KREDİ TEMERRÜT SWAPLARI (CDS) VE FED PARA POLİTİKALARININ TÜRK TAHVİL FAİZLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ: YAPISAL KIRILMALI BİR EKONOMETRİK ANALİZ

Abstract

Bu çalışmada CDS'lerin ve FED para politikalarının Türk tahvil faizleri üzerindeki etkileri, 2010:M03-2021:M02 dönemi için yapısal kırılmalı zaman serisi analizi yöntemleriyle analiz edilmiştir. Pearson korelasyon analizinde; CDS primleri ve FED faiz oranının tahvil faizleri ile pozitif yönlü ve yüksek korelasyona sahip oldukları tespit edilmiştir. Serilerin durağanlık seviyeleri Carrion-i- Silvestre vd. (2009) GLS çoklu yapısal kırılmalı birim kök testi ile incelenmiş ve tüm serilerin birinci farkta durağan oldukları belirlenmiştir. Seriler arasındaki eşbütünleşme ilişkileri Maki (2012) testi ile incelenmiş ve serilerin uzun dönemde birlikte hareket ettikleri görülmüştür. Uzun ve kısa dönem analizleri DOLS yöntemiyle gerçekleştirilmiş ve CDS primlerindeki artışların Türk tahvil faizlerini artırdığı görülmüştür. FED faizlerindeki artışların Türk tahvil faizlerini her iki vade de artırdığı, etkinin 5 yıllık tahvillerde daha yüksek olduğu bulunmuştur. FED’in QE uygulamalarının Türk tahvil faizlerini kısa dönemde azalttığı tespit edilmiştir. Seriler arasındaki nedensellik ilişkileri VECM yöntemiyle incelenmiş, CDS primleri ile FED para politikalarından Türk tahvil faizlerine doğru uzun dönemde herhangi bir nedenselliğin olmadığı ama kısa dönemde FED faiz oranı ve FED bilançosundan Türk tahvil faizlerine doğru güçlü nedensellik ilişkilerinin var olduğu belirlenmiştir.

Keywords

• CDS
• FED POLİTİKALARI
• Tahvil Faizleri
• Yapısal Kırılma
• VECM

THE EFFECTS OF CREDIT DEFAULT SWAPS (CDS) AND FED MONETARY POLICIES ON TURKISH BOND INTERESTS: AN ECONOMETRIC ANALYSIS WITH STRUCTURAL BREAKS

Abstract

In this study, the effects of CDS and FED monetary policies on Turkish bond interest rates were analyzed by using time series analyses with structural break for the period 2010:M03-2021:M02. It has been determined that CDS premiums and FED interest rates have a positive and high correlation with Turkish bond interest rates in the Pearson correlation analysis. The stationarity levels of the series were examined by Carrion-i-Silvestre et al. (2009) GLS unit root test with multiple structural breaks. It was determined that all series were stationary at the first difference. The cointegration relations between the series were examined with the Maki (2012) method and it has been observed that the series act together in the long-term. Long and short term analyzes were performed by using the DOLS method. It has been observed that the increases in CDS increased Turkish bond interest rates. It was found that the increases in FED interest rates increased the Turkish bond interest rates in both maturities but the effect was higher for 5-year bonds. It has been determined that the QE implementations of FED reduce the Turkish bond interest rates in the short term. Causality relations among the series were analyzed by the VECM method. It was determined that there was no causality from CDS and FED policies to Turkish bond rates in the long run, but there were strong causality relationships from the FED interest rates and the FED balance sheets to Turkish bond rates in the short run.

Keywords

• CDS
• FED Policies
• Bond Rates
• Structural Break

References

1. Ağıralioğlu, S. ve Demirci, S. (2021). FED’in para politikalarının kırılgan beşli ülkeleri üzerinde yayılma etkileri: panel VAR yaklaşımı ile modelleme. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 13(24), 1-15.
2. Akgüneş, A.O. (2021). Kredi temerrüt takasları, borsa endeksleri, tahvil faizleri ve döviz kuru arasındaki ilişki: Türkiye örneği. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 6(14), 71-83.
3. Akın, T. ve Işıklı, E. (2020). Kredi temerrüt takası, büyüme ve cari açık ilişkisi: Türkiye örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 91-98.
4. Akyol, H. ve Baltacı, N. (2019). CDS primlerinin makroekonomik belirleyicilerinin incelenmesi: ARDL sınır testi yaklaşımı. Küresel İktisat ve İşletme Çalışmaları Dergisi, 8(16), 33-49.
5. Atmisdortoglu, A. (2019). Credit default swaps and the research on selected indicators in emerging markets. Pressacademia Procedia, 10, 42-49.
6. Azad, C. (2013). CDOs are back: will they lead to another financial crisis. University of Pennsylvania, Wharton.
7. Banaian, K., Kaya, M.G. ve Kaplan, O.K. (2020). Federal Rezerv’in yaptığı faiz oranı değişikliklerinin Türkiye üzerine etkisi. AL–FARABI International Journal on Social Sciences, 5(2), 135-145.
8. Bhattarai, S., Chatterjee, A. and Park, W.Y. (2015). Effects of US quantitative easing on emerging market economies. Federal Reserve Bank of Dallas Globalization and Monetary Policy Institute Working Paper, No. 255.

