Öz
Hükümet sisteminin işleyişi kadar parti sistemi ile seçim sisteminin işleyişi bir o kadar önem arz etmektedir. Bu çalışma, siyasal partileri, seçimlerde ve hükümet etmede bekleyen sistemik ilişkileri gündemine almıştır. Bir siyasal partinin bir hükümet sistemine erişebilmesi, görünürde öncelikle seçim sistemi aşamasını geçmesi ile mümkündür. Buna karşın mevcut hükümet sisteminin işleyişi, seçim sistemi üzerinden partiler sistemini yönlendirmeyi ya da biçimlendirmeyi de beraberinde getirebilir. Ortaya çıkan bu girift alanın çözümlenmesi günümüzde hala ciddi tartışmalara kaynaklık etmeye ya da kimi kronik sorunların görülememesine neden olabilmektedir. Dahası Türkiye özelinde temsil adaleti ile yönetsel istikrarı birlikte sağlayabilmenin bu girift alanda ne oranda mümkün olup olmadığının anlaşılması çalışmanın çıkış noktasını oluşturmuştur. Bu temelde Maurice Duverger’in konuya ilişkin yaklaşım biçimlerinden hareketle eleştirel bir tartışma yürütülmüştür. Bu kapsamda “demokratik bir siyasal sistem tasarımı” içerisinde parti sistemi ve seçim sistemi ile hükümet sistemleri arasındaki ilişkiler analiz edilmiştir. Buna göre demokratik tasarımlarda mutlak temsile veya mutlak istikrara yönelik tek yönlü ısrarcı tercihlerin olumsuz çıktılar üretebilecek siyasal tercihlere dönüşebileceği ve olabildiğince her iki yönde bir denge güderek ancak eşitleme olanağının olmayacağı gerçeği ile demokratik bir tasarımın inşa edilebileceği sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Parti Sistemleri Seçim Sistemleri Hükümet Sistemleri Demokrasi Siyasal Partiler
Etik Beyan
Bu makale Araştırma ve Yayın Etiğine uygundur. Beyan edilecek herhangi bir çıkar çatışması yoktur. Araştırmanın ortaya konulmasında herhangi bir mali destek alınmamıştır. Makale yazım ve intihal/benzerlik açısından kontrol edilmiştir. Makale, “en az iki dış hakem” ve “çift taraflı körleme” yöntemi ile değerlendirilmiştir. Yazar(lar), dergiye imzalı “Telif Devir Formu” belgesi göndermişlerdir. Mevcut çalışma için mevzuat gereği etik izni alınmaya ihtiyaç yoktur. Bu konuda yazarlar tarafından dergiye “Etik İznine Gerek Olmadığına Dair Beyan Formu” gönderilmiştir.
Destekleyen Kurum
Araştırmanın ortaya konulmasında herhangi bir mali destek alınmamıştır.
Kaynakça
- ABDULHAKİMOĞULLARI, Erdal (2013), “Yarı Başkanlık Sistemi: Fransa”, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri, AK Parti Ar-Ge Başkanlığı Yayını, Ankara, ss.207-224.
- AKGÜN, Birol ve TANIYICI, Şaban (2013), “Başkanlık Sistemi: Latin Amerika Ülkeleri ve Brezilya Örneği”, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri, AK Parti Ar-Ge Başkanlığı Yayını, Ankara, ss.163-192.
- AKSOY RETORNAZ, Eylem (2014), “Oydaşmacı Kurumsallaşmış Rejim: İsviçre”, Karşılaştırmalı Siyasal Sistemler (Ed. Ersin Kalaycıoğlu, Deniz Kağnıcıoğlu), Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir, 3. Baskı, ss.125-143.
- ALKAN, Haluk (2013), Karşılaştırmalı Siyaset: Başkanlık ve Parlamenter Sistemler Işığında Yarı Başkanlık Modelleri, Açılım Kitap Yayınları, İstanbul.
- ALSTON, Lee J. ve GALLO, Andres (2002), The Erosion of Legitimate Government: Argentina, 1930-1947, https://users.nber.org/~confer/2002/daes02/alston.pdf (Erişim Tarihi: 16.01.2020).
- ASLAN AKMAN, Canan (2014), “Başkanlık Sistemlerinin Latin Amerika Deneyimi: Çok Parti Sistemlerindeki Çeşitlilikler, Sorunlar ve Fırsatlar”, (Yarı) Başkanlık Sistemi ve Türkiye (Der. İhsan Kamalak), Kalkedon Yayınları, İstanbul, ss.223-253.
- BAYRAKTAR DURGUN, Gonca (2012), “Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı”, Çağdaş Siyasal Sistemler (Ed. Burhan Aykaç, Şenol Durgun), Binyıl Yayınevi, Ankara, ss.15-68.
- BİNGÖL, Yılmaz (2024). “New Presidential System of Türkiye: A Sample Model for Stable and Effective Government?”, Asya Araştırmaları Dergisi, S.1(8), ss.51-58.
- BLAIS, Andre (2009), “The French Electoral System and its Effects”, West European Politics, S.32(2), ss.345-359.
- BURAN, Hasan (2005), Seçim Sistemleri ve Türkiye için Yeni Bir Seçim Sistemi Önerisi, Siyasal Kitabevi, Ankara.
- CHARRON, Nicholas (2011), “Party Systems, Electoral Systems and Constraints on Corruption”, Electoral Studies, S.30(4), ss.595-606.
- CONVERSE, Philip E. (1989), “Kamuoyu ve Oy Verme Davranışı”, Siyasal Katılma, Kamuoyu ve Oy Verme Davranışı (Ed. Norman H. Nie, Sidney Verba, Philip E. Converse - Çev. Tunçer Karamustafaoğlu), Siyasi İlimler Türk Derneği Yayınları, Ankara, ss.93-217.
- COTTERET, Jean-Marie ve EMERI, Claude (1991), Seçim Sistemleri (Çev. Ahmet Kotil), İletişim Yayınları, İstanbul.
- ÇOLAK, Çağrı D. (2020), “Seçim İttifakı Sisteminin 2018 Milletvekili Genel Seçimine Etkileri”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, S.15(2), ss.719-742.
- DAHL, Robert A. (1971), Polyarchy: Participation and Opposition, Yale University Press, New Haven.
- DURSUN, Davut (2008), Siyaset Bilimi, Beta Basım Yayım, İstanbul, 4. Baskı.
- DUVERGER, Maurice (1974), Siyasal Rejimler, Gelişim Yayınları, İstanbul.
