The Pre-Service Education Of Local Politicians

Abstract

The governments prepare and implement advanced executive training projects to put into practice ideally the public policies. Graduate and postgraduate education programs for executive training exist. Nevertheless this situation loses its validity in politics. The mayorship and councilorship are the top positions of the municipality as a legal entity. To become mayor or member of council, the only criteria for educational status is primary school graduation. However, because the mayors and members of council have most important powers and responsabilities, it could improve the service quality of planned politics if they are prepared for these positions with appropriate education programs.

The study began with the explanations of related concepts. Then the existing situation of local politics and politicians in Turkey were examined. The data for field study were collected from elected mayors and members of city council in Aydın Province via a questionnaire, which was prepared for this study. Data were analysed by the SPSS 22 WIN program. The hypotesis of “The insufficient education of local politicians in Turkey have negative impacts on administration and management of munipicipalities.

Keywords

• Local Politicians,Local Politics,Education Of Politicians

Yerel Siyasetçilerin Hizmet Öncesi Eğitimi

Öz

Devletler kamu politikalarını en iyi şekilde hayata geçirebilmek için üst düzey yönetici yetiştirme projeleri hazırlamakta ve uygulamaktadır. Üst düzey yöneticilik için açılan lisans ve lisansüstü eğitim kurumları mevcuttur. Siyasette bu durum geçerliliğini kaybetmektedir. Belediye tüzel kişiliğinin en üst makamı başkanlık ve belediyenin karar organlarından meclis üyeliği için eğitim şartı “ilkokul mezunu olmak” olarak yer almaktadır. Üst düzey görev, yetki ve sorumluluklar ile donatılacak olan belediye başkanı ve belediye meclis üyelerinin özel bir eğitim ile donanımlı hale getirilmesinin, uygulanacak politikaların hizmet kalitesini arttıracağı söylenebilir.

Bu çalışmada konu ile ilgili kavramlar açıklanarak Türkiye’de yerel siyasetin ve siyasetçilerin durumu incelenmiştir. Alan çalışmasında Aydın ilinde bulunan seçilmiş yerel yöneticiler ile anket yapılmıştır. Çıkan sonuçlar SPSS Statistics 22 WİN programıyla çözümlenerek belirlenmeye çalışılmıştır. “Türkiye’de yerel siyasetçi eğitimlerinin yeterli seviyede olmaması, belediyelerin yönetimini olumsuz yönde etkilemektedir” hipotezi test edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yerel Siyasetçi,Yerel Siyaset,Siyasetçi Eğitimi

Kaynakça

1. AKDOĞAN, Yalçın (2008), “Yerel Siyaset – Kavramlar”, Yerel Siyaset Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Okutan Yayıncılık, İstanbul, ss.9-14.
2. COŞKUN, Bayram ve UZUN, Turgay (1999), Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Gelişimi, Niteliği ve Muğla İli Yerel Yönetimlerinin Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar, Muğla Üniversitesi Yayını, Muğla.
3. DMEGM - Devlet Memurları Eğitimi Genel Planı (19.10.1983 tarih ve 18196 sayılı Resmi Gazete).
4. DİNÇER, Ömer (2012), Milli Eğitim Bakanlığı Kurumsal Duyurular, http://www.meb.gov.tr/ duyurular/duyurular2012/12Yil_Soru_Cevaplar.pdf (Erişim Tarihi: 01.05.2017).
5. DURSUN, Davut (2008), Siyaset Bilimi, Beta Yayınları, İstanbul, 4.Basım.
6. ERYILMAZ, Bilal (2010), Siyaset Nedir? (e-makale), 27 Nisan 2017, http://www.filozof.net/Turkce/sosyoloji/ 2040-siyaset-politika-nedir-ne-demektir.html (Erişim Tarihi: 01.08.2018).
7. GÖZÜBÜYÜK, A. Şeref (2006), Anayasa Hukuku, Turhan Kitabevi, Ankara.
8. HEYWOOD, Andrew (2006), Siyaset (Çev. Buğra Kalkan), Liberte Yayınları, Ankara.

9. KARADEMİR, Ali (2012), Türkiye’de Yerel Yönetimler ve Yerel Demokrasi İlişkisi: Eskişehir Büyükşehir Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
10. ÖZEL İHTİSAS KOMİSYONU RAPORU (2014), Yerel Yönetimler, Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018), Kalkınma Bakanlığı Yayınları, Ankara.
11. SABUNCUOĞLU, Zeyyat ve TOKOL, Tuncer (2005), İşletme, Alfa Yayınları, Bursa, 6. Basım.
12. TARTICI, Derya (2012), "Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye’deki Kamu Kuruluşlarında Hizmet İçi Eğitim Faaliyetleri ve T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Örneği", Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
13. TDK - TÜRK DIL KURUMU (2017), Büyük Türkçe Sözlük, 12 Nisan 2017, http://www.tdk.gov.tr/ index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.58ee3ad5efb6d4.57759272 (Erişim Tarihi: 01.05.2017).
14. TODAİE - TÜRKIYE VE ORTA DOĞU AMME İDARESI ENSTITÜSÜ (2016), 2015 Yılı İdare Faaliyet Raporu, 3 Nisan 2017, http://www.todaie. edu.tr//resimler/ekler/a1e413503adfe62_ek.pdf (Erişim Tarihi: 03.04.2017).
15. TORTOP, Nuri (1992), Personel Yönetimi, İLK-SAN Basımevi, Ankara.
16. TUTUM, Cahit (1979), Personel Yönetimi, Doğan Basımevi, Ankara, 2.Baskı.
17. TÜİK - TÜRKIYE İSTATISTIK KURUMU (2014), Seçim Sonuçları, https://biruni.tuik.gov.tr/ secimdagitimapp/menuyerel.zul (Erişim Tarihi: 25.03.2017).
18. YAMAÇ, Necati (2004), "Türk Kamu Yönetiminde Üst Düzey Yöneticilerin Yetiştirilmesi ve Eğitimi Sorunu: Uygulamalı Bir Çalışma", Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
19. YAMAN, Abdulsemet (2009), "Türk Kamu Yönetiminde Yöneticilerin Kamu Yönetimi Eğitimi Açısından Değerlendirilmesi", Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
20. YSK - YÜKSEK SEÇIM KURULU (2014), Seçmen Sayısı, http://www.ysk.gov.tr/ysk/docs/2014 MahalliIdareler/Il_Ilce_Secmen_Sandik_Sayilari.pdf (Erişim Tarihi: 28.04.2017).
21. 2839 Sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu.
22. 2972 Sayılı Mahalli İdareler ve Mahalle Muhtarlıkları İle İhtiyar Heyetleri Seçimleri Hakkındaki Kanun.
23. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu.
24. 5393 Sayılı Belediye Kanunu.
25. 6360 Sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun.