Development of the Adult Self-Compassıon Scale

Öz

Upon examining the literature, it has been observed that there is no original and culturally appropriate scale in our country to determine individuals' levels of self-compassion. Therefore, this research aims to develop a scale that can be used to determine the self-compassion levels of adult individuals. The scale development process was followed in the methodology section of the research. A total of 477 adults participated in the study. Exploratory and confirmatory factor analyses were used in the data analysis, and the reliability coefficient was examined. As a result of the analysis, a scale consisting of four factors and 12 items was developed. This scale was found to be a suitable measurement tool for determining the self-compassion levels of adults. The lowest possible score on the scale is 12, and the highest possible score is 60. Additionally, as the score obtained from the scale increases, the level of self-compassion also increases.

Anahtar Kelimeler

• Self-compassion
• Adult
• Scale Development

Yetişkin Öz-Merhamet Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Alanyazın incelendiğinde, ülkemizde bireylerin öz-merhamet düzeylerini belirlemeye yarayan orijinal ve kültüre uygun bir ölçeğin bulunmadığı görülmüştür. Bu yüzden, bu araştırmada yetişkin bireylerin öz-merhamet seviyelerini belirlemek için kullanılabilecek bir ölçeğin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın yöntem kısmında ölçek geliştirme süreci takip edilmiştir. Araştırmaya 477 yetişkin katılmıştır. Veri analizinde açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmış ve güvenirlik katsayısı incelenmiştir. Analiz sonucunda dört faktörlü ve 12 maddeden oluşan bir ölçek ortaya konulmuştur. Söz konusu ölçeğin yetişkinlerin öz-merhamet seviyelerini belirlemek için uygun bir ölçme aracı olduğu tespit edilmiştir. Ölçek uygulanırken alınabilecek en düşük puan 12, en yüksek puan ise 60 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca ölçekten alınan puan arttıkça öz-merhamet düzeyinin de arttığı anlamına gelmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öz-merhamet
• Yetişkin
• Ölçek Geliştirme

Kaynakça

1. Akın, Ü., Akın, A. ve Abacı, R. (2007). Öz-duyarlık ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 1-10. http://www.efdergi.hacettepe.edu.tr/yonetim/icerik/makaleler/983-published.pdf
2. Allen, A.B. ve Leary, M.R. (2010). Self‐compassion, stress, and coping. Social and Personality Psychology Compass, 4, 107-118. https://doi.org/10.1111/j.1751-9004.2009.00246.x
3. Aydoğdu, A.İ.B. (2019). Yoga yapan ve yapmayan bireylerin şema düzeyi, somatik belirtiler ve öz şefkat açısından incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
4. Brown, K. W. ve Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84, 822–848. https://doi.org/10.1037/0022-3514.84.4.822
5. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Yayınları.
7. Byrne, B.M. (2011). Structural equation modeling with AMOS Basic concepts, applications, and programming (Multivariate Applications Series). Routledge Publication.
8. Can, A. (2017). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Pegem Akademi.