- DUVERGER, Maurice (1993), Siyasi Partiler (Çev. Ergun Özbudun), Bilgi Yayınevi, Ankara.
- ERDEM, Çiğdem (2017). “Pratikte ve Teoride Siyasi Partiler ve Parti Sistemleri”, 21. Yüzyılda Prens: Siyaset ve Devlet Yönetimi (Ed. Ümit Özdağ), Kripto Kitaplar, Ankara, ss.237-274.
- GRUMM, John C. (1958), “Theories of Electoral Systems”, Midwest Journal of Political Science, S.2(2), ss.357-376.
- GÜLENER, Serdar (2021). Anayasal Düzenler ve Türkiye’nin Anayasal Düzeni, Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
- HALE, William (2014), Türkiye’de Ordu ve Siyaset, Alfa Basım Yayım, İstanbul.
- KAHRAMAN, Selçuk (2019), “Türkiye’de Siyasi Partilerin Resmi Metinlerinde ve Söylemlerinde Medya Analizi”, Medya ve Siyaset (Ed. Faruk Temel, Ahmet Tarık Türkmenoğlu), Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya, ss.265-324.
- KALAYCIOĞLU, Ersin (2014), “Karşılaştırmalı Siyaset: Giriş”, Karşılaştırmalı Siyasal Sistemler (Ed. Ersin Kalaycıoğlu, Deniz Kağnıcıoğlu), Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir, 3. Baskı, ss.2-37.
- KAPANİ, Münci (2013), Politika Bilimine Giriş, Bilgi Yayınevi, Ankara, 32. Basım.
- KARL, Terry L. (1995), “The Hybrid Regimes of Central America”, Journal of Democracy, S.6(3), ss.72-86.
- KRIESI, Hanspeter (2015), “Party Systems, Electoral Systems and Social Movements”, European University Institute, ss.1-21, https://www.eui.eu/Projects/POLCON/Documents/Kriesipartysystems.pdf (Erişim Tarihi: 02.02.2020).
- KUTLU, Önder ve KAHRAMAN, Selçuk (2017), “Türk Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Kamu Yönetimi Açısından Değerlendirilmesi”, Türk Anayasa Hukukunun Güncel Sorunları (Ed. Ferhat Uslu), Beşköprü Yayınları, Sakarya, ss.1-26.
- LEWIS, Paul G. (2006), “Party States and State Parties”, Handbook of Party Politics (Ed. Richard S. Katz, William Crotty), Sage Publications, London, ss.471-482.
- LIJPHART, Arend (1995), Çağdaş Demokrasiler: Yirmi Bir Ülkede Çoğunlukçu ve Oydaşmacı Yönetim Örüntüleri (Çev. Ergun Özbudun, Ersin Onulduran), Yetkin Yayınevi, Ankara.
- MAINWARING, Scott ve SCULLY, Timothy R. (1995), Building Democratic Institutions: Party Systems in Latin America, Stanford University Press, Stanford.
- NEWTON, Kenneth ve VAN DETH, Jan W. (2010), Foundations of Comparative Politics, Cambridge University Press, Cambridge, Second Edition.
- ÖZDEMİR, Eylem ve ATILGAN, Gökhan (2018). “Siyasal Partiler”. Siyaset Bilimi: Kavramlar, İdeolojiler, Disiplinler Arası İlişkiler (Haz. Gökhan Atılgan, E. Atilla Aytekin), Yordam Kitap, İstanbul, ss.239-251.
- ÖZDEMİR, Hakan (2020). “Türkiye’nin Parlamenter Hükümet Sistemi Tecrübesine Kısa Bir Bakış”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.10(20), ss.373-400.
- ÖZSOY BOYUNSUZ, Şule (2017), Dünyada Başkanlık Sistemleri: Karşılaştırmalı Bir Analiz, İmge Kitabevi, Ankara.
- ROGOWSKI, Ronald ve KAYSER, Mark Andreas (2002), “Majoritarian Electoral Systems and Consumer Power: Price-Level Evidence from the OECD Countries”, American Journal of Political Science, S.46(3), ss.526-539.
- ROSKIN, Michael G. (2009), Çağdaş Devlet Sistemleri: Siyaset, Coğrafya, Kültür, Adres Yayınları, Ankara.
- SARIBAY, Ali Yaşar (2001), Türkiye’de Demokrasi ve Politik Partiler, Alfa Yayınları, İstanbul.
- SARTORI, Giovanni (1997), Karşılaştırmalı Anayasa Mühendisliği: Yapılar, Özendiriciler ve Sonuçlar Üzerine Bir İnceleme (Çev. Ergun Özbudun), Yetkin Yayınları, Ankara.
- SARTORI, Giovanni (2017), Demokrasi Teorisine Geri Dönüş (Çev. Tunçer Karamustafaoğulları, Mehmet Turhan), Sentez Yayıncılık, İstanbul, 3. Baskı.
- STEPAN, Alfred ve SKACH, Cindy (1994), “Presidentialism and Parliamentarism in Comparative Perspective”, The Failure of Presidential Democracy: Comparative Perspectives (Ed. Juan J. Linz, Arturo Valenzuela), The John Hopkins University Press, Baltimore and London, ss.119-136.
- STERNSHER, Bernard (1975), “The Emergence of the New Deal Party System: A Problem in Historical Analysis of Voter Behavior”, The Journal of Interdisciplinary History, S.6(1), ss.127-149.
- ŞAHİN, Engin (2015). “1982 Anayasasının Hazırlanış Sürecinde Başkanlık Sistemi Tartışmaları ve Yürütmenin Güçlendirilmesi”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, S.3(4), ss.43-66.
- ŞEN, İlker Gökhan (2005), “1919’dan 2000’e Finlandiya: Anayasal ve Siyasi Gelişmeler”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, S.7(2), ss.227-264.
- TANIYICI, Şaban ve AKGÜN, Birol (2008), Amerikan Başkanlığı: Cumhuriyetten İmparatorluğa, Orion Kitabevi, Ankara.
- TUNCER, Erol (2003), Osmanlı’dan Günümüze Seçimler (1877-2002), TESAV Yayınları, Ankara, 2. Baskı.
- TUNÇ, Ahmet (2019), Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve Yeniden Yapılanan Türk Kamu Yönetimi, Dora Yayıncılık, Bursa.
- TÜRK, Hikmet Sami (1995), “Türkiye İçin Nasıl Bir Seçim Sistemi?”, Türkiye İçin Nasıl Bir Sistem Önerileri, Seçim Uygulamaları (Ed. Hikmet Sami Türk, Erol Tuncer), TESAV Yayınları, Ankara, ss.1-43.
