Bir Kamu Kurumunda Örgütsel Dedikodu ile İş Yeri Yalnızlığı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

İşyerinde yalnızlık kavramı, yurt dışında ve ülkemizde son dönemde popüler hale gelmeye başlamıştır. Günümüz Türkiye'sinde, toplumsal dönüşüm ve ekonomik krizler işyerlerinde farklı sorunların ortaya çıkmasına sebebiyet vermektedir. Bu sorunlar toplumsal, sosyal ve iş hayatında yalnızlık hissinin daha fazla yaşanmasına neden olmaktadır. Araştırmacıların son yıllarda incelemeye başladıkları bir başka kavram da örgütsel dedikodudur. Örgütsel dedikodunun yıkıcı sonuçlarından biri de çalışanın iş yerinde yalnızlaşmasıdır. Örgütsel dedikodu nedeniyle işyerinde yalnızlık yaşayan çalışan bireysel ve örgütsel düzeyde bir takım olumsuz tutum ve davranışlar sergileyebilmektedir. Örgütsel dedikodu ile iş yeri yalnızlığı ilişkisinin kamu örgütlerindeki durumunu ortaya koyabilmek amacıyla bu araştırma yapılmıştır. Bu bağlamda geliştirilen bir anket yardımıyla bir kamu kurumunda görev yapan 147 çalışandan yüz yüze ve online olarak veriler toplanarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda örgütsel dedikodu arttıkça işyeri yalnızlığının yüksek kuvvette ve pozitif yönde arttığı gözlenmiştir. Yöneticilere ve bu konuda derinlemesine araştırma yapacaklara bazı öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Dedikodu
• İşyeri Yalnızlığı
• Kamu Kurumları

Examination of the Relationship Between Organizational Gossip and Workplace Loneliness in a Public Institution

Abstract

The notion of workplace loneliness has recently gained popularity both internationally and domestically. In today's Turkey, social transformation and economic crises give raise to different problems in workplaces. These problems lead to increased feelings of loneliness in social, business, and social contexts. Another concept that researchers have begun to examine in recent years is organizational gossip. One of the Undesirable outcome is more suitable of organizational gossip is the subsequent isolation of people inside the workplace. We conducted this research to uncover the connection between organizational gossip and workplace loneliness in public organizations. This research was conducted to reveal the relationship between organizational gossip and workplace loneliness in public organizations. With the help of a survey developed in this context, data was collected and analyzed face-to-face and online from 147 employees working in a public institution. The research revealed that an increase in organizational gossip led to a significant and positive increase in workplace loneliness. Some suggestions are offered to managers and those who will do in-depth research on this subject.

Keywords

• Organizational Gossip
• Workplace Loneliness
• Public Institutions

Kaynakça

1. AKAT, İlter, BUDAK, Gönül ve BUDAK, Gülay (1999), İşletme Yönetimi, Barış Yayınları, İzmir.
2. AKDENİZ, Fatih (2022), “İletişim İklimi ve İşyeri Yalnızlığı İlişkisinde Temel Psikolojik İhtiyaçların Aracılık Rolü”, Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
3. AKDURU, Hale Eda ve SEMERCİÖZ, Fatih (2017), “Kamu Kurumlarında Örgütsel Dedikodu ve İşyeri Yalnızlığına Dair Bir Araştırma”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, S.13(13), ss.106-119.
4. ALAKAŞLI, Hamza (2021), “Okullarda Örgütsel Dedikodu ile Bağlılık Arasındaki İlişkinin Öğretmen Görüşlerine Göre İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siirt.
5. ARABACI, İ. Bakır, SÜNKÜR, Meltem ve ŞİMŞEK, Fatma Zehra (2012), “Öğretmenlerin Dedikodu ve Söylenti Mekanizmasına İlişkin Görüşleri: Nitel Bir Çalışma”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, S.2(2), ss.171-190.
6. ATAK, Hasan (2009), “Beliren Yetişkinlikte Beş Büyük Kişilik Özelliği ve Yalnızlık”, X. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, 21-23 Ekim 2009 – Adana, ss.21-23.
7. ATMACA, Taner ve ÖNTAŞ, Turgay (2014), “Velilerin Öğretmenlere Uyguladığı Şiddete Yönelik Nitel Bir Araştırma”, Anatolian Journal of Educational Leadership and Instruction, S.2(1), ss.47-62.