9. Cowles, M., Randle-Phillips, C. ve Medley, A. (2018). Compassion-focused therapy for trauma in people with intellectual disabilities: A conceptual review. Journal of Intellectual Disabilities, 1-21. https://doi.org/10.1177/1744629518773843
10. Deniz, M.E., Kesici, Ş. ve Sümer, A.S. (2008). The validity and reliability of the Turkish version of the Self-Compassion Scale. Social Behavior and Personality, 36(9), 1151-1160. https://doi.org/10.2224/sbp.2008.36.9.1151
11. DeVellis, R.F. (2014). Ölçek geliştirme kuram ve uygulamalar (Çev. T. Totan). Nobel Yayıncılık. Ehret, A., Joorman, J. ve Berking, M. (2014). Examining risk and resilience factors for depression: The role of self-criticism and self-compassion. Journal of Cognition and Emotion, 29, 1496-1504. https://doi.org/10.1080/02699931.2014.992394
12. Evci, N. ve Aylar, F. (2017). Derleme: Ölçek geliştirme çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Sosyal Bilimler Dergisi, 4(10), 389-412. http://dx.doi.org/10.16990/SOBIDER.3386
13. Fabrigar, L.R., Wegener, D.T., MacCallum, R.C. ve Strahan, E.J. (1999). Evaluating the use of exploratory factor analysis in psychological research. Pscyhological Methods, 4(3), 272-299. https://doi.org/10.1037/1082-989X.4.3.272
14. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS. Sage Publication.
15. Germer, C.K. ve Neff, K.D. (2013). Self-compassion in clinical practice. Journal of Clinical Psychology, 69(8), 856-867. https://doi.org/10.1002/jclp.22021
16. Gilbert, P. (2009a). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment, 15, 199-208. https://doi.org/10.1192/apt.bp.107.005264
17. Gilbert, P. (2009b). The nature and basis for compassion focused therapy. Hellenic Journal of Psychology, 6, 273-291. https://doi.org/10.1111/bjc.12043
18. Gilbert, P., Catarino, F., Duarte, C., Matos, M., Kolts, R., Stubbs, J., Ceresatto, L., Duarte, J., Pinto-Gouveia, J. ve Basran, J. (2017). The development of compassionate engagement and action scales for self and others. Journal of Compassionate Health Care, 4(4), 1-24. https://doi.org/10.1186/s40639-017-0033-3
19. Gilbert, P., McEwan, K., Catarino, F. ve Baião, R. (2014a). Fears of negative emotions in relation to fears of happiness, compassion, alexithymia and psychopathology in a depressed population: A preliminary study. Journal of Depress Anxiety, 1-7. http://dx.doi.org/10.4172/2167-1044.S2-004
20. Gilbert, P., McEwan, K., Catarino, F. ve Baião, R. (2014b). Fears of compassion in a depressed population implication for psychotherapy. Journal of Depress Anxiety, 1-8. http://dx.doi.org/10.4172/2167-1044.S2-003
21. Gilbert, P., McEwan, K., Gibbons, L., Chotai, S., Duarte, J. ve Matos, M. (2012). Fears of compassion and happiness in relation to alexithymia, mindfulness, and self-criticism. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 85(4), 374–390. https://doi.org/10.1111/j.2044-8341.2011.02046.x
22. Goetz, J.L., Keltner, D. ve Simon-Thomas, E. (2010). Compassion: An evolutionary analysis and empirical review. Psycholoical Bulletin, 136(3), 351-374. https://doi.org/10.1037/a0018807
23. Hefferon, K. ve Boniwell, I. (2014). Pozitif psikoloji-kuram, araştırma ve uygulamalar (Çev. T. Doğan). Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Heppner, P.P., Wampold, B.E. ve Kivlighan, D.M. (2013). Psikolojik danışmada araştırma yöntemleri (Researh design in counseling) (Çev. D.M. Siyez). Mentis Yayıncılık.
25. Hinkin, T. R. (1998). A brief tutorial on the development of measures for use in survey questionnaires. Organizational Research Methods, 1(1), 104–121. https://doi.org/10.1177/109442819800100106
26. Hooper, D., Coughlan, J. ve Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60. http://www.ejbrm.com/vol6/v6-i1/v6-i1-papers.htm
27. Hökelekli, H. (2013). Ailede, okulda, toplumda değerler psikolojisi ve eğitimi. Timaş Yayınları.
28. Hu, L.-T. ve Bentler, P.M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
29. Jazaieri, H. (2018). Compassionate Education from preschool to graduate school: Bringing a culture of compassion into the classroom. Journal of Researh in Innovative Teaching & Learning, 11(1), 22- 66. https://doi.org/10.1108/JRIT-08-2017-0017