- WARE, Alan (2001), Political Parties and Party Systems, Oxford University Press, Oxford.
- WOLINETZ, Steven B. (2006), “Party Systems and Party System Types”, Handbook of Party Politics (Ed. Richard S. Katz, William Crotty), Sage Publications, London, ss.51-62.
- YAVUZ, Bülent (2013), “Parlamenter Sistem: İngiltere”, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri, AK Parti Ar-Ge Başkanlığı Yayını, Ankara, ss.16-49.
- YAZICI, Serap (2013), Başkanlık ve Yarı-Başkanlık Sistemleri: Türkiye İçin Bir Değerlendirme, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 3. Baskı.
A Theoretical Analysis of Party Systems, Electoral Systems, and Government Systems as Complex Components
Öz
The functioning of the party system and the electoral system is as crucial as the functioning of the government system. This study focuses on the systemic relationships awaiting political parties in elections and governance. For a political party to gain access to government it is generally necessary to first pass the electoral system stage. However, the functioning of the existing government system can also shape the party system through its interaction with the electoral system. Analyzing this complex area still gives rise to serious debates today, or can lead to the overlooking of certain chronic problems. Furthermore, understanding the extent to which it is possible to achieve both representative justice and administrative stability in this complex area, specifically in Türkiye, forms the starting point of this study. On this basis, the study conducts a critical discussion drawing on Maurice Duverger’s theoretical approaches. Within this framework, the relationships between the party system, the electoral system, and the government systems are analyzed in the context of a "democratic political system design." Accordingly, it has been concluded that in democratic designs, one-sided, persistent preferences for either absolute representation or absolute stability can lead to negative political outcomes, and that a democratic design can be built by pursuing a balance between both directions as much as possible, while acknowledging that equalization is not possible.
Anahtar Kelimeler
Party Systems Electoral Systems Government Systems Democracy Political Parties
Etik Beyan
This paper complies with Research and Publication Ethics, has no conflict of interest to declare, and has received no financial support. The article has been checked for spelling and plagiarism/similarity. The article was evaluated by "at least two external referees" and "double blinding" method. The author(s) sent a signed "Copyright Transfer Form" to the journal. There is no need to obtain ethical permission for the current study as per the legislation. The "Declaration Form Regarding No Ethics Permission Required" was sent to the journal by the authors on this subject.
Destekleyen Kurum
No financial support was received for the conduct of this research.
Kaynakça
- ABDULHAKİMOĞULLARI, Erdal (2013), “Yarı Başkanlık Sistemi: Fransa”, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri, AK Parti Ar-Ge Başkanlığı Yayını, Ankara, ss.207-224.
- AKGÜN, Birol ve TANIYICI, Şaban (2013), “Başkanlık Sistemi: Latin Amerika Ülkeleri ve Brezilya Örneği”, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri, AK Parti Ar-Ge Başkanlığı Yayını, Ankara, ss.163-192.
- AKSOY RETORNAZ, Eylem (2014), “Oydaşmacı Kurumsallaşmış Rejim: İsviçre”, Karşılaştırmalı Siyasal Sistemler (Ed. Ersin Kalaycıoğlu, Deniz Kağnıcıoğlu), Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir, 3. Baskı, ss.125-143.
- ALKAN, Haluk (2013), Karşılaştırmalı Siyaset: Başkanlık ve Parlamenter Sistemler Işığında Yarı Başkanlık Modelleri, Açılım Kitap Yayınları, İstanbul.
- ALSTON, Lee J. ve GALLO, Andres (2002), The Erosion of Legitimate Government: Argentina, 1930-1947, https://users.nber.org/~confer/2002/daes02/alston.pdf (Erişim Tarihi: 16.01.2020).
- ASLAN AKMAN, Canan (2014), “Başkanlık Sistemlerinin Latin Amerika Deneyimi: Çok Parti Sistemlerindeki Çeşitlilikler, Sorunlar ve Fırsatlar”, (Yarı) Başkanlık Sistemi ve Türkiye (Der. İhsan Kamalak), Kalkedon Yayınları, İstanbul, ss.223-253.
- BAYRAKTAR DURGUN, Gonca (2012), “Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı”, Çağdaş Siyasal Sistemler (Ed. Burhan Aykaç, Şenol Durgun), Binyıl Yayınevi, Ankara, ss.15-68.
- BİNGÖL, Yılmaz (2024). “New Presidential System of Türkiye: A Sample Model for Stable and Effective Government?”, Asya Araştırmaları Dergisi, S.1(8), ss.51-58.
- BLAIS, Andre (2009), “The French Electoral System and its Effects”, West European Politics, S.32(2), ss.345-359.
- BURAN, Hasan (2005), Seçim Sistemleri ve Türkiye için Yeni Bir Seçim Sistemi Önerisi, Siyasal Kitabevi, Ankara.
- CHARRON, Nicholas (2011), “Party Systems, Electoral Systems and Constraints on Corruption”, Electoral Studies, S.30(4), ss.595-606.
- CONVERSE, Philip E. (1989), “Kamuoyu ve Oy Verme Davranışı”, Siyasal Katılma, Kamuoyu ve Oy Verme Davranışı (Ed. Norman H. Nie, Sidney Verba, Philip E. Converse - Çev. Tunçer Karamustafaoğlu), Siyasi İlimler Türk Derneği Yayınları, Ankara, ss.93-217.
- COTTERET, Jean-Marie ve EMERI, Claude (1991), Seçim Sistemleri (Çev. Ahmet Kotil), İletişim Yayınları, İstanbul.
- ÇOLAK, Çağrı D. (2020), “Seçim İttifakı Sisteminin 2018 Milletvekili Genel Seçimine Etkileri”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, S.15(2), ss.719-742.
- DAHL, Robert A. (1971), Polyarchy: Participation and Opposition, Yale University Press, New Haven.
- DURSUN, Davut (2008), Siyaset Bilimi, Beta Basım Yayım, İstanbul, 4. Baskı.
- DUVERGER, Maurice (1974), Siyasal Rejimler, Gelişim Yayınları, İstanbul.
- DUVERGER, Maurice (1993), Siyasi Partiler (Çev. Ergun Özbudun), Bilgi Yayınevi, Ankara.
- ERDEM, Çiğdem (2017). “Pratikte ve Teoride Siyasi Partiler ve Parti Sistemleri”, 21. Yüzyılda Prens: Siyaset ve Devlet Yönetimi (Ed. Ümit Özdağ), Kripto Kitaplar, Ankara, ss.237-274.
