, E.K. (2007). Tekirdağ ilindeki süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal özellikleri ve bu işletmelerdeki siyah alaca süt sığırlarının çeşitli morfolojik özellikleri üzerine bir araştırma. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi 4(3): 297-305.
17. SPSS Inc., 1999. SPSS Categories. Version 10.0. Chicago.
18. Şeker, İ., Tasalı, H., Güler, H. (2012). Muş ilinde sığır yetiştiriciliği yapılan işletmelerin yapısal özellikleri. FÜ. Sağ. Bil. Vet. Dergisi 26(1): 9-16.
19. Tugay, A., Bakır, G. (2009). Giresun yöresindeki süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal özellikleri. Atatürk Üniv. Ziraat Fakültesi Dergisi 40(1): 37-47.
20. Turhan, Ş. (2005). Tarımda sürdürülebilirlik ve organik tarım. Tarım Ekonomisi Dergisi 11(1): 13-24.
21. Yamane, T. (2006). Temel örnekleme yöntemleri. (Çeviri: Esin A, Bakır MA, Aydın C, Güzbüzsel E.) Literatür Yayınları: 53, İstanbul, 411.