AVRUPA BİRLİĞİ’NİN GERİ KABUL ANLAŞMALARININ AVRUPA BİRLİĞİ GÖÇ POLİTİKALARI VE İNSAN HAKLARI ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ - THE EVALUATION OF THE EUROPEAN UNION’S READMISSION AGREEMENTS WITHIN THE SCOPE OF EUROPEAN UNION MIGRATION POLICIES AND HUMAN RIGHTS

Öz

Uluslararası göç, 1990’lı yıllardan itibaren dünya ve Avrupa Birliği (AB) gündemine girmeye başlamıştır. Avrupa ülkelerinin artan refah seviyesi daha iyi koşullarda yaşamak isteyen ya da ülkelerindeki siyasi karışıklıklar ve savaşlar dolayısıyla daha güvenli bir yaşama ihtiyaç duyan göçmenler için AB ülkelerini başlıca göç çekim merkezleri haline getirmiştir. Özellikle 1990’larda hızla artan düzensiz göçmen sayısı AB ülkelerini bu durumun yönetimi için ortak bir göç politikası oluşturmaya itmiştir. Söz konusu politikanın en önemli araçlarından biri de AB ile AB üyesi olmayan ülkeler arasında imzalanan ve yasadışı bir şekilde AB sınırları içinde bulunan kişilerin kendi ülkelerine ya da geldikleri transit ülkeye geri gönderilmesini mümkün kılan geri kabul anlaşmalarıdır. Bu çalışmanın amacı AB göç politikasının oluşumu ve sorunlarını inceleyerek geri kabul anlaşmalarını insan hakları ekseninde incelemektir.

Anahtar Kelimeler

• Geri Kabul Anlaşmaları,Avrupa Birliği

THE EVALUATION OF THE EUROPEAN UNION’S READMISSION AGREEMENTS WITHIN THE SCOPE OF EUROPEAN UNION MIGRATION POLICIES AND HUMAN RIGHTS - AVRUPA BİRLİĞİ’NİN GERİ KABUL ANLAŞMALARININ AVRUPA BİRLİĞİ GÖÇ POLİTİKALARI VE İNSAN HAKLARI ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

International migration has begun to enter the world and the European Union (EU) agenda since the 1990s. The EU countries have become the main attractive countries for immigrants aspiring to live in better conditions or for immigrants who need a safer life due to political upheavals and civil wars in their countries. The soaring number of irregular immigrants during the 1990s have urged the EU countries to constitute a common migration policy in order to deal with this situation. One of the main instruments of this policy is the readmission agreements that are signed between the EU and a non-member country and enable the returning of the people who illegally stay within the EU borders to their own country or transit country. The goal of this study is to analyse the development of the EU migration policy, its problems and the readmission agreements on the axis of human rights.

Anahtar Kelimeler

• Readmission Agreements,European Union,Human Rights

Kaynakça

1. Aka, H. B. ve Özkural, N. (2015). Turkey and the European Union: A Review of Turkey’s Readmission Agreement. The European Legacy, 20(3), 255-272.
2. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2012). Bilgi Notu-Toplu sınırdışı uygulamaları. Erişim 29 Kasım 2016, http://insanhaklarisavunuculari.org/dokumantasyon/files/original/8bbc9c0110e0ea8cac20dfadace4c292.pdf
3. Baydarol, C. ve Turan, A. (2014). Avrupa’nın İçinde Bulunduğu Sosyo-Ekonomik Kriz ve Türkiye ile İlişkiler. BİLGESAM Rapor No: 63.
4. Bozkurt, K. (2016). Geri Kabul ve Vize Serbestisi Anlaşması. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. Temmuz-Ağustos 2016, Sayı 125, 387-408.
5. Coleman, N. (2009). European Readmission Policy Third Country Interests and Refugee Rights (e-book). Erişim 10 Aralık 2016, https://ebookcentral.proquest.com/lib/suleyman-ebooks/detail.action?docID=467998
6. Council of Europe. (1950). European Convention on Human Rights. Erişim 12 Aralık 2016, http://www.echr.coe.int/Documents/Convention_ENG.pdf
7. Council of Europe Parliamentary Assembly. (2010). Readmission agreements: a mechanism for returning irregular migrants. Erişim 09 Aralık 2016), http://assembly.coe.int/nw/xml/XRef/Xref-XML2HTML-en.asp?fileid=17874&lang=en
8. Council of the European Union. (21.07.2001). Council Directive on minimum standards for giving temporary protection in the event of a mass influx of displaced persons and on measures promoting a balance of efforts between Member States in receiving such persons and bearing the consequences thereof, 2001/55/EC, Official Journal of the European Communities OJL212. Erişim 30 Aralık 2016,http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2001:212:0012:0023:EN:PDF

9. Council of the European Union. (2002). Seville European Council Presidency Conclusions, 21-22 Haziran 2002, Brüksel.
10. Council of the European Union. (03.03.2005). The Hague Programme: Strengthening Freedom, Security and Justice in the European Union. (2005/C 53/01), Official Journal of the European Union. Erişim 22 Ocak 2017, http://eurlex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2005:053:0001:0014:EN:PDF
11. Council of the European Union. (24 September 2008). European Pact on Immigration and Asylum. Brussels. Erişim 20 Ocak 2017, http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/08/st13/st13440.en08.pdf
12. Council of the European Union. (2 December 2009) The Stockholm Programme- An open and secure Europe serving and protecting the citizen. Brussels. Erişim 24 Ocak 2017, https://ec.europa.eu/anti-trafficking/sites/antitrafficking/files/the_stockholm_programme_an_open_and_secure_europe_en_1.pdf
13. Dedja, S. (2012). Human Rights in the EU Return Policy: The Case of the EU-Albania Relations. European Journal of Migration and Law, 14(1), 95–114.
14. Ekinci, M. U. (2016). Türkiye-AB Geri Kabul Anlaşması ve Vize Diyaloğu. İstanbul: SETA Yayınları 64.
15. Erdenir, B. (2013). Vize. B. Akçay ve S. Akgül-Açıkmeşe, (Ed.), Yarım Asrın Ardından Türkiye-Avrupa Birliği İlişkileri içinde (471-495). Ankara: Turhan Kitabevi.
16. European Commission. (15.11.2001). Communication from the Commission to the Council and the European Parliament on a Common Policy on Illegal Immigration. COM(2001) 672 final. Erişim 29 Kasım 2016, http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:52001DC0672
17. European Commission. (18.11.2011). Communication From The Commission To The European Parliament, The Council, The European Economic And Social Committee And The Committee Of The Regions. COM(2011) 743 final. Erişim 29 Kasım 2016, http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:52011DC0743&from=EN
18. European Commission. (23.02.2011). Communication from the Commission to the European Parliament and the Council Evaluation of EU Readmission Agreements. COM(2011) 76 final. Brussels. Erişim 3 Aralık 2016, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2011:0076:FIN:EN:PDF
19. European Council. (15- 16 October 1999). Tampere European Council Presidency Conclusions. Erişim 24 Ocak 2017, http://www.europarl.europa.eu/summits/tam_en.htm#
20. European Parliament. (2015). EU Readmission Agreements Facilitating the Return of Irregular Migrants. Erişim 9 Aralık 2016, ,http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2015/554212/EPRS_BRI(2015)554212_EN.pdf
21. Fekete, L. (2005). The deportation machine: Europe, asylum and human rights. Race & Class, 47(1), 64-91.
22. Geddes, A. (2001). International Migration and State Sovereignty in an Integrating Europe. International Migration, 39(6), 21-42.
23. Geddes, A. (2003a). Analysing the Politics of Migration and Immigration in Europe. The Politics of Migration and Immigration in Europe içinde (1-28). Sage Publications.
24. Geddes, A. (2003b). The Politics of Migration in an Integrating Europe. The Politics of Migration and Immigration in Europe içinde (126-148). Sage Publications.
25. Gençler, A. (2005). Avrupa Birliği’nin Göç Politikası. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 49, 173-197.
26. Göçmen, İ. (2014). Türkiye ile Avrupa Birliği Arasındaki Geri Kabul Anlaşmasının Hukuki Yönden Analizi. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi,13(2), 21-86.
