Yeni Kur’an Okuma Öğretim Yöntemi
Öz
Kur’an okuma öğretimi halkı Müslüman ülkelerde
vatandaşların muhatap olduğu ilk eğitim safhalarından olmuştur. Günümüzde de Kur’an
okuma öğretimine yönelik ana okulu ve kreşlerde dahi eğitim
verilebilmektedir. Bu eğitimin hangi
şartlarda ve kime, nasıl verildiğine dair bilimsel çalışmalar yaygınlık
kazanmamıştır. Çoğunlukla Diyanet İşleri Başkanlığı görevlilerince ilk çocukluk
çağından yaşlılığa kadar insan hayatının bütün evrelerinde verilen bu eğitimin
esasları, metodu ve niteliğine dair henüz geniş çapta, sistemi derinlemesine
eleştirebilen, problemleri tespit edip çözüm teklif edebilen bir bilimsel
yayına rastlayamadığımızı üzüntüyle belirtmek isteriz. Çalışmamızda bu boşluk
dikkate alınarak öncelikle mevcut Kur’an okuma öğretim sisteminin özellikleri,
materyalleri, metotları tespit edilmiş; bu hususlar insaflı bir bakış açısıyla
eleştirilmiş, çözüm olarak yeni bir Kur’an okuma öğretim yönteminin
geliştirilmesinin gereği izah ve ifadeye gayret edilmiştir. Yeni Kur’an Okuma Öğretim Yöntemi ismini
verdiğimiz bu yöntem tamamen yeni bir bakış açısıyla ele alınmış, klasik
araçların modernize edilerek değil, mevcut sistemin eksiklikleri giderilerek,
muhatap kitlenin yoğunlukla çocuk yaşta olduğu dikkate alınarak, çocukların
algı ve seviyesine uygun çizgi, teknik ve usullerle tamamen yeni bir anlayışla değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aydın, M. (2014). Kur’an ve sünnet’e göre çocuk gelişiminde ödül ve ceza. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 13, 75–87. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/sakaefd/issue/11226/134025 Bilici, A. B. (2015). Çocuk Psikolojisi ve Din. İzmir: Akademik Gelişim Yayınevi. Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB). (2017). Kurumsal Mali Durum ve Beklentiler Raporu. Ankara. Er, A. (2010). Yabancı dil öğretiminde “okuma.” Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 12, 208–218. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/ataunikkefd/issue/2773/37128 Kaçar, H., & Kaçar, H. İ. (2014). Arapça öğretiminde ideal bir okuma-anlama becerisi üzerine. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 43, 167–184. doi: https://doi.org/10.15370/MUIFD.65722 Keleş, E., Çepni̇, S., & Gör, A., Teknik Üniversitesi, K., Eğitim Fakültesi, F., & Bölümü, İ. (2006). Beyin ve Öğrenme 3(2). Retrieved from http://egitimarastirmasi.ueuo.com/ogrenme/2006aralik.pdf Koç, A. (2011). Yaz kuran kursları üzerine bir araştırma. Diyanet İlmi Dergi 47(2), 7–52. Retrieved from http://www2.diyanet.gov.tr/DiniYayınlarGenelMudurlugu/DergiDokumanlar/Ilmi/2011/diyanet ilmi dergi_2011_nisan-mayıs-haziran_3.pdf Mckay, M., Davis, M., & Fanning, P. (2010). iletişim becerileri. (özgür gelbal, Ed.). ankara: hby yayıncılık. Piaget, J., & Inhelder, B. (2016). Çocuk Psikolojisi. İstanbul: Pinhan Yayınevi. Yaşar, Ş. (2016). Öğretme ve öğrenme sürecinde bellek modeli. Kurgu Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Uluslararası Hakemli İletişim Dergisi 10 (10), 279–296. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/ekurgu/issue/16243/170280
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Ahmet Bayraktar
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
20 Aralık 2017
Kabul Tarihi
30 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 1 Sayı: 1