8. AYATSE, Fidelis A. ve IKYANYON, Darius N. (2012), “Organizational Communication, Job Stress and Citizenship Behaviour of IT Employees in Nigerian Universities”, Journal of Business Administration Research, S.1(1), ss.99-105.

9. AYAZLAR, Gökhan ve GÜZEL, Berrin (2014) “The Effect of Loneliness in the Workplace on Organizational Commitment”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, S.131, ss.319-325.
10. AYDIN, Erdoğan (2021), “Ortaokullarda Görev Yapan Yönetici ve Öğretmenlerin Örgütsel Dedikoduya Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
11. AZİZ, Aysel ve DİCLE, Ülkü (2017), Örgütsel İletişim, Hiperlink Yayınları, İstanbul.
12. BANAI, Moşe, REISEL, William D. ve PROBST, Tahira M. (2004), “A Managerial and Personal Control Model: Predictions of Work Alienation and Organizational Commitment in Hungary”, Journal of International Management, S.10, ss.375-392.
13. BAUMEISTER, Roy F., ZHANG, Liqing ve VOHS, Katheleen D. (2004), “Gossip as Cultural Learning”, Review of General Psychology, S.8, ss.111-121.
14. BELL, Robert A., ROLOFF, Michael E., VAN CAMP, Karen ve KAROL, Susan H. (1990), “Is it Lonely at the Top?: Career Success and Personal Relationships”, Journal of Communication, S.40(1), ss.9-23.
15. BEUTEL, Manfred, KLEIN, Eva M., BRÄHLER, Elmar, REINER, Iris, JUNGER, Claus, MICHAL, Matthisas, JORG, Wiltink, LACKNER Karl J.,THOMAS, Munzel, PHILIPP, S. Wild ve TIBUBOS, Ana N. (2017), “Loneliness in the General Population: Prevalence, Determinants and Relations to Mental Health”, BMC Psychiatry, S.17(1), ss.1-7.
16. CACIOPPO, John T., CACIOPPO, Stephanie ve BOOMSMA, Dorret I. (2014), “Evolutionary Mechanisms for Loneliness”, Cognition & Emotion, S.28, ss.3-21.
17. CHAN, Sow Hup ve QIU, Hua Han (2011), “Loneliness, Job Satisfaction, and Organizational Commitment of Migrant Workers: Empirical Evidence from China”, International Journal of Human Resource Management, S.22, ss.1109-1127.
18. CUBITT, Sarah ve BURT, Christopher (2002), “Leadership Style, Loneliness and Occupational Stress in New Zealand Primary School Principals”, New Zealand Journal of Educational Studies, S.37(2), ss.159-169.
19. DANIŞ, Muhammed Salim (2015), “Dedikodunun Sosyolojisi”, Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
20. DANZIGER, Elizabeth (1988), “Minimize Office Gossip”, Personnel Journal, S.67, ss.31-34.
21. DOĞAN, Tayfun, ÇETİN, Bayram ve SUNGUR, Mehmet Z., (2009), “İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği Türkçe Formunun Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”, Anadolu Psikiyatri Dergisi, S.10(6), ss.271-277.
22. DUNBAR, Robin I. M. (2004), “Gossip in Evolutionary Perspective”, Review of General Psychology, S.8, ss.100-110.
23. DUSSAULT, Marc ve FRENETTE, Éric (2014), “Loneliness and Bullying in the Workplace”, American Journal of Applied Psychology, S.24(2), ss.94-98.
24. EĞİNLİ, Ayşen ve BİTİRİM, Selim (2008), “Kurumsal Başarının Önündeki Engel: Zehirli (Toksik) İletişim”, Selçuk İletişim, S.5(3), ss.124-140.
25. EKEN, Mehmet (2014), “İlkokul ve Ortaokul Öğretmenlerine Yönelik Yıldırma Davranışlarının İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kilis.
26. ELIAS, Nobert ve SCOTSON, John L. (1994), The Established and the Outsiders: A Sociological Enquiry into Community Problems, Sage Publishing, Thousand Oaks – California (US), Second Edition.
27. ELLWARDT, Lea, LABIANCA, Giuseppe ve WITTEK, Rafael (2012), “Who are the Objects of Positive and Negative Gossip at Work? A Social Network Perspective on Workplace Gossip”, Social Networks, S.34, ss.193-205.
28. ERDİL, Oya ve ERTOSUN, Öznur G. (2011), “The Relationship between Social Climate and Loneliness in the Workplace and Effects on Employee Well-Being”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, S.24, ss.505-525.
