EN
TR
Düzce İli’nin Kır ve Şehir Nüfusunun Tespiti (1935 - 2022)
Öz
Araştırmanın konusu, Düzce İli’nin Kır ve Şehir Nüfusunun 1935 – 2022 yılları özelinde tespit ve analiz edilmesidir. Kır ve şehir nüfusunun tespiti, demografik yapının anlaşılması, kalkınma planlamalarının sağlıklı bir şekilde yapılmasında sağlamak ve var olan kaynakların etkin bir şekilde kullanılması ve yönetilmesi açısından önemlidir. Düzce İl sınırlarının esas alındığı bu çalışmanın amacı; Düzce İli’nin kır ve şehir nüfusunu tespit ederek ilin demografik yapısını anlamak ve bu doğrultuda ilin kalkınma planlamalarının sağlıklı bir şekilde yapılmasına olanak oluşturmaktır. Ayrıca var olan kaynakların etkin bir şekilde kullanılması ve yönetilmesine katkı sağlayacak öneriler geliştirmektir. Bu çalışmada, TÜİK tarafından belirlenen idari kriter esas alınarak il ve ilçe merkezinde yaşayanlar şehir köy, nahiye ve bucaklarda yaşayanlar ise kır nüfusu olarak ele alınmıştır. 1935-2000 yılları arasındaki veriler Genel Nüfus Sayımlarıyla Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE) ve 2000-2022 yılları arasındaki veriler ise Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) üzerinden temin edilerek Düzce’nin kır-şehir nüfusunda meydana gelen gelişmeler tespit edilmiştir. TÜİK’ten elde edilen verilerle oluşturulan harita için ArcGIS/ ArcMap 10.4.1 programları içerisinde bulunan Kernel Yoğunluk Analizi yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca konuyla ilgili literatür taraması, bilgi arama ve gözlem yöntemleriyle elde edilen veriler Word, Excel ve ArcGIS/ArcMap 10.4.1 programlarından yararlanılarak tablo ve haritalarla desteklenmiştir. Bu doğrultuda Düzce İli’nin kır-şehir nüfusunun tarihsel gelişimi, nüfus artış oranları, nüfus yoğunlukları ve cinsiyete göre dağılımları alt başlıklar içerisinde incelenmiştir. Çalışma sonucunda kır nüfusunun 1935-2022 yılları arasında düzenli bir şekilde azalmasına rağmen, 2008 yılına kadar toplam nüfus içerisindeki oranının şehir nüfusuna oranla daha fazla olduğu gözlemlenmiştir. Ancak bu durum 2008 yılı itibariyle tersi yönde değişmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- BAKIRCI, Muzaffer (2019), “Kır Yerleşmeleri”, Beşeri ve Ekonomik Coğrafya (Ed. Mesut Doğan, Özlem Sertkaya Doğan), Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara, ss.55-85.
- DİE – DEVLET İSTATİSTİK ENSTİTÜSÜ (1935-1940-1945-1950-1955-1960-1965-1970-1975-1980-1985-1990-2000), Genel Nüfus Sayım İstatistikleri, DİE Yayınları, Ankara.
- DOĞAN, Mesut ve OLĞAÇ, İrem (2020a), “Edirne Şehri Nüfusunun Gelişimi ve Yapısal Özellikleri”, Türk Coğrafya Dergisi, S.75, ss.7-16.
- DOĞAN, Mesut ve OLĞAÇ, İrem (2020b), “Edirne Şehri’nin Arazi Kullanımının Zamansal Değişimi (1990-2018)”, Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, S.3(1), ss.26-36.
- DÜZCE BELEDİYESİ (2022), Düzce İli 1/50.000 Ölçekli Çevre Düzeni Planı’na Yönelik Stratejik Çevresel Değerlendirme İşi Taslak Kapsam Belirleme Raporu (Ek 4), 7P Proje Uygulama Danışmanlık ve Ticaret Yayını, Ankara.
- DÜZCE VALİLİĞİ İL ÇEVRE VE ŞEHİRCİLİK MÜDÜRLÜĞÜ (2011), Düzce İl Çevre Durum Raporu, İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü Yayını, Düzce.
- ERAYDIN, Engin (2022), “Düzce Merkez İlçesinde Araziden Yararlanma Biçimlerindeki Değişimlerin Coğrafi Bilgi Sistemleri ve Uzaktan Algılama Teknikleri ile İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Karabük Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Karabük.
- GOBER, Patricia ve TYNER, James A. (2004), “Population Geography, in Gaile”, Geography in America at the Dawn of the 21st Century (Eds. G. L. Gaile, C. J. WILLMOTT), Oxford University Press, Oxford (UK), ss.185-199.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Nüfus Coğrafyası
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
21 Ekim 2023
Gönderilme Tarihi
27 Haziran 2023
Kabul Tarihi
17 Eylül 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2023 Cilt: 6 Sayı: 3
APA
Olğaç, İ., & Doğan, M. (2023). Düzce İli’nin Kır ve Şehir Nüfusunun Tespiti (1935 - 2022). Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 6(3), 769-783. https://doi.org/10.33712/mana.1320474
Cited By
Kent Nüfusu Tespitinde Belediye Kanunu Sorunu: Kastamonu İli Örneği
Kent Akademisi
https://doi.org/10.35674/kent.1499416The relationship between school administrators’ attitudes towards inclusive education and schools’ efficiency towards inclusion practices
International Journal of Inclusive Education
https://doi.org/10.1080/13603116.2025.2575858