- GRUMM, John C. (1958), “Theories of Electoral Systems”, Midwest Journal of Political Science, S.2(2), ss.357-376.
- GÜLENER, Serdar (2021). Anayasal Düzenler ve Türkiye’nin Anayasal Düzeni, Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
- HALE, William (2014), Türkiye’de Ordu ve Siyaset, Alfa Basım Yayım, İstanbul.
- KAHRAMAN, Selçuk (2019), “Türkiye’de Siyasi Partilerin Resmi Metinlerinde ve Söylemlerinde Medya Analizi”, Medya ve Siyaset (Ed. Faruk Temel, Ahmet Tarık Türkmenoğlu), Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya, ss.265-324.
- KALAYCIOĞLU, Ersin (2014), “Karşılaştırmalı Siyaset: Giriş”, Karşılaştırmalı Siyasal Sistemler (Ed. Ersin Kalaycıoğlu, Deniz Kağnıcıoğlu), Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir, 3. Baskı, ss.2-37.
- KAPANİ, Münci (2013), Politika Bilimine Giriş, Bilgi Yayınevi, Ankara, 32. Basım.
- KARL, Terry L. (1995), “The Hybrid Regimes of Central America”, Journal of Democracy, S.6(3), ss.72-86.
- KRIESI, Hanspeter (2015), “Party Systems, Electoral Systems and Social Movements”, European University Institute, ss.1-21, https://www.eui.eu/Projects/POLCON/Documents/Kriesipartysystems.pdf (Erişim Tarihi: 02.02.2020).
- KUTLU, Önder ve KAHRAMAN, Selçuk (2017), “Türk Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Kamu Yönetimi Açısından Değerlendirilmesi”, Türk Anayasa Hukukunun Güncel Sorunları (Ed. Ferhat Uslu), Beşköprü Yayınları, Sakarya, ss.1-26.
- LEWIS, Paul G. (2006), “Party States and State Parties”, Handbook of Party Politics (Ed. Richard S. Katz, William Crotty), Sage Publications, London, ss.471-482.
- LIJPHART, Arend (1995), Çağdaş Demokrasiler: Yirmi Bir Ülkede Çoğunlukçu ve Oydaşmacı Yönetim Örüntüleri (Çev. Ergun Özbudun, Ersin Onulduran), Yetkin Yayınevi, Ankara.
- MAINWARING, Scott ve SCULLY, Timothy R. (1995), Building Democratic Institutions: Party Systems in Latin America, Stanford University Press, Stanford.
- NEWTON, Kenneth ve VAN DETH, Jan W. (2010), Foundations of Comparative Politics, Cambridge University Press, Cambridge, Second Edition.
- ÖZDEMİR, Eylem ve ATILGAN, Gökhan (2018). “Siyasal Partiler”. Siyaset Bilimi: Kavramlar, İdeolojiler, Disiplinler Arası İlişkiler (Haz. Gökhan Atılgan, E. Atilla Aytekin), Yordam Kitap, İstanbul, ss.239-251.
- ÖZDEMİR, Hakan (2020). “Türkiye’nin Parlamenter Hükümet Sistemi Tecrübesine Kısa Bir Bakış”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.10(20), ss.373-400.
- ÖZSOY BOYUNSUZ, Şule (2017), Dünyada Başkanlık Sistemleri: Karşılaştırmalı Bir Analiz, İmge Kitabevi, Ankara.
- ROGOWSKI, Ronald ve KAYSER, Mark Andreas (2002), “Majoritarian Electoral Systems and Consumer Power: Price-Level Evidence from the OECD Countries”, American Journal of Political Science, S.46(3), ss.526-539.
- ROSKIN, Michael G. (2009), Çağdaş Devlet Sistemleri: Siyaset, Coğrafya, Kültür, Adres Yayınları, Ankara.
- SARIBAY, Ali Yaşar (2001), Türkiye’de Demokrasi ve Politik Partiler, Alfa Yayınları, İstanbul.
- SARTORI, Giovanni (1997), Karşılaştırmalı Anayasa Mühendisliği: Yapılar, Özendiriciler ve Sonuçlar Üzerine Bir İnceleme (Çev. Ergun Özbudun), Yetkin Yayınları, Ankara.
- SARTORI, Giovanni (2017), Demokrasi Teorisine Geri Dönüş (Çev. Tunçer Karamustafaoğulları, Mehmet Turhan), Sentez Yayıncılık, İstanbul, 3. Baskı.
- STEPAN, Alfred ve SKACH, Cindy (1994), “Presidentialism and Parliamentarism in Comparative Perspective”, The Failure of Presidential Democracy: Comparative Perspectives (Ed. Juan J. Linz, Arturo Valenzuela), The John Hopkins University Press, Baltimore and London, ss.119-136.
- STERNSHER, Bernard (1975), “The Emergence of the New Deal Party System: A Problem in Historical Analysis of Voter Behavior”, The Journal of Interdisciplinary History, S.6(1), ss.127-149.
- ŞAHİN, Engin (2015). “1982 Anayasasının Hazırlanış Sürecinde Başkanlık Sistemi Tartışmaları ve Yürütmenin Güçlendirilmesi”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, S.3(4), ss.43-66.
- ŞEN, İlker Gökhan (2005), “1919’dan 2000’e Finlandiya: Anayasal ve Siyasi Gelişmeler”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, S.7(2), ss.227-264.
- TANIYICI, Şaban ve AKGÜN, Birol (2008), Amerikan Başkanlığı: Cumhuriyetten İmparatorluğa, Orion Kitabevi, Ankara.
- TUNCER, Erol (2003), Osmanlı’dan Günümüze Seçimler (1877-2002), TESAV Yayınları, Ankara, 2. Baskı.
- TUNÇ, Ahmet (2019), Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve Yeniden Yapılanan Türk Kamu Yönetimi, Dora Yayıncılık, Bursa.
- TÜRK, Hikmet Sami (1995), “Türkiye İçin Nasıl Bir Seçim Sistemi?”, Türkiye İçin Nasıl Bir Sistem Önerileri, Seçim Uygulamaları (Ed. Hikmet Sami Türk, Erol Tuncer), TESAV Yayınları, Ankara, ss.1-43.
- WARE, Alan (2001), Political Parties and Party Systems, Oxford University Press, Oxford.
- WOLINETZ, Steven B. (2006), “Party Systems and Party System Types”, Handbook of Party Politics (Ed. Richard S. Katz, William Crotty), Sage Publications, London, ss.51-62.