29. EROĞLU, Erhan (2005), “Yöneticilerin Dedikodu ve Söylentiye Yönelik Davranış Biçimlerinin Belirlenmesi Arfor Taşıma Hizmetleri A.Ş.’de Bir Uygulama”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.7(13), ss.203-218.
30. EROĞLUER, Kemal (2011), “Örgütsel İletişim ile İş Tatmini Unsurları Arasındaki İlişkiler: Kuramsal Bir İnceleme”, Ege Akademik Bakış, S.11(1), ss.121-136.
31. EROL, Yücel ve AKYÜZ, Müslüme (2015), “Dünyanın En Eski Medyası: Dedikodunun Örgüt Düzeyindeki İşlevleri ve Algılanışı: Sağlık Örgütlerinde Bir Alan Araştırması”, Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, S.7(2), ss.149-166.
32. ERTEKİN, İrfan, ILGIN, Hicran Özlem ve YENGİN ATAMAN, Didem (2018), “Örgütsel İletişim Kuramları”, Turkish Online Journal of Design Art and Communication, S.8(2), ss.297-311.
33. ESKİYÖRÜK, Didem (2015), Örgütsel İletişim, Cinius Yayınları, İstanbul.
34. FOSTER, Eric K. (2004), “Research on Gossip: Taxonomy, Methods, and Future Directions”, Review of General Psychology, S.8, ss.78-99.
35. GREENE, Nathaniel T. (2016), “Loneliness and Perceived Social Support in the Workplace of the School Principal”, Doctoral Dissertation, Southern New Hampshire University, New Hampshire.
36. GROSSER, Travis, KIDWELL, Virginie, LABIANCA, Giuseppe J. ve ELLWARDT, Lea (2012), “Hearing it through the Grapevine: Positive and Negative Workplace Gossip”, Organizational Dynamics, S.41, ss.52-61.
37. GÜLLÜOĞLU, Özlem (2011), “Kurumsal Bağlılık ile İletişim Doyumu Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi ve Bir Uygulama Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
38. HAN, Bünyamin ve DAĞLI, Abidin (2018), “Organizational Gossip Scale: Validity and Reliability Study”, Electronic Turkish Studies, S.13(27), ss.829-846.
39. HAWKLEY, Louise C., PREACHER, K. John ve CACIOPPO, John T. (2010), “Loneliness Impairs Daytime Functioning But Not Sleep Duration”, Health Psychology, S.29(2), ss.124-129.
40. HODSON, Randy (1993), “Group Standards and the Organization of Work: The Effort Bargain Reconsidered”, Research in the Sociology of Organizations, S.11, ss.55-80.
41. HOLT-LUNSTAD, Julianna, SMITH, Timothy B., BAKER, Mark, HARRIS, Tyler ve STEPHENSON, David (2015), “Loneliness and Social Isolation as Risk Factors for Mortality: A Meta-Analytic Review”, Perspectives on Psychological Science, S.10(2), ss.227-237.
42. HOUMANFAR, Ramona ve JOHNSON, Rebecca (2003), “Organizational Implications of Gossip and Rumor”, Journal of Organizational Behavior Management, S.23, ss.117-138.
43. KANDLOUSI, Nader S. A. E., ALI, Anees J. ve ABDOLLAHI, Anahita (2010), “Organizational Citizenship Behavior in Concern of Communication Satisfaction: The Role of the Formal and Informal Communication”, International Journal of Business and Management, S.5(10), ss.51-61.
44. KARADUMAN, Mustafa (2013), “İş Yaşamında Yalnızlık Algısının Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ile İlişkisi ve Öğretmenler Üzerinde Bir Uygulama”, Doktora Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
45. KARCIOĞLU, Fatih ve TİMUROĞLU, Kürşat ve ÇINAR, Orhan (2009), “Örgütsel İletişim ve İş Tatmini İlişkisi Bir Uygulama”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitüsü Dergisi, S.63, ss.59-76.
46. KAYASANDIK, Alp Eren (2019), “Örgüt Kültürü ile İş ve Yaşam Tatmini İlişkisinde Örgütsel İletişim Doyumunun Aracı Rolü: Akademisyenler Üzerinde Bir Araştırma”, Doktora Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
47. KESER, Aşkın ve KARADUMAN, Mustafa (2014), “İş Yaşamında Yalnızlık Algısının Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ile İlişkisi ve Öğretmenler Üzerinde Bir Araştırma”, HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, S.3(7), ss.178-197.