27. Guiffre, M. (2011). The European Union Readmission Policy after Lisbon. Interdisciplinary Political Studies,1(2011), 7-19.
28. Güleç, C. (2015). Avrupa Birliği’nin Göç Politikaları ve Türkiye’ye Yansımaları. TESAM Akademi Dergisi, Temmuz 2015, 2(2), 81-100.
29. Hampshire, J. (2016). European migration governance since the Lisbon treaty: introduction to the special issue. Journal of Ethnic and Migration Studies, 42(4), 537-553.
30. Hansen, R. (2003). Migration to Europe since 1945: Its History and its Lessons. The Political Quarterly, 74(1), 25-38.
31. Hix, S. ve Høyland, B. (2011). Interior Policies. The Political System of the European Union içinde (273-301). 3ndedition. Palgrave Macmillan.
32. International Organisation for Migration. (2015). “2015 Global Migration Trends Factsheet”. Erişim: 26 Ocak 2017, https://publications.iom.int/books/global-migration-trends-factsheet-2015
33. Koca M. (2002). AB Ülkelerinde Göç, Mülteciler ve Yabancı Uyrukluların İstihdamı. Erişim 10 Mart 2016, www.tid.gov.tr/Makaleler/MKOCA9.DOC
34. Monar, J. (2010). Justice and Home Affairs. Journal of Common Market Studies 2010 Annual Review, 48, 143-162.
35. Moraes, C. (2003). The Politics of European Union Migration Policy. The Political Quarterly, 74(1), 116-131.
36. Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi. (2012). Küresel Göç ve Avrupa Birliği ile Türkiye’nin Göç Politikalarının Gelişimi. ORSAM Rapor No: 123, Ankara.
37. Özsöz, M. (2014). Türk Vatandaşlarının Vizesiz Avrupa Yolculuğu: Vize Sorunu, Geri Kabul ve Sonrası. İKV Değerlendirme Notu 85.
38. Samur, H. (2008). Avrupa Birliği’nde Göçe Yönelik Global Yaklaşım. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-16.
39. Soyaltın, D. (2013). Good news, Bad News or No News: Management of Irregular Migration in Turkey. Centre for Policy Analysis and Research on Turkey (ResearchTurkey), II (3), 33-45.
40. Şemşit, S. (2010). Avrupa Birliği Göç Politikasının Güvenlikleştirilmesi ve Dışsallaştırılması: Türkiye’ye Yansımaları. Yayımlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Avrupa Birliği Anabilim Dalı.
41. The European Parliament and the Council of the European Union. (2008). Directive 2008/115/EC of the European Parliament and of the Council of 16 December 2008 on common standards and procedures in Member States for returning illegally staying third-country nationals. Official Journal of the European Union, Erişim 19 Aralık 2016, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2008:348:0098:0107:en:PDF
42. The European Parliament and the Council of the European Union. (2013). Directive 2013/32/EU of the European Parliament and of the Council of 26 June 2013 on common procedures for granting and withdrawing international protection (recast). Official Journal of the European Union, Erişim 19 Aralık 2016, https://www.easo.europa.eu/sites/default/files/public/Dve-2013-32-Asylum-Procedures.pdf
43. Triandafyllidou, A. &Ambrosini, M. (2011). Irregular Immigration Control in Italy and Greece: Strong Fencing and Weak Gate-keeping Serving the Labour Market. European Journal of Migration and Law, 13(3), 251-273.
44. Uluslararası Göç Örgütü. (2009). Uluslararası Göç Hukuku Göç Terimleri Sözlüğü. (çev. Littera Çeviri ve Dil Hizmetleri Dnş.Ltd.Şti.). No 18.
45. United Nations. (2016). International Migration Report 2015.
46. Völkel, Jan C. (2014). Money for Nothing, the Cricks for Free Five Paradoxes in EU Migration Policy. Comparative Migration Studies, 2(2), 151-180.
47. Yılmaz, A. (2014). Uluslararası Göç: Çeşitleri, Nedenleri ve Etkileri. Turkish Studies, 9(2), 1685-1704.