- YAVUZ, Bülent (2013), “Parlamenter Sistem: İngiltere”, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri, AK Parti Ar-Ge Başkanlığı Yayını, Ankara, ss.16-49.
- YAZICI, Serap (2013), Başkanlık ve Yarı-Başkanlık Sistemleri: Türkiye İçin Bir Değerlendirme, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 3. Baskı.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kamu Yönetimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 23 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 26 Şubat 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.33712/mana.1847317 |
| IZ | https://izlik.org/JA44ZL29YT |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 9 Sayı: 1 |
Amaç ve Kapsam
Yönetim Akademisi Dergisi, başta kamu yönetimi ve işletme yönetimi olmak üzere "yönetim" ile ilgili teorik ve uygulamalı bilimsel/özgün makaleleri kabul etmektedir. Yönetim Akademisi, yönetim ile ilgili hazırlanan ulusal ve uluslararası düzeydeki akademik çalışmaları yayınlayan multi-disipliner ve hakemli bir dergidir. Dergi ile multidisipliner bir çalışma alanı tesis edilerek literatüre ve uygulamaya katkı sağlanılması hedeflenmektedir.
Türkçe ve İngilizce dillerinde 2023 yılı itibariyle yılda dört sayı (Mart - Haziran - Eylül - Aralık) olarak yayınlanmaktadır. Dergi, 2018-2022 yıllarında yılda üç sayı olarak yayınlanmıştır. Makalelerin başvuru aşamasından yayın aşamasına kadar olan tüm süreçleri "Dergi Park" sistemi üzerinden gerçekleştirilmektedir. Makalelerin ortalama değerlendirme süresi 2 aydır. Değerlendirme sürecinde "çift kör hakem" uygulaması vardır. Yayınlanan makalelerin idari, hukuki, etik vb. sorumlulukları yazar(lar)a aittir. Tüm çalışmalar "Turnitin" intihal programı ile ön kontrol sürecinden geçirilmektedir. 2018 yılında kurulan dergi, 30 civarı ulusal ve uluslararası indeks tarafından dizinlenmektedir. Sınırsız açık erişimli olan dergi, makale yazarlarından ve okuyuculardan herhangi bir ücret talep etmemektedir.
Yazım Kuralları
1. Dergide yayınlanmak üzere gönderilen makalelerin başka bir yerde yayınlanmamış ya da yayınlanmak üzere gönderilmemiş olması gerekmektedir.
2. YAZI ALANI: Makalelerin Microsoft Word programında yazılması gerekmektedir. Kağıt türü olarak A4 seçilmelidir. Bölümlere ait sayfa düzeni (boşlukları); "üst: 2 cm", "alt: 2 cm", "sağ: 1,5 cm", "sol: 2 cm", "girinti sol: 0 cm", "girinti sağ: 0 cm", "özel: yok" olarak ayarlanmalıdır. Özet, Giriş, Şekiller, Tablolar, Kaynakça ve Notlar toplamda 35 sayfayı geçmemelidir.
3. YAZIM KARAKTERLERİ: Yazı karakteri "Times New Roman" olarak; yazı büyüklüğü ise "11 punto" olarak ayarlanmalıdır. Satır aralığı olarak "tek satır aralığı" kullanılmalıdır. Paragraflar arasında (önce-sonra) "6 nk (inç)" boşluklar bırakılmalıdır. Söz konusu boşluklar haricinde paragraflar arasında ilave boş satır bırakılmamalıdır.
4. Yazımda, virgül ve noktalardan (noktalama işaretlerinden) sonra bir karakter aralık(boşluk) bırakılmalıdır. Yazılar paragraflar şeklinde ve “her iki yana yaslı” olarak yazılmalıdır.
5. ANA BAŞLIK: Makale genel başlığının koyu renkte, sola yaslı ve 15 punto olarak yazılması gerekmektedir. Kullanılan kelimelerin ilk harfleri büyük, diğer harfler ise küçük olarak yazılmalıdır. Türkçe başlığın altına İngilizce başlık yazılmalıdır. Türkçe ve İngilizce başlıklar arasına satır boşluğu bırakılmadan, önce ve sonrası için "6 nk" boşluk bırakılmalıdır. İngilizce başlıkta yer alan kelimelerin ilk harfi büyük ve diğer harfleri küçük olarak yazılacaktır. İngilizce başlık italik, normal renkte (koyu değil), sola yaslı ve 12 punto olarak yazılmalıdır.
6. YAZAR BİLGİLERİ: İngilizce başlıktan sonra (alt satırda), satır boşluğu bırakmadan, yazarın Ad ve SOYADI sola dayalı bir şekilde, koyu renkte, Times New Roman yazı türü ve 10 punto olarak yazılmalıdır. Yazarın sırasıyla akademik unvanı, görev yaptığı kurum ve e-posta adresi bir alt satıra, sola dayalı olarak, normal renkte (koyu değil), İtalik ve 10 punto olarak tam ve açık bir şekilde yazılması gerekmektedir. Birden fazla yazar olması halinde diğer yazarlar da aynı şekilde alt alta eklenmelidir. Yazar bilgileri ek olarakdipnot ile gösterilmemelidir.
7. ANA BÖLÜMLER: Makale metni "ÖZET", "ABSTRACT", "GİRİŞ", Metin, "SONUÇ" ve "KAYNAKÇA" bölümlerine ayrılmış olmalıdır. Ana bölümler 11 punto, koyu (kalın), büyük harflerle ve sola dayalı olarak yazılmalıdır. "SONUÇ" ve "KAYNAKÇA" hariç tüm ana başlıklar 1'den başlayarak sırasıyla numaralandırılmalıdır.
8. TÜRKÇE ÖZET VE ABSTRACT: Özet kısmı "Türkçe" 120 - 250 kelime arasında olmalıdır. Özet sonunda içeriğe uygun en az 3 ve en çok 5 adet "anahtar kelime" yer almalıdır. Özetin Abstract kısmı Türkçe özet metnin ve anahtar kelimelerin "İngilizce" çevirisi olarak hazırlanmalıdır. Bu kısımların başlıkları olan "ÖZET" ve "ABSTRACT" kelimeleri büyük harflerle, koyu renkle, önce ve sonrasında "6 nk" paragraf boşlukları olacak şekilde yazılmalıdır. Türkçe ve İngilizce özet bölümleri başlıklarıyla birlikte 3,5 paragraf girintisi ile, iki yana yaslı olarak, 9 punto ile hazırlanmalıdır.