48. KIEFER, C. Chiristine (2013), “Rumors and Gossip as Forms of Bullying: Sticks and Stones?”, Psychoanalytic Inquiry, S.33, ss.90-104.
49. KILIÇ, Zozan (2018), “İş Yaşamında Yalnızlık ve Psikolojik Dayanıklılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Üniversitedeki Öğretim Elemanları Üzerine Bir Araştırma”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
50. KILIÇLIOĞLU, Deniz C. (2008), “Gizli Sarsıntı; Dedikodu”, Yenibiriş Dünyası Dergisi, S.16(2), ss.5-11.
51. KNIFFIN, Kevin M. ve SLOAN WILSON, David (2010), “Evolutionary Perspectives on Workplace Gossip: Why and How Gossip Can Serve Groups”, Group & Organization Management, S.35(2), ss.150-176.
52. KURLAND, Nancy ve PELLED, Lisa H. (2000), “Passing the Word: Toward a Model of Gossip and Power in the Workplace”, Academy of Management Review, S.25, ss.428-438.
53. LAM, Long W. ve LAU, Dora C. (2012), “Feeling Lonely at Work: Investigating the Consequences of Unsatisfactory Workplace Relationships”, International Journal of Human Resource Management, S.23(20), ss.4265-4282.
54. LEBLEBİCİ, Doğan Nadi, YILDIZ, Hasan Hüseyin ve KARASOY, Hasan Alpay (2009), “Örgütsel Yaşamda Dedikodunun Algılanışı ve Araçsallığı”, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, S.9(18), ss.561-574.
55. LINDORFF, Margaret (2001), “Research Note: Are They Lonely at the Top? Social Relationships and Social Support Among Australian Managers”, Work and Stress, S.15(3), ss.274-282.
56. LONG, Christopher R. ve AVERILL, James R. (2003), “Solitude: An Exploration of Benefits of Being Alone”, Journal for the Theory of Social Behaviour, S.33(1), ss.21-44.
57. MERCAN, Nuray, OYUR, Emine, ALAMUR, Bayram, GÜL, Serpil ve BENGÜL, Süreyya (2012), “İşyeri Yalnızlığı ve Sosyal Fobi Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Araştırma”, Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, S.4(1), ss.213-226.
58. MICHELSON, Grant ve MOULY, V. Suchitra (2000), “Rumour and Gossip in Organizations: A Conceptual Study”, Management Decision, S.38, ss.339-346.
59. MILLS, Colleen (2010), “Experiencing Gossip: The Foundations for a Theory of Embedded Organizational Gossip”, Group & Organization Management, S.35(2), ss.213-240.
60. MUSHTAQ, Rahil, SHOIB, Şeyh, SHAH, Tabindah ve MUSHTAQ, Sahil (2014), “Relationship between Loneliness, Psychiatric Disorders and Physical Health? A Review on the Psychological Aspects of Loneliness”, Journal of Clinical & Diagnostic Research, S.8(9), ss.1-4.
61. NARTGÜN, Şenay S. ve DEMİRER, Sibel (2016), “Öğretmenlerin Örgütsel Sessizlik ile İş Yaşamında Yalnızlık Düzeylerine İlişkin Görüşleri”, Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, S.7(2), ss.139-156.
62. NOON, Mike ve DELBRIDGE, Rick (1993), “News from Behind My Hand: Gossip in Organizations”, Organization Studies, S.14(1), ss.23-36.
63. OĞAN, Niay (2017), “Örgütsel İletişim Türlerinin Gözden Geçirilmiş Motivasyon Faktörleri Üzerine Etkisi: Üretim Sektörlerinde Bir Uygulama”, Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
64. OLIVER, Chiristine (2004), “Reflexive Inquiry and the Strange Loop Tool Human Systems”, The Journal of Systemic Consultation & Management, S.15, ss.127-140.
65. ÖGE, Ercan, ÇETİN, Mehmet ve TOP, Seyfi (2018), “The Effects of Paternalistic Leadership on Workplace Loneliness, Work Family Conflict and Work Engagement Among Air Traffic Controllers in Turkey”, Journal of Air Transport Management, S.66, ss.25-35.
66. ÖZÇELİK, Hakan ve BARSADE, Sigal (2011), “Work Loneliness and Employee Performance”, Academy of Management Annual Meeting Proceedings, S.1, ss.1-6.