30. Jazaieri, H., Jinpa, G.T., McGonigal, K., Rosenberg, E.L., Finkelstein, J., Simon-Thomas, E., Cullen, M., Doty, J.R., Gross, J.J. ve Goldin, P.R. (2013). Enhancing compassion: A randomized controlled trial of a compassion cultivation training program. Journal of Happiness Studies, 14(4), 1113-1126. https://doi.org/10.1007/s10902-012-9373-z
31. Karagöz, Y. (2021). Bilimsel araştırma yöntemleri ve yayın etiği. Nobel Yayıncılık.
32. Korkmaz, B. (2018). Öz-duyarlık: Psikolojik belirtiler ile ilişkisi ve psikoterapide kullanımı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 10(1), 40-58. https://doi.org/10.18863/pgy.336489
33. Marcoulides, G. ve Schumacher, R. (2001). New developments and techniques in structural equation modeling. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
34. Marsh, H.W. ve Hau, K.T. (1996). Assessing goodness of fit: Is parsimony always desirable? The Journal of Experimental Education, 64(4), 364-390. https://doi.org/10.1080/00220973.1996.10806604
35. Mertens, D. (1998). Research methods in education and psycohology. SAGE Publications.
36. Meydan, C.H. ve Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Detay Yayıncılık.
37. Mills, J. ve Chapman, M. (2016). Compassion and self-compassion in medicine: Self-care for the caregiver. Australasian Medical Journal, 9(5), 87–91. http://dx.doi.org/10.4066/AMJ.2016.2583
38. Nas, E. ve Sak, R. (2020). Merhamet ve merhamet odaklı terapi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 64-84. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.525744
39. Nas, E. ve Sak, R. (2022). Yetişkin merhamet ölçeğinin geliştirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 32, 2(535-548). https://doi.org/10.18069/firatsbed.1037168
40. Nas, E., & Sak, R. (2021). A new compassion scale for children and its psychometric properties. Child Psychiatry & Human Development, 52(3), 477-487. https://doi.org/10.1007/s10578-020-01034-0
41. Nas, E., Sak, R. ve Tanhan, F. (2021). Lise öğrencilerinin merhamet düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 50(231), 305-334. https://doi.org/10.37669/milliegitim.737212
42. Neff, K. D. (2023). Self-compassion: Theory, method, research, and intervention. Annual Review of Psychology, 74, 193-218. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-032420-031047
43. Neff, K.D. (2003a). The development of validation of a scale to measure self compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250. https://doi.org/10.1080/15298860309027
44. Neff, K.D. (2003b). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85–101. https://doi.org/10.1080/15298860309032
45. Neff, K.D. (2016). The self-compassion scale is a valid and theoretically coherent measure of self-compassion. Mindfulness, 7, 264-274. https://doi.org/10.1007/s12671-015-0479-3
46. Neff, K.D. ve Germer, C.K. (2012). A pilot and randomized controlled trial of the mindful sel-compassion program. Journal of Clinical Psychology, 1-17. https://doi.org/10.1002/jclp.21923
47. Neff, K.D. ve McGehee, P. (2010). Self-compassion and psychological resilience among adolescents and young adults. Self and Identity, 9(3), 225-240. http://dx.doi.org/10.1080/15298860902979307
48. Neff, K.D., Hsieh, Y. ve Dejitterat, K. (2005). Self-compassion, achievement goals and coping with academic failure. Self and Identity, 4, 263-287. https://doi.org/10.1080/13576500444000317
49. Neff, K.D., Kirkpatrick, K.L. ve Rude, S.S. (2007). Self-compassion and adaptive psychological functioning. Journal of Research in Personality, 41, 139-154. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2006.03.004
50. Orbay, İ. (2019). Kanser hastası çocuklara informal bakım verenlerde merhamet yorgunluğunun betimlenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
51. Ozawa-de Silva, B. ve Dodson-Lavelle, B. (2011). An education of heart and mind: Practical and theoretical issues in teaching cognitive-based compassion training to children. Practical Matters, 1(4), 1-28. https://tibet.emory.edu/documents/cbct-resources-for-teachers-certification-program/Education_of_Heart_and_Mind.Ozawa_Dodson.pdf (16.04.2023)
52. Pallant, J. (2016). SPSS survival manual a step by step guide to data analysis using IBM spss. Open University Press.