9. METİN: Makale yazımında kullanılan dilin açık, anlaşılır ve akıcı olması gerekir. Metin Türk Dil Kurumu yazım ve imla kurallarına uygun olmalıdır. Uygulama esaslı çalışmalarda "metin" kısmı içerisinde "Araştırmanın Konusu, Amacı, Önemi", "Araştırmanın Metodolojisi (evreni, örneklemi, ölçekleri, veri toplama yöntemi ve aracı, kısıtları, kullanılan veri analiz teknikleri)" "Literatür İncelemesi" ile "Bulgular" alt kısımları yer almalıdır.
10. DİĞER BAŞLIKLAR (BÖLÜM BAŞLIKLARI): Başlık numaralarında, sayılar Girişten itibaren verilmelidir. Başlık ve alt başlıklar numaralanmalıdır. Bölüm başlıklarının tümü ilk satır ayarlamasında ve şu şekilde olmalıdır.
1. BAŞLIK (Harflerin tümü büyük ve tümü kalın - 11 punto)
1.1. Başlık (Kelimeler iki yana yaslı, kalın (koyu) ve sadece ilk harfleri büyük - 11 punto)
1.1.1. Başlık (Kelimeler iki yana yaslı, kalın (koyu) ve sadece ilk harfleri büyük - 11 punto)
11. TABLO VE ŞEKİLLER: Çalışma bölümleri içindeki tüm tablo, şekil ve grafikler metnin uygun yerlerinde ardışık olarak numaralandırılmış bir şekilde sayfaya ortalı olarak gösterilmelidir. Her tablo, şekil veya grafiğe bir başlık verilmelidir. Başlık; tablo, şekil veya grafiğin üstünde, sayfaya ve tabloya ortalı, yalnızca kelimelerin baş harfleri büyük olacak şekilde ve 10 punto olarak yer almalıdır. Tablo, şekil ve grafik içindeki metin 8-11 punto aralığında olmalıdır. Tablo, şekil veya grafikler kolaylıkla okunacak biçimde olmalı ve yukarıda verilen sayfa yapısına (sayfa marjlarını aşmayacak şekilde) uygun şekilde sayfaya yerleştirilmelidir. Şekil ve Tabloların hemen altına kaynakçası eklenmelidir.
12. ATIF GÖSTERME: Çalışmada yapılan alıntılarda kaynak gösterme ilkelerine (bilimsel atıf kurallarına) uyulması zorunludur. Bu konudaki her türlü sorumluluk yazara/yazarlara aittir. Atıflar APA standartlarına uygun olarak metin içinde parantez açılarak, tarih ve sayfa numarası verilerek yapılmalıdır. Ek açıklamalar ise dipnot yöntemi kullanılarak sayfa altlarında gösterilmelidir.
Örnekler :
Tek yazar : xxx (Keleş, 2006:289).
İki yazar : xxx (Mecek ve Doğan, 2015:214).
Üç ve daha fazla yazar : xxx (Giritli vd., 2012:325).
13. KAYNAKÇA: Çalışmada atıf yapılan her türlü kaynak kaynakça bölümünde yer almalıdır. Kullanılan kaynaklar nitelik (tez, kitap, makale, rapor vb.) ayrımı yapılmaksızın bir arada ve yazar soyadına göre alfabetik olarak sıraya konulmalıdır. Aynı yazarın eserleri “en eski tarihli” olandan başlanarak kaynakçaya yerleştirilmelidir. Mevzuat ve resmi gazeteler kaynakçanın alt kısmında aynı kurallara tabi olarak gruplandırılarak ayrı olarak verilmelidir.
Örnekler;
TEBLİĞ:
NOT: Yazım konusunda belirtilmeyen durumlarda bilimsel yazımlarda benimsenen genel hususlar dikkate alınmalıdır.
14. ÇALIŞMANIN GÖNDERİLMESİ: Çalışmalar word belgesi olarak DergiPark web sitesi içerisinde bulunan Yönetim Akademisi Dergisi (https://dergipark.org.tr/mana) Makale Gönder" kısmına yüklenmelidir. Süreçler sistem üzerinden takip edilmektedir.
Dergmize olan ilgi, katkı ve destekleriniz için teşekkür ederiz..
YÖNETİM AKADEMİSİ DERGİSİ YAYIN KURULU
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Hakemli makaleler, bilimsel yöntemin uygulanmasını, yansızlığı sağlayan çalışmalardır. Bilimsel üretimin gerçekleştirilmesinde yayın sürecinin tüm bileşenlerinin; yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların etik ilkelere uymaları gerekir. Bu kapsamda Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi'nin yayın etiği ile açık erişim politikası da, Yayın Etiği Komitesi’nin (Committee on Publication Ethics, COPE) açık erişimde yayınladığı kılavuzlar ve politikalar doğrultusunda (Örneğin “Yayın Etiği Komitesi (COPE) Davranış Kuralları ve Dergi Editörleri İçin En İyi Uygulama Kılavuzları; “Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors” ve “COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors”) yayın sürecinin tüm bileşenlerinin etik ilkelere uymasını gerektirmektedir.
Makalelerde kullanılan verilerin manipüle edilmesi, çarpıtılması ve uydurma verilerin kullanılması gibi durumlar tespit edilirse, makale yazarının çalıştığı kuruma bu durum resmi yollardan bildirilecek ve makale red edilecektir. Dergimiz, editörya ve/veya hakemler tarafından verilen dönütlere göre yazarlardan analiz sonuçlarına ilişkin çıktı dosyalarını isteme hakkına sahiptir.
Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi’nde, yayımlanan tüm eserler Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmaktadır. Bu lisans, diğer yazarların, ticari olmayan amaçla ve eserinize atıfta bulunmak şartıyla, eserinizi kendi eserlerinde kullanmasına izin verir.
Açık erişim, disiplinler arası gelişimi pekiştiren ve farklı disiplinler arasında işbirliğini teşvik eden bir yaklaşımdır. Bu nedenle Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi makalelerine daha fazla erişim ve daha şeffaf bir inceleme süreci sunarak kendi alanına katkıda bulunmaktadır. Bilimsel bir çalışma ortaya koyan tüm paydaşların (yazar, editör, hakem, yayıncı ve okuyucu), bilimin doğru bir şekilde ilerlemesine katkı sağlaması hedeflenir. Bu hedef gereğince hazırlanan bilimsel çalışmalarda bilimsel etik ilkelere uygunluk önemlidir.
Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, nitelikli bilimsel makaleleri yayımlamak amacıyla aşağıda belirtilen etik ilkeler ve kurallara bağlı olarak yayınlanan hakemli bir dergidir.
Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi’ne gönderilen makaleler çift taraflı kör hakemlik süreciyle değerlendirilmekte ve ücretsiz erişimle elektronik olarak yayımlanmaktadır. Aşağıda yazarların, dergi editörünün, hakemlerin ve yayıncının etik sorumlulukları, rolleri ve görevleri yer almaktadır. Aşağıda yer alan etik ilkeler ve kurallar Yayın Etiği Komitesi’nin (Committe on Publication Ethics - COPE (https://publicationethics.org/) yönergesine göre hazırlanmıştır.
• Yayıncı, Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi’nde makale yayımlama sürecinde karar merciinin ve hakemlik sürecinin editörün sorumluluğu olduğunu kabul eder.
• Yayıncı, derginin web sayfasında derginin açık, elektronik ve ücretsiz erişimini sağlar.
• Yazar(lar), başka yerde yayımladıkları ya da yayımlanmak üzere gönderdikleri bir makalesini, aynı anda birden fazla makalesini Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi'ne göndermemelidir.
• Yazar(lar), Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi’ne özgün makale göndermelidir.
• Yazar(lar), makale yazımı sırasında yararlandıkları kaynaklara etik ilkeler doğrultusunda doğru biçimde yollama (atıf) yapmalıdır.
• Makaleye katkı sağlamayan kişilerin adı, yazar olarak yazılmamalı, yayımlanmak üzere başvurusu yapılan bir makalenin yazar sırasını değiştirme, yazar çıkartma, yazar ekleme önerilmemelidir.
• Yayınlanma başvurusu yapılan makaleyle ilgili çıkar çatışması-çıkar birliği olan kişileri editörlere bildirmelidir.
• Değerlendirme sürecinde yazar(lar)dan makalelerine ilişkin bilgi ya da ham veri istenmesi durumunda beklenen bilgileri Editörlere sunmalıdırlar.
• Yazar(lar), makalelerinde kullandıkları verilerin kullanım haklarına, araştırma-çözümlemelerle ilgili izinlerin ya da üzerinde araştırma yaptıkları katılımcıların onayının alındığını belgelemelidirler.
• Yazar(lar), değerlendirme ve erken görünüm aşamasındaki ya da elektronik ortamda yayımlanmış makalesiyle ilgili hatayı fark ettiklerinde bilgi vermek, düzeltmek ya da geri çekmek için editörle iletişime geçmesi gerekir.
• Yazar(lar), etik kurul kararı gerektiren deney, anket, ölçek, görüşme, gözlem, odak grup çalışması gibi nicel ya da nitel yöntemlerle veri toplamayı gerektiren araştırmalar için etik kurul onayı aldığını; etik kurul adı, karar tarihi ve sayısı aday makalenin ilk-son sayfasında ve yöntem bölümünde belirtmeli, etik kurul kararını gösteren belgeyi makalenin başvurusuyla birlikte sisteme yüklemelidir. Ayrıca olgu sunumlarında aydınlatılmış olur/onam formunun alındığına ilişkin bilgiye makalede yer vermelidir.
• Yazar(lar), veri toplama sürecinde etik ilkelere özen gösterdiklerinin kanıtlarını (başkalarının ölçek, anket, fotoğraf gibi belgelerinin kullanılması için kendilerinden izin alınması gibi) makale içinde sunmalıdır. Makalelerde araştırma ve yayın etiği ile fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğu belirtilmelidir. Araştırma insan ve hayvan denekler üzerinde gerçekleştirilmiş ise araştırmanın uluslararası bildiriler, kılavuzlar vb uygun gerçekleştirildiği bildirilmelidir.
• Yazar(lar)dan derleme makaleler için etik kurul onayı istenmez. Bununla birlikte etik kurul kararı gerektirmeyen makalelerde de, etik kurul kararının gerekmediği, makalenin ilk-son sayfasında ve yöntem bölümünde belirtilmelidir.
• Makalelerde yararlanılan tüm kaynaklar (yazarlar, çevrimiçi sayfalar, kişisel görüşmeler vb.) için doğru ve uygun bir şekilde kaynak gösterilmelidir.
• Dergiye gönderilen makalelerin başka bir dergiye gönderilmediği belirtilmeli ve Telif Hakkı Devir Formu (https://dergipark.org.tr/tr/pub/mana/page/11241) doldurulmalıdır.
• Makaleye fikren katkıda bulunmayan kişiler yazar olarak belirtilmemelidir.
• Gönderilen makaleye ilişkin çıkar çatışmaları belirtilmeli ve nedeni açıklanmalıdır.
• Yazarların, hakem sürecindeyken çalışmalarına ilişkin ham verileri editörler kuruluna iletmesi istenebilir, bu durumda yazarların ham verilerini editörler kuruluyla paylaşmaları beklenmektedir. Yazarlar, yayımlanan bir makaleye ilişkin verileri 5 yıl süreyle saklamakla yükümlüdürler.
• Yazarlar çalışmalarında bir hata tespit ettiklerinde editörü ve editörler kurulunu bilgilendirmeli, düzeltme ya da geri çekme süreci için işbirliği kurmalıdırlar.
• Hakemlerin yalnızca uzmanlık alanlarına ilişkin makalelere hakemlik yapmaları gerekmektedir.
• Hakemlerden çıkar çatışmaları bulunmayan makalelere hakemlik yapmayı kabul etmeleri beklenmektedir. Hakemler herhangi bir çıkar çatışması fark ettiklerinde editörü bilgilendirmeli ve ilgili makalenin hakemliğini yapmayı reddetmelidirler.
• Hakemler makaleleri yansız ve nesnel olarak değerlendirmelidirler.
• Hakemlerin değerlendirdikleri makalelere ilişkin Hakem Değerlendirme Formu’nu doldurmaları gerekmekte, çift taraflı kör hakemlik sürecine zarar vermemek için formlarda isimlerini belirtmemeleri beklenmektedir. Hakemlerin değerlendirdikleri makalenin yayımlanabilir olup olmadığına ilişkin kararları ile kararlarına ilişkin gerekçelerini de bu formda belirtmeleri gerekmektedir.
• Hakemlerin önerilerinde kullandıkları üslubun kibar, saygılı ve bilimsel olması gerekmektedir. Hakemler saldırgan, saygısız ve öznel kişisel yorumlardan kaçınmalıdırlar. Hakemlerin bu tür bilimsel olmayan yorumlarda bulundukları tespit edildiğinde yorumlarını yeniden gözden geçirmeleri ve düzeltmeleri için editör ya da editörler kurulu tarafından kendileriyle iletişime geçilebilmektedir.
