The effort to combine the traditional with the contemporary: interior changes observed in rooms during the hotel conversion of Safranbolu houses

Öz

Cultural tourism is a type of travel aimed at exploring the history, art, architecture, and traditions of various cultures. This form of tourism offers visitors the opportunity to experience the rich cultural heritage of a region and emphasizes the importance of preserving this heritage. Safranbolu is particularly renowned for cultural tourism, especially for its old market area and its historically preserved houses. Therefore, the region has become a popular destination for both domestic and international tourists. This study examines the changes that occur during the conversion of historical houses into hotels. The historic Safranbolu mansions, protected by UNESCO and now serving as hotels, were examined within the scope of the research. In this process, where traditional architectural elements and modern design concepts intertwine, changes in the interiors were analyzed in detail, specifically focusing on hotel rooms. Examples, where traditional structural elements are preserved while integrating modern comfort and aesthetics, show how Safranbolu houses are adapted for hotel use. These examples provide insight into balancing the preservation of historical texture with the needs of tourist accommodations. Consequently, successful transformation necessitates careful planning, collaboration with local authorities, and the development of sustainable methods.

Anahtar Kelimeler

• Safranbolu Tourism
• Refunctioning
• Historical Hotel Furniture

Geleneksel ile günceli bir araya getirme çabası: Safranbolu evlerinin otel dönüşümünde odalarda görülen iç mekân değişiklikleri

Öz

Kültür turizmi, çeşitli kültürlerin tarihini, sanatını, mimarisini ve geleneklerini keşfetmek amacıyla yapılan bir seyahat türüdür. Bu turizm biçimi, ziyaretçilere bölgenin zengin kültürel mirasını deneyimleme olanağı sunar ve bu tecrübe, kültürel mirasın korunmasının önemini vurgular. Safranbolu, kültür turizmi açısından özellikle eski çarşı bölgesi ve koruma altındaki tarihi evleri ile ünlüdür. Bu nedenle, bölge hem yerli hem de yabancı turistler için popüler bir ziyaret noktası haline gelmiştir. Bu çalışmada, tarihi evlerin otellere dönüştürülme sürecinde yaşanan değişimler ele alınmıştır. UNESCO tarafından koruma altına alınan tarihi Safranbolu konaklarından otel olarak hizmet verenler araştırma kapsamında incelenmiştir. Geleneksel mimari unsurlar ile modern tasarım anlayışının iç içe geçtiği bu süreçte, iç mekanlardaki değişiklikler otel odaları özelinde detaylı bir şekilde incelenmiştir. Geleneksel yapı elemanlarının korunarak modern konfor ve estetik anlayışının entegre edildiği örnekler, Safranbolu evlerinin otel fonksiyonu için nasıl uyarlandığını göstermektedir. Bu örnekler, tarihi dokunun korunması ve turistik konaklama ihtiyaçlarının dengelenmesi üzerine bir bakış sunmaktadır. Sonuç olarak başarılı bir dönüşüm için dikkatli planlama, yerel yönetimlerle işbirliği ve sürdürülebilir yöntemlerin geliştirilmesi gerekliliği ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Safranbolu Turizmi
• Yeniden işlevlendirme
• Tarihi Otel Mobilyaları

Kaynakça

1. Ahunbay, Z. (2007). Tarihi çevre koruma ve restorasyon (4. Baskı). İstanbul: Yem Yayınları (İlk baskı 1996).
2. Aydoğan Evirgen N. (2019). Konaklama işlevi ile restore edilen geleneksel safranbolu evlerinde iç mekân düzenlemelerinin irdelenmesi ve bir yöntem önerisi. Başkent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
3. Bazancir, R. (2023). Orta asya'dan anadolu'ya göç sonrasında türklerin yaşadığı kültür değişimlerinin ve göç unsurlarının bazı folklorik metinlere yansıması. Uluslararası Dil Edebiyat Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 11(33), 108-122. DOI: 10.12992/turuk1315
4. Bayazıt, N. (2014). Safranbolu evlerinin plan tipolojisi ve kullanıcı ihtiyaçları hiyerarşisi. Tasarim + Kuram, 10(17). DOI:https://doi.org/10.23835/tasarimkuram.239609
5. Butler, R. W.; Baum, Tom and Lundtorp, Svend, eds. (2001) Seasonality in tourism: issues and implications. In: Seasonality in Tourism. Pergamon, Abingdon, Oxon, pp. 5-22. eBook ISBN9780080516806.
6. Butler, R. W., Mao, B., (1997). Seasonality in tourism: problems and measurements. ın: quality management in urban tourism. Murphy, P. E. (Ed.). Chichester, John Wiley & Sons: 9–23.
7. Ciritci, İ. (2020). İstanbul 19. yüzyıl konut yapılarını koruma ve yeniden kullanım kararları: fatih ilçesi, emin sinan mahallesi’nde otel örneği. Mimarlık ve Yaşam, 5(2), 335-359. DOI: https://doi.org/10.26835/my.743893.
8. Cuccia, T., & Rizzo, I. (2011). Tourism seasonality in cultural destinations: Empirical evidence from Sicily. Tourism management, 32(3), 589-595.

