Araştırma Makalesi

Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance

Cilt: 9 Sayı: 1 16 Mart 2026
PDF İndir
TR EN

Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance

Öz

This article frames the integration of AI-assisted decision-making systems into public administration not merely as technological advancement, but as a paradigmatic shift that reconfigures core principles of democratic legitimacy, political representation, and citizenship. It interprets the rising influence of algorithmic governance as indicative of a structural legitimacy crisis that exceeds the explanatory scope of classical theories of representation. To analyze this transformation, the study introduces two original conceptual contributions: Cybercratic Representation and Algorationality. Cybercratic representation refers to the delegation of decision-making authority to algorithmic systems that are unelected and unaccountable, detached from foundational democratic mechanisms such as elections, consent, and public oversight. Algorationality denotes the displacement of ethical, political, and social considerations in favor of a purely technical rationality governed by quantifiable, data-driven logic. Drawing on international case studies, the article demonstrates how algorithmic governance undermines democratic norms and fosters the emergence of a technocratic regime devoid of representational legitimacy and accountability. By addressing the normative implications of these developments, the study contributes to the conceptual understanding of the legitimacy crisis in digital public administration and calls for a fundamental rethinking of democratic accountability in the context of the algorithmic state.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Araştırmanın ortaya konulmasında herhangi bir mali destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Bu makale Araştırma ve Yayın Etiğine uygundur. Beyan edilecek herhangi bir çıkar çatışması yoktur. Araştırmanın ortaya konulmasında herhangi bir mali destek alınmamıştır. Makale yazım ve intihal/benzerlik açısından kontrol edilmiştir. Makale, “en az iki dış hakem” ve “çift taraflı körleme” yöntemi ile değerlendirilmiştir. Makalede kullanılan ölçek için yazar(lar) tarafından ölçeğin orjinal sahibinden izin alındığı beyan edilmiştir. Yazar(lar), dergiye imzalı “Telif Devir Formu” belgesi göndermişlerdir. Mevcut çalışma için mevzuat gereği etik izni alınmaya ihtiyaç yoktur. Bu konuda yazarlar tarafından dergiye “Etik İznine Gerek Olmadığına Dair Beyan Formu” gönderilmiştir. Yazar, çalışmanın tüm bölümlerine ve aşamalarına tek başına katkıda bulunmuştur.

Kaynakça

  1. ADAMS, Rachel, ADELEKE, Fola, FLORIDO, Ana, DE MAGALHÃES SANTOS, Larissa Galdino, GROSSMAN, Nicolás, JUNCK, Leah and STONE, Kelly (2024), Global Index on Responsible AI 2024, South Africa: Global Center on AI Governance, Canada, https://girai-report-2024-corrected-edition.tiiny.site/ (Date of Access: 28.12.2025).
  2. BACH, Jonathan (2020), “The Red and the Black: China’s Social Credit Experiment as a Total Test Environment”, The British Journal of Sociology, S.71(3), ss.489–502, https://doi.org/10.1111/1468-4446.12748
  3. BINNS, Reuben (2018), “Algorithmic Accountability and Public Reason”, Philosophy & Technology, S.31, ss.543–556, https://doi.org/10.1007/s13347-017-0263-5
  4. BOVENS, Mark and ZOURIDIS, Stavros (2002), “From Street-Level to System-Level Bureaucracies: How Information and Communication Technology is Transforming Administrative Discretion and Constitutional Control”, Public Administration Review, S.62(2), ss.174–184, https://doi.org/10.1111/0033-3352.00168
  5. BOZDOĞANOĞLU, Burçin (2025), “Kamu Yönetiminde Dijitalleşme Sürecinin Bireylerin İyi Yönetim Hakkına Etkisi: Akıllı Yönetimlerde Yapay Zekâ Teknolojisi Kullanımının Değerlendirilmesi”, Sayıştay Dergisi, S.139, ss.743-770, https://doi.org/10.52836/sayistay.1771754
  6. BRAUNSMANN, Katharina, GALL, Korbinian and RAHN, Falk Justus (2022), “Discourse Strategies of Implementing Algorithmic Decision Support Systems: The Case of the Austrian Employment Service”, Historical Social Research, S.47(3), ss.171–201, https://doi.org/10.12759/hsr.47.2022.30
  7. BRENNAN, Tim, DIETRICH, William and EHRET, Beate (2008), “Evaluating the Predictive Validity of the COMPAS Risk and Needs Assessment System”, Criminal Justice and Behavior, S.36(1), ss.21–40, https://doi.org/10.1177/0093854808326545
  8. CHAUHAN, Abe (2020), “Towards the Systemic Review of Automated Decision-Making Systems”, Judicial Review, S.25(4), ss.285–295, https://doi.org/10.1080/10854681.2020.1871714

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Kamu Yönetimi, Yönetim Sosyolojisi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

16 Mart 2026

Gönderilme Tarihi

17 Ekim 2025

Kabul Tarihi

23 Şubat 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 9 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Demirci, M. R. (2026). Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 9(1). https://doi.org/10.33712/mana.1805560
AMA
1.Demirci MR. Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance. Yönetim Akademisi. 2026;9(1). doi:10.33712/mana.1805560
Chicago
Demirci, Muhammed Ramazan. 2026. “Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance”. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi 9 (1). https://doi.org/10.33712/mana.1805560.
EndNote
Demirci MR (01 Mart 2026) Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi 9 1
IEEE
[1]M. R. Demirci, “Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance”, Yönetim Akademisi, c. 9, sy 1, Mar. 2026, doi: 10.33712/mana.1805560.
ISNAD
Demirci, Muhammed Ramazan. “Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance”. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi 9/1 (01 Mart 2026). https://doi.org/10.33712/mana.1805560.
JAMA
1.Demirci MR. Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance. Yönetim Akademisi. 2026;9. doi:10.33712/mana.1805560.
MLA
Demirci, Muhammed Ramazan. “Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance”. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, c. 9, sy 1, Mart 2026, doi:10.33712/mana.1805560.
Vancouver
1.Muhammed Ramazan Demirci. Cybercratic Representation and Algorationality: Rethinking Democratic Legitimacy in the Age of Algorithmic Governance. Yönetim Akademisi. 01 Mart 2026;9(1). doi:10.33712/mana.1805560