• Hakemlerin kendilerine verilen süre içerisinde değerlendirmelerini tamamlamaları gerekmekte ve burada belirtilen etik sorumluluklara uymaları beklenmektedir.
• Hakemler, değerlendirmeyi yansızlık ve gizlilik içinde yapmalıdır. Bu ilke gereğince inceledikleri makaleleri değerlendirme sürecinden sonra yok etmeli, ancak yayınlandıktan sonra kullanmalıdırlar. Uyruk, cinsiyet, dinsel inanç, siyasal inanç ve ticari kaygılar, değerlendirmenin yansızlığını bozmamalıdır.
• Hakemler değerlendirmesini kabul ettikleri makaleyi süresi içinde değerlendirmelidirler.
Editör dergide basılan tüm makalelerden sorumludur. Editörün etik görevleri ve sorumlulukları aşağıdaki gibidir;
• Editörler, hakemlerin, yazar(lar)ın, araştırmacı, uygulayıcı ve okuyucuların bilgi gereksinimlerini karşılamaya gerektiğinde dönüt vermeye, yayın sürecinde düzeltme, açıklama gerektiren konularda açıklık ilkelerine göre davranmaya çaba gösterirler.
• Editörler, makalelerin yayımlanmasına karar verirken, makalelerin özgün olmasına, bilimsel alanyazına, okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılara katkı sağlamasına özen gösterirler.
• Editörler, makalelerle ilgili olumlu ya da olumsuz karar verirken, makalelerin özgün değeri, alana katkısı, araştırma yönteminin geçerli ve güvenirliği, anlatımın açıklığı ile derginin amaç ve kapsamını göz önünde tutarlar.
• Editörler, başvurusu yapılan makalelerin önemli sorunu olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına alır, olumlu hakem önerilerini göz önünde bulundurur, ciddi sorun olmadıkça önceki editör(ler)ce verilen kararları değiştirmezler.
• Editörler, derginin yayın politikaları arasında bulunan kör hakemlik ve değerlendirme süreci politikalarını uygular, hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutar, her makalenin yansız ve süresi içinde değerlendirilmesini sağlarlar.
• Editörler, makaleleri alan editörleri ve hakemlerin uzmanlık alanlarını dikkate alarak gönderir, değerlendirmelerin yansız ve bağımsız yapılmasını desteklerler.
• Editörler, makalenin yansız değerlendirilmesi için editörler, hakemler ve yazar(lar) arasındaki çıkar çatışması-çıkar birliği olup olmamasını göz önüne alırlar.
• Editörler, hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması ve sürekli güncellenmesi için arayış içinde olurlar.
• Editörler, akademik görgü kurallarına uymayan ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellerler.
• Editörler, dergi yayın süreçlerini yayın politikaları ve kılavuzlara uygun işletilmesini sağlar, süreçte görev alanları yayın politikaları konusundaki gelişmelerden bilgilendirir, gerektiğinde eğitim programı hazırlarlar.
• Editörler, yayın sürecinde görev alanlar herkesle etkili bir iletişim içinde olur, belirli aralıklarla toplantılar düzenlerler.
• Editörler, değerlendirilen makalelerdeki kişisel verilerin korunmasını sağlarlar; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korurlar.
• Editörler; makalelerde insan ve hayvan haklarının korunmasına özen gösterirler, makalenin katılımcılarının açık onayının belgelendirilmesini önemserler, makalenin katılımcılarına ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalarda izinleri olmadığında makaleyi reddederler.
• Editörler; görevi kötüye kullanmaya karşı önlem alırlar. Görevi kötüye kullanmaya yönelik yakınmalar olduğunda, nesnel bir soruşturma yaparak, konuyla ilgili bulguları paylaşır.
• Editörler, makalelerdeki hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirmelerin düzeltilmesini sağlarlar.
• Editörler, yayınlanan makalelerin fikri mülkiyet hakkını korur, ihlal olması durumunda derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunurlar. Ayrıca yayımlanan makalelerin içeriğinin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi konusunda gerekli önlemleri alırlar; özgünlük-benzerlik denetimini yaparlar.
• Editörler, Dergide yayımlanan makalelere yönelik tutarlı eleştirileri dikkate alırlar, eleştirilen makalelerin yazar(lar)ına yanıt hakkı tanırlar.
• Editörler olumsuz sonuçları içeren çalışmaları da göz önünde bulundururlar.
• Editörler, Dergiye iletilen yakınmaları inceler ve gerekli açıklamaları yaparlar.
Aşağıda etik dışı bazı davranışlar listelenmiştir;
• Çalışmaya fikren katkıda bulunmayan kişilerin yazar olarak belirtilmesi.
• Çalışmaya fikren katkıda bulunan kişilerin yazar olarak belirtilmemesi.
• Makale yazarın yüksek lisans/doktora tezinden ya da bir projeden üretilmişse bunun belirtilmemesi.
• Dilimleme yapılması yani, tek bir çalışmadan birden fazla makale yayımlanması.
• Gönderilen makalelere ilişkin çıkar çatışmalarının bildirilmemesi.
• Çift taraflı kör hakemlik sürecinin deşifre edilmesi.
• Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemesi.
• Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaların, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanılması.
• İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uyulmaması.
• Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânların ve cihazların amaç dışı kullanılması.
• Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunulması.
• İntihal Yapmak: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,
• Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,
• Çarpıtmak: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
• Tekrar Yayımlamak: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
• Dilimleme Yapmak: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
• Haksız Yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek.
İletişim: meceklife@gmail.com
Web Site: https://dergipark.org.tr/tr/pub
Ücret Politikası
Dergimiz kâr amacı gütmeyen bilimsel ve hakemli bir dergidir. Bununla birlikte 15 Mayıs 2025 tarihi itibariyle dergi kapak tasarımı, dizgi işlemleri, makale süreç yönetimleri, indeks başvuru/takip işlemleri, indeksler için dosya yüklemeler, tanıtım vd. işlemler için Yönetimpark Eğitim Danışmanlık Ltd. Şti. ile süreli bir hizmet anlaşması yapılmıştır. Yapılan anlaşma gereği ilgili hizmetler için makale başına 4.000 TL ücret alacaktır. İlgili ücretler makale yükleme esnasında ilgili şirket hesabına yatırılacaktır. Dergimize gönderilen makaleler için başvuru/gönderim, süreç yönetimi, işlem/yayın, vb. adlar altında yayıncıya vd. hiçkimseye ayrıca bir ücret ödenmeyecektir.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Baş Editör
Alan Editörleri
Bilim ve Danışma Kurulu
Yayın Kurulu