53. Pehlivan, T. ve Güner, P. (2018). Merhamet yorgunluğu: Bilinenler, bilinmeyenler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 9(2), 129-134. https://jag.journalagent.com/phd/pdfs/PHD-25582-REVIEW-PEHLIVAN.pdf
54. Phillips, W. ve Ferguson, S. (2013). Self-compassion: A resource for positive aging. The Journal of Gerontology, 68(4), 529-539. https://doi.org/10.1093/geronb/gbs091
55. Polat, F. (2016). Merhamet yorgunluğu düzeyinin çalışma yaşam kalitesi ile ilişkisi: Sağlık profesyonelleri örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi.
56. Raes, F., Pommier, E., Neff, K.D. ve Van Gucht, D. (2011). Construction and factorial validation of a short form of the self-compassion scale. Clinical Psychology & Psychotherapy, 18(3), 250-255. http://dx.doi.org/10.1002/cpp.702
57. Schumacker, R.E. ve Lomax, R.G. (2010). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. Taylor & Francis Publication.
58. Seligman, M.E.P. (1999). Positive social science. Journal of Positive Behavior Interventions, 1(3), 181-182. https://doi.org/10.1177/109830079900100306
59. Seven, A., Doğan, S.G., Kınık, A., Toraman, K., Daşkın, G., Sevinen, G.G. ve Doğru, T. (2019). Hemşirelik bölümü intörn öğrencilerin merhamet düzeyi ve etkileyen faktörler: Pilot çalışma. Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(3), 273-282. https://doi.org/10.26453/otjhs.546027
60. Shevlin, M. ve Miles, J. (1998). Effects of sample size, model specification and factor loadings on the GFI in confirmatory factor analysis. Personality and Individual Differences, 25(1), 85-90. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(98)00055-5
61. Sinclair, S., Kondejewski, J., Raffin-Bouchal, S., King-Shier, K.M. ve Singh, P. (2017). Can self-compassion promote healthcare provider well-being and compasssionate care to others? Results of a systematic review. Applied Psychology: Health and Well-Being, 9(2), 168-206. https://doi.org/10.1111/aphw.12086
62. Strauss, C., Taylor, B.L., Gu, J., Kuyken, W., Baer, R., Jones, F. ve Cavanagh, K. (2016). What is compassion and how canwe measure it? A review of definitions and measures. Clinical Psychology Review, 47, 15-27. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2016.05.004
63. Sümer, A.E. (2008). Farklı öz-anlayış (self-compassion) düzeylerine sahip üniversite öğrencilerinde depresyon anksiyete ve stresin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Konya Selçuk Üniversitesi.
64. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2007). Using Multivariate Statistics. Allyn & Bacon.
65. Tezbaşaran, A.A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
66. Thomson, B.L. ve Waltz, J. (2008). Self-compassion and PSTD symptom severity. Journal of Traumatic Stress, 21(6), 556-558. https://doi.org/10.1002/jts.20374
67. Türk Dil Kurumu. (2024). Güncel Türkçe sözlük. https://sozluk.gov.tr/
68. Vivino, B.L., Thomson, B.J., Hill, C.E. ve Ladany, N. (2009). Compassion in psychotherapy: The perspective of therapists nominated as compassionate. Psychotherapy Research, 19(2), 157-171. https://doi.org/10.1080/10503300802430681
69. Waltz, C.F., Strickland, O.L. ve Lenz, E.R. (2010). Measurement in nursing and health research. Springer Publishing Company Publication.
70. Wang, J. ve Wang, X. (2012). Structural equation modeling applications using mplus: Methods and applications. John Wiley & Sons Publication.
71. Yadavaia, J. E., Hayes, S. C., ve Vilardaga, R. (2014). Using Acceptance and Commitment Therapy to increase self-compassion: A randomized controlled trial. Journal of Contextual Behavioral Science, 3(4), 248–257. https://doi.org/10.1016/j.jcbs.2014.09.002
72. Yaşlıoğlu, M.M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85. https://dergipark.org.tr/tr/pub/iuisletme/issue/32177/357061
73. Yıldırım, M. ve Sarı, T. (2018). Öz-Şefkat Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(4), 2502-2517. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018.18.41844-452171
74. Zessin, U., Dickhäuser, O. ve Garbade, S. (2015). The relationship between self-compassion and well-being: A meta-analysis. Applied Psychology: Health and Well-Being, 7(3), 340–364. https://doi.org/10.1111/aphw.12051