9. Bartkiewicz, P. (2018). The impact of quantitative easing on emerging markets – literature review. Financial Internet Quarterly e-Finanse, 14(4), 67-76.
10. Carrion-i-Silvestre, J.L., Kim, D. and Perron, P. (2009). GLS-based unit root tests with multiple structural breaks under both the null and the alternative hypotheses. Econometric Theory, 25, 1754–1792.
11. Chan, K.C., Fung, H.G. and Zhang, G. (2009). On the relationship between asian sovereign credit default swap markets and equity markets. Journal of Asia Business Studies, 4(1), 3-12.
12. Chen, J., Griffoli, T.M. and Sahay, R. (2014). Spillovers from United States monetary policy on emerging markets: different this time? The IMF Working Paper MCMi IMF Working Paper, No. WP/14/240.
13. Delice, G. (2015). Uluslararası finansal sermaye akımlarını belirleyen faktörler. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 55(1), 55-77.
14. Doshî, H., Jacobs, K. and Zurita, V. (2017). Economic and financial determinants of credit risk premiums in the sovereign CDS market. The Review of Asset Pricing Studies, 7(1), 43-80.
15. Duffie, D. (1998). Credit Swap Valuation. https://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download; jsessionid=7FEEED67CA1F666C0401920AA9056310?doi=10.1.1.139.4044&rep=rep1&type=pdf.
16. Durgan, S. (2016). Türkiye’nin doğrudan yabancı yatırım potansiyelinin çekim modeli kullanılarak belirlenmesi. (Yayımlanmamış uzmanlık tezi). T.C. Kalkınma Bakanlığı, Ankara.
17. Eğilmez, M. (2020, 13 Mart). “CDS Primi Niçin Yükseliyor?” Kendime Yazılar, [Web günlük postası]. https://www.mahfiegilmez.com/2020/03/cds-primi-nicin-yukseliyor.html.
18. Engle, F.E. and Granger, C.W.J. (1987). Co-integration and error correction: representation and testing. Econometrica, (55), 251-276.
19. Erdem, A. (2018). “Yurtdışı Piyasalarda Dövizle Borç Alınırken Faiz Hesaplama Mantığı”, https://blog.metu.edu.tr/e102792/2018/10/19/yurtdisi-piyasalarda-dovizle-borc-alinirken-faiz-hesaplama/.
20. Ergenç, S. ve Genç, E.G. (2020). Finans Türkiye’de kredi temerrüt takası primlerindeki değişimin incelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37), 449-461.
21. Feldkircher, M., Huber, F. and Pfarrhofer, M. (2021). Measuring the effectiveness of US monetary policy during the COVID-19 recession. Scottish Journal of Political Economy, https://doi.org/10.1111/sjpe.12275, 1–11.
22. Flannery, M. J., Houston, J.F. and Partnoy, F. (2010). Credit default swap spreads as viable substitutes for credit ratings. University of Pennsylvania Law Review, 158, 2085-2123.
23. FRED (2021a, 23 Mart). Assets: total assets. https://fred.stlouisfed.org/series/WALCL.
24. FRED (2021b, 23 Mart). Effective federal funds rate (FEDFUNDS). Board of Governors of the Federal Reserve System (US). https://fred.stlouisfed.org/series/FEDFUNDS.
25. Gambacorta, L., Hofmann, B. and Peersman, G. (2014). The effectiveness of unconventional monetary policy at the zero lower bound: a cross-country analysis, Money. Journal of Money, Credit and Banking, 46(4), 615-642.
26. Gregory AW and Hansen BE (1996) Residual-based tests for cointegration in models with regime shifts. J Economet 70: 99–126.
27. Gujarati, D.N. and Porter, D.C. (2012). Temel ekonometri. (5. Basımdan Çeviri, Çev: Şenesen, Ü. ve Şenesen, G.G), İstanbul: Literatür Yayınevi .
28. Güriş, S., Çağlayan Akay, E. ve Güriş, B. (2020). R ile temel ekonometri. İstanbul: DER Yayınları.
29. Hatemi-J, A. (2008). Forecasting properties of a new method to choose optimal lag order in stable and unstable VAR models. Applied Economics Letters, 15(4), 239−243.
30. Hayashi, F. (2000). Econometrics. Princeton: Princeton University Press.
31. Hazine Müsteşarlığı (2015). Tüketici fiyatlarına endeksli anüite devlet tahvilleri. Yatırımcı Kılavuzu, Aralık, Ankara.
32. Hull, J. and White, A. (2000). “Valuing Credit Default Swaps I: No Counterparty Default Risk”, https://web.archive.org/web/20061112185612/http://www.rotman.utoronto.ca/~hull/DownloadablePublications/CredDefSw1.pdf.
33. Investing (2021a, 23 Mart). Türkiye 5 Yıllık Tahvil Verimi. https://tr.investing.com/rates-bonds/turkey-5-year-bond-yield-historical-data.
34. Investing (2021b, 23 Mart). Türkiye 10 Yıllık Tahvil Faizi Geçmiş Verileri. https://tr.investing.com/rates-bonds/turkey-10-year-bond-yield-historical-data.
35. Investing (2021c, 23 Mart). Türkiye CDS 5 Yıllık USD (TRGV5YUSAC=R). https://tr.investing.com/rates-bonds/turkey-cds-5-year-usd-historical-data.
36. ISDA (2003, 26 Mart). “Credit Derivatives Definitions”. International Swaps and Derivatives Association.
37. ISDA (2021, 25 Mart). “About ISDA”. https://web.archive.org/web/20110406073457/ http://www.isda.org/wwa/.
38. Iacoviello, M. and Navarro, G. (2018). “Foreign Effects of Higher U.S. Interest Rates”, https://www.federalreserve.gov/econres/ifdp/files/ifdp1227.pdf.
39. Kim, D., and Perron, P. (2009). Assessing the relative power of structural break tests using a framework based on the approximate Bahadur slope. Journal of Econometrics, 149, 26-51.
40. Klîber, A. (2011). Sovereign CDS instruments in central Europe-linkages and interdependence. Dynamic Econometric Models, 11, 111–128.
41. Koresh, G., Shapir, O.M., Amiram, D., Ben-Zion, U. (2018). The determinants of CDS spreads. Journal of Banking and Finance, 41, 271–282.