67. ÖZÇELİK, Hakan ve BARSADE, Sigal (2018), “No Employee an Island: Workplace Loneliness and Job Performance”, Academy of Management Journal, S.61(6), ss.2343-2366.
68. ÖZKAYA, Gözde (2017), “Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeyleri ile Umutsuzluk ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki”, Yüksek Lisans Tezi, Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
69. PEHLİVAN AYDIN, İnayet (2002), İş Yaşamında Stres, Pegem Yayıncılık, Ankara.
70. PELİT, Elbeyi ve KARAÇOR, Musa (2015), “Turizm Öğrencilerinin İletişim Becerileri Üzerine Bir Araştırma: Afyon Kocatepe Üniversitesi Örneği”, Gaziantep University Journal of Social Sciences, S.14(4), ss.847-872.
71. PENG, Jian, CHEN, Yushuai, XIA, Ying ve RAN, Yaxuan (2017), “Workplace Loneliness, Leader-Member Exchange and Creativity: The Cross-Level Moderating Role of Leader Compassion”, Personality & Individual Differences, S.104, ss.510-515.
72. PERLMAN, Daniel ve PEPLAU, Letitia A. (1984), “Loneliness Research: A Survey of Empirical Findings”, Preventing the Harmful Consequences of Severe and Persistent Loneliness (Ed. S. E. Goldston), U. S. Government Printing Office Publisher, Washington D.C. (US), ss.13-46.
73. PHEKO, M. Mhpo (2018), “Rumors and Gossip as Tools of Social Undermining and Social Dominance in Workplace Bullying and Mobbing Practices: A Closer Look at Perceived Perpetrator Motives”, Journal of Human Behavior in the Social Environment, S.28(4), ss.449-465.
74. PINQUART, Martin ve SORENSEN, Silvia (2001), “Influences on Loneliness in Older Adults: A Meta-Analysis”, Basic and Applied Social Psychology, S.23(4), ss.245-266.
75. REINKING, Kim ve BELL, Robert A. (1991), “Relationships Among Loneliness, Communication Competence, and Career Success in a State Bureaucracy: A Field Study of the Psychology at the Top Maxim”, Communication Quarterly, S.9, ss.358-373.
76. RIBEIRO, Violeta ve BLAKELY, Jeffrey A. (1995), “The Proactive Management of Rumour and Gossip”, Journal of Nursing Administration, S.25, ss.43-50.
77. ROBINSON, Sandra L. ve BENNETT, Rebecca J. (1995), “A Typology of Deviant Workplace Behaviors: A Multidimensional Scaling Study”, Academy of Management Journal, S.38(2), ss.555-572.
78. ROKACH, Ami (2007), “The Effect of Age and Culture on the Causes of Loneliness”, Social Behavior and Personality: An International Journal, S.35(2), ss.169-186.
79. ROKACH, Ami (2012), “Leadership and Loneliness: A Review”, Psychology Journal, S.9(4), ss.133-152.
80. RUSSELL, Dan, PEPLAU, Letitia A. ve CUTRONA, Carolyn E. (1980), “The Revised UCLA Loneliness Scale: Concurrent and Discriminant Validity Evidence”, Journal of Personality and Social Psychology, S.39(3), ss.472-480.
81. SEÇKİN, Şeyda (2018), “İşyerinde Algılanan Dedikodunun Psikolojik Rahatlık ve Sorumluluk Üstlenme Davranışı Üzerine Etkisi”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, S.23(3), ss.973-986.
82. SEPPALA, Emma ve KING, Marissa (2017), “İşyerinde Tükenmişlik Sadece Yorgunlukla Değil, Yalnızlıkla da İlgilidir”, HBR Türkiye Kurumsal Web Sayfası (E-Haber), 10 Temmuz 2017, https://hbrturkiye.com/blog/isyerinde-tukenmislik-sadece-yorgunlukla-degil-yalnizlikla-da-ilgilidir (Erişim Tarihi: 02.01.2023).
83. SİNAP, Saadet Nur K. (2022), “İşyeri Yalnızlığı ve Lider Üye Etkileşiminin Algılanan İş Performansı Üzerindeki Etkisi”, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
84. SOLMAZ, Başak (2006), “Söylenti ve Dedikodu Yönetimi”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.16, ss.565-575.
85. SOMMERFELD, Ralf D., KRAMBECK, Hans J., SEMMANN, Dirk ve MILINSKI, Manfred (2007), “Gossip as an Alternative for Direct Observation in Games of Indirect Reciprocity”, Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, S.10, ss.17435–17440.