9. Falk, M., & Katz-Gerro, T. (2017). Modeling travel decisions: Urban exploration, cultural immersion, or both?. Journal of Travel & Tourism Marketing, 34(3), 369-382. DOI: 10.1080/10548408.2016.1182455.
10. Figini, P., & Vici, L. (2012). Off-season tourists and the cultural offer of a mass-tourism destination: The case of Rimini. Tourism Management, 33(4), 825-839. DOI: 10.1016/j.tourman.2011.09.005
11. Günay, R. (2004). Safranbolu evleri. Yapı Yayın.
12. Hacısalihoğlu, İ. Y. (1995). Şehir coğrafyası açısından Safranbolu- Karabük ikilemi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
13. URL 1 (2023), Safranbolu otelleri, https://www.trivago.com.tr/tr/lm/otel-safranbolu Erişim: 03.10.2023
14. URL 2(2023) https://www.etstur.com/?gad_source= Erişim: 03.10.2023
15. URL 3 (2023) https://www.jollytur.com/safranbolu-otelleri Erişim: 03.10.2023
16. URL 4 (2023) https://tr.hotels.com/Hotel-Search?destination=Safranbolu Erişim: 05.10.2023
17. URL 5 (2023) https://www.otelz.com/safranbolu-otelleri Erişim: 05.10.2023
18. URL 6 (2023)https://www.tripadvisor.com.tr/Hotels-g298009-Safranbolu-Hotels.html Erişim: 05.10.2023
19. Jamen-Verbeke, M. (1997). Urban tourism: managing resources and visitors, (Edited by S. Wahab and JJ Pigram). Tourism, Development and Growth: The Challenge of Sustainability.
20. Kiper, P. (2004) Küreselleşme sürecinde kentlerimize giren yeni tüketim mekanları ve yitirilen kent kimlikleri, Planlama, 2004/4, s.14-18.
21. Küçükerman, Ö., & Güner, Ş. (1995). Anadolu mirasında Türk evleri (Vol. 117, No. 9). T.C. Kültür Bakanlığı, Yayımlar Dairesi Başkanlığı.
22. Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü (2024). https://kvmgm.ktb.gov.tr/ Erişim: 14.03.2024
23. Levent, Y. S. (2014). Kültür mirasına ilişkin koruma politikaları ve uygulamalarında kamu yararı ilkesi. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 5(11), 115-132.
24. Liu, Y. D. (2014). Cultural events and cultural tourism development: Lessons from the European Capitals of Culture. European planning studies, 22(3), 498-514. DOI: 10.1080/09654313.2012.752442.
25. Richards, G. (Ed.). (2001). Cultural attractions and European tourism. CABI publishing. DOI: 10.1079/9780851994406.0000
26. Safranbolu Kültür Turizm Danışma Bürosu (2024). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://safranboluturizmdanismaburosu.ktb.gov.tr Erişim: 7.06.2024
27. Smith, M. K. (2015). Issues in cultural tourism studies. Routledge. DOI: https://doi.org/10.4324/9781315767697
28. Tapkı, S. (2018). Tarihi Konut Yapılarının Turizm İşlevine Dönüşümünde Kimliğin Bilimsel Açıdan İzlenimi. Journal of History School, XXXIV, 1109-1131. DOI : 10.14225/Joh1247
29. Tuluk, Ö. İ. (2010). Erken 20. Yüzyıl çorum evlerinde banyo teknolojisi. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 27(2), 61–82. DOI: https://doi.org/10.4305/METU.JFA.2010.2.4
30. UNESCO Türkiye Milli Komisyonu (2023). https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1-Listesi erişim: 29.08.2023.
31. Yalçın, İ. C., & Açıcı, F. K. (2023). Yeniden işlevlendirme kapsamında tarihi tahir ağa konağı. Medeniyet Sanat Dergisi, 9(1), 7-23. DOI: 10.46641/medeniyetsanat.1152447