42. Koy, A. (2014). Kredi temerrüt swapları ve tahvil primleri üzerine ampirik bir çalışma. International Rewiev of Economics and Management, 2(2), 63-79.
43. Kurtuldu, G. (2014). Doğrudan yabancı yatırımların tüketiciler tarafından yerel olarak algılanmasında etkili olabilecek faktörlerin değerlendirilmesi. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-37.
44. Lanchester, J. (2009). “Outsmarted”, New Yorker, https://www.newyorker.com/magazine /2009/06/01.
45. Lim, J.J., Mohapatra, S. and Stocker, M. (2014). Tinker, taper, QE, bye? the effect of quantitative easing on financial flows to developing countries. World Bank Policy Research Working Paper, No. 6820.
46. Maki, D. (2012). Tests for cointegration allowing for an unknown number of breaks. Economic Modelling, 29(5), 2011-2015.
47. Mazak, M. ve Özkul, G. (2020). Kredi temerrüt takasları (CDS) ve devlet tahvilleri arasındaki ilişki: Türkiye üzerine bir inceleme. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 243–256.
48. Mora, N. (2006). Sovereign credit ratings: guilty beyond reasonable doubt? Journal of Banking & Finance, 30(7), 2041-2062.
49. Morgan Stanley (2013). “Research Report FX Pulse”, http://www.morganstanleyfa.com /public/projectfiles/dce4d168-15f9-4245-9605-e37e2caf114c.pdf.
50. Nakisa, R. (2012). “Cashflows for a Credit Default Swap”. https://en.wikipedia.org/wiki/Credit_default_swap#/media/File:Cds_cashflows.svg.
51. Norden, L. and Weber, M. (2009), The co-movement of credit default swap, bond and stock markets: an empirical analysis. European Financial Management, 15(3), 529–562.
52. Ötker-Robe, I. and Podpiera, J. (2010). The fundamental determinants of credit default risk for European large complex financial institutions. IMF Working Paper, No. WP/10/153.
53. Özpınar, Ö., Özman, H. ve Doru, O. (2018). Kredi temerrüt takası (CDS) ve kur-faiz ilişkisi: Türkiye örneği. Bankacılık ve Sermaye Piyasası Araştırmaları Dergisi-BSPAD, 2(4), 31-45.
54. Partnoy, F. (2007). The promise and perils of credit derivatives. University of Cincinnati Law Review. Cincinnati, Ohio: University of Cincinnati, SSRN 929747, 75, 1019–1051.
55. Pearson, K. (1895). Notes on regression and inheritance in the case of two parents. in “Proceesings of the Royal Society of London” https://books.google.com.tr/books?id =60aL0zlT-90C&pg=PA240&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false.
56. Perron, P. and Yabu, T. (2009). Testingfor Shifts in Trend with an Integrated or Stationary Noise Component.Journal of Business and Economic Statistics, 27, 369-396.
57. Perron, P. and Zhu, X. (2005), “Structural breaks with deterministic and stochastic trends” Journal of Econometrics, 129 (1-2), pp. 65-119
58. Reynard, S. (2018). QE Equivalence to interest rate policy: implications for exit. SNB (Swiss National Bank), Working Papers, No. 19/2018.
59. Saikkonen, P. (1992). Estimation and testing of cointegrated systems by an autoregressive approximation. Econometric Theory, 8, 1 - 27.
60. Shikha, G. (2012). Credit default swap: regulations, changes and systemic risk. Research Journal of Finance and Accounting, 3(8), 27-37.
61. Serfraz, A. (2017). Analyzing short-run and long-run causality between FDI flows, labour productivity and education in Pakistan. ZÖSS Discussion Paper, No. 61.
62. Stock, J.H. and Watson, M. (1993). A simple estimator of cointegrating vectors in higher order integrated systems. Econometrica, 61, 783-820.
63. Stock, J.H. (1994). Unit roots, structural breaks and trends. Chapter 46 in Handbook of Econometrics, Volume 4, R. F. Engle & D. McFadden (eds.), 2739-2841, Amsterdam: Elsevier Science Publishers B.V.
64. Sumner, S. (2019). “Understanding the Federal Reserve”, 2019, https://www.mercatus.org /publications/monetary-policy/understanding-federal-reserve?utm_source=google& utm_medium=ad_link&utm_name=monetary_policy.
65. Talaslı, İ.A., Yılmaz, E. ve Yılmaz, T. (2020). Türkiye’de dış borçlanma faiz oranının belirleyicileri. TCMB Ekonomi Notları, No. 2020-13.
66. Tanyıldızı, H. (2020). CDS primleri ile tahvil gösterge faiz oranları ve finansal endeksler ilişkisi: Türkiye örneği. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzincan.
67. Tanyıldızı, H. ve Yiğiter, Ş.Y. (2021). Kredi temerrüt takasları ve emtia fiyatları ilişkisi: Türkiye örneği. Sosyoekonomi, 29(47), 181-200.
68. Tarı, R. (2012). Ekonometri. (8. Baskı). Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
69. Tett, G. (2009). Fool’s Gold: How Unrestrained Greed Corrupted a Dream, Shattered Global Markets and Unleashed a Catastrophe. Little Brown, 87(303), 48–67.
70. TUİK (2021, 23 Mart). “Turizm istatistikleri”. https://tuikweb.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri. do?id =33674.
71. Weithers, T. (2007). Credit derivatives, macro risks, and systemic risks. Economic Review (FRB Atlanta), 92 (4), 43–69.
72. Wikipedia (2021, 8 Nisan). “Credit default swap”. https://en.wikipedia.org/wiki/Credit_default_swap.
73. Yerdelen Tatoğlu, F. (2020). Ekonometri Stata Uygulamalı. İstanbul: Beta Yayınları.
74. Zivot, E. and D. Andrews, (1992), Further evidence of great crash, the oil price shock and unit root hypothesis, Journal of Business and Economic Statistics, 10, 251-270.