86. STOICA, Mihaela, BRATE, Adrian T., BUCUŢA, Mihaela, DURA, Horatiu ve MORAR, Silviu (2014), “The Association of Loneliness at the Workplace with Organisational Variables”, European Journal of Science & Theology, S.10, ss.101-112.
87. ŞANTAŞ, Gülcan, AKBOLAT, Mahmut ve SAĞLAM, Hakan (2019), “Sağlık Çalışanlarında Örgütsel Affetme, Örgütsel Dedikodu ve İntikam Niyeti Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.36, ss.131-148.
88. TABANCALI, Erkan (2016), “The Relationship between Teachers Job Satisfaction and Loneliness at the Workplace”, Eurasian Journal of Educational Research, S.16(66), ss.263-280.
89. TAJFEL, Henri (1982), Social Identity and Intergroup Relations, Cambridge University Press, Cambridge.
90. TERZİ, Mücteba (2022), “Örgütsel Değişime Direnç ile Üst İletişim, İletişim İklimi ve İletişim Araçlarının Kalitesi Arasındaki İlişki: Atatürk Üniversitesi Yeni Nesil Tasarım ve Dönüşüm Projesi Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
91. THOMAS, Sarah A. ve ROZELL, Elizabeth J. ( 2007), “Gossip and Nurses: Malady Or Remedy?”, The Health Care Manager, S.26(2), ss.111-115.
92. THOMPSON, Brad Lee (2003), Yeni Yöneticinin El Kitabı (Çev. Vedat G. Diker), Hayat Yayınları, İstanbul.
93. TINAZ, Pınar (2006), “İşyerinde Psikolojik Taciz Mobbing”, Çalışma ve Toplum, S.4(11), ss.13-28.
94. TORUNOĞULLARI, Melike (2021), “İşyeri Yalnızlığının İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi: Görgül Bir Çalışma”, Yüksek Lisans Tezi, Kastamonu Üniversitesi Sosyal Bilim Enstitüsü, Kastamonu.
95. TUTAR, Hasan ve YILMAZ, M. Kemal (2003), Genel İletişim, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
96. TÜRKSEN, Burçe (2020), “Örgütlerde Algılanan Resmi Olmayan İletişim, Güven ve Şeffaflık Kültürünün Örgüt İçi İletişim Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
97. USTA, Mehmet Emin, KAYA, Ahmet ve ÖZYURT, Duygu (2018), “Örgütsel Dedikodu Yönetimi”, Harran Maarif Dergisi, S.3(2), ss.1-13.
98. WADDINGTON, Kathryn ve FLETCHER, Clive (2005), “Gossip and Emotion in Nursing and Health-Care Organizations”, Journal of Health Organization and Management, S.19, ss.378-394.
99. WRIGHT, Sarah Louise (2005), “Organizational Climate, Social Support and Loneliness in the Workplace”, Research on Emotion in Organizations, S.1, ss.123-142.
100. WRIGHT, Sarah Louise (2009), “In a Lonely Place: The Experience of Loneliness in the Workplace”, Friends and Enemies in Organizations: A Work Psychology Perspective, Palgrave MacMillan Press, London (UK), ss.10-31.
101. WRIGHT, Sarah Louise, BURT, Christpher D. ve STRONGMAN, Kenneth T. (2006), “Loneliness in the Workplace: Construct Definition and Scale Development”, New Zealand Journal of Psychology, S.35(2), ss.59-68.
102. WU, Junhui, BALLIET, Daniel ve VAN LANGE, Paul A. (2016), “Gossip Versus Punishment: The Efficiency of Reputation to Promote and Maintain Cooperation”, Scientific Reports, S.6(1), ss.1-8.
103. YAŞAR, M. Ruhat (2007), “Yalnızlık”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.17(1), ss.237-260.
104. YENGİN SARPKAYA, Pınar (2014), “The Effects of Principals Loneliness in the Workplace on Their Self Performance”, Educational Research & Reviews, S.9, ss.967-974.
105. YILMAZ, Ercan (2011), “An Investigation of Teachers Loneliness in The Workplace in Terms of Human Values They Possess”, African Journal of Business Management, S.5, ss.5070-5075.
106. ZHOU, Xuan (2018), “A Review of Researches Workplace Loneliness”, Psychology, S.9(5), ss.1005-1022.