Türkiye’de İktidar Seçkinleri ve Değişen/Dönüşen Güç Yapıları: Mills’in ‘İktidar Seçkinleri’ Kuramı Üzerinden Bir Değerlendirme

Öz

Bu çalışma, C. Wright Mills’in “İktidar Seçkinleri” kuramını temel alarak Türkiye’deki iktidar yapılarının 1950’lerden günümüze geçirdiği evrimi incelemektedir. Mills’in güç üçgeni yaklaşımı-siyasal, ekonomik ve askerî seçkinler-günümüzde dijitalleşme, küreselleşme ve yeni medya gibi dinamiklerle yeniden şekillenmiştir. Çalışma, geleneksel seçkinlerin yanında teknoloji devleri, finans kapital sahipleri ve kültürel figürlerden oluşan yeni iktidar seçkinlerini analiz etmektedir. Türkiye özelinde ise seçkin yapısının tarihsel kökenleriyle birlikte ekonomik, siyasal ve kültürel bağlamda geçirdiği dönüşümler detaylı biçimde ele alınmaktadır. Seçkinler arası çatışma, iktidar ilişkilerinin sürekliliği ve dönüşümü bağlamında değerlendirilmiş; bu yapıların demokratik katılım üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Sonuç olarak, seçkinlik yapılarının biçimi değişmiş olsa da iktidar ilişkilerindeki belirleyici rolünü sürdürdüğü ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• İktidar Seçkinleri
• Güç Yapıları
• Seçkin (Elit) Teorisi
• Türkiye’de Siyasal İktidar
• Dijital ve Küresel Seçkinler

Power Elites and Changing/Transforming Power Structures in Türkiye: An Assessment Based on Mills’ Theory of the ‘Power Elite

Öz

This study examines the evolution of power structures in Türkiye from the 1950s to the present, drawing on C. Wright Mills’ theory of the power elites. Mills’ concept of the power triangle-comprising political, economic, and military elites-has been reshaped by contemporary dynamics such as digitalization, globalization, and new media. The study analyzes the emergence of new power elites, including technology giants, financial capital owners, and cultural figures, alongside traditional elites. In the Turkish context, the transformation of elite structures is explored within historical, economic, political, and cultural frameworks. Power struggles among elites are evaluated in terms of continuity and transformation in power relations, with particular attention to their impact on democratic participation. Ultimately, the findings suggest that although the form of elite structures has changed, their decisive role in governance and societal influence continues to persist.

Anahtar Kelimeler

• Power Elites
• Power Structures
• Elite Theory
• Political Power in Turkey
• Digital and Global Elites

Kaynakça

1. Akgül Arslan, E. (2022) Siyasal Hayattan Örneklerle Türkiye’de Yeni Medyanın Gücü. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 3(3), 272-281.
2. Althusser, L. (2014) İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. İstanbul: İthaki Yayınları.
3. Arpacı, İ. (2020) Seçkinci Siyaset Bağlamında Bir 28 Şubat Analizi. Liberal Düşünce Dergisi 25(97), 187-203.
4. Arslan, A. (1999) Who Rules Turkey: The Turkish Power Elite and the Roles, Functions and Social Backgrounds of Turkish Elites [yayınlanmamış doktora tezi]. Guildford: University of Surrey.
5. Arslan, A. (2000) Cumhuriyet’ten Günümüze Türk Siyasi Liderleri: Atatürk’ten Demirel’e Üst Siyasi Elitler. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 8(2), 499-514.
6. Arslan, A. (2001) Cumhuriyet Dönemi (1920–1995) Türk Siyasi Elitlerinin Toplumsal Profili. Sosyal Bilimler Dergisi (Osmangazi Üniversitesi) 2, 5-16.
7. Arslan, A. (2003a) Eşitsizliğin Teorik Temelleri: Elit Teorisi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 6, 115-135.
8. Arslan, A. (2003b) Elit Teorisi Işığında Günümüz Türk Toplumunun Genel Bir Değerlendirmesi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi 6(2), 5-30.

9. Arslan, A. (2004) Türk İktidar Seçkinleri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi 3, 1-14.
10. Arslan, A. (2007) 1995’ten Günümüze Türk Siyasal Elitlerinin Sosyolojik Analizi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 4(1), 1-17.
11. Arslan, A. (2008) Turkish Media Elites. International Journal of Human Sciences 5(2), 135-164.
12. Arslan, D. A. (2010) Türkiye’nin Siyasi ve Toplumsal Modernleşme Sürecinde Ordu ve Askerî Elitler. Atatürk Dergisi 3(4), 163-181.
13. Atik Taşkıran, İ. (2019) Bourdieu ve Yeni Medya Seçkinleri: Sosyal Medyada Nüfuzlu (Influencer) Hesaplarının Çözümlenmesi [yayınlanmamış doktora tezi]. Ankara: Ankara Üniversitesi.
14. Aytemiz, S. (2016) Küreselleşme Koşullarında Dünya Ekonomisinde Doğrudan Yabancı Yatırımlara Genel Bir Bakış. Toplum ve Demokrasi Dergisi 3(6), 189-202.
15. Bakır, N. (2013) Türk Sermayesi Yatırımda Dışa Açıldı! Bor Gümrük. https://www.borgumruk.com.tr/tr/haberler/turk-sermayesi-yatirimda-disa-acildi (Erişim Tarihi: 07.05.2025).
16. Basmacı, P. (2021) Sistem Eleştirisi ve Hegemonik Söylem Üretimi Arasındaki Dizi: “La Casa De Papel”. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi 9(2), 1155-1184.
17. Batok, N. (2025) The Global Elite, Economy & Politics. https://www.meer.com/en/85275-the-global-elitepower-and-influence. January 15. (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
18. Berber, G. (2012) Türkiye’de Sosyal Tiplerin Evrimi ve 1980 Sonrasında Seçkinlerin Kültürel Dönüşümü. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi 2(2), 2-12.
19. Beriş, H. E. (2008) Türkiye’de 1980 Sonrası Devlet Sermaye İlişkileri ve “Parçalı Burjuvazi”nin Oluşumu. Ekonomik Yaklaşım 19(69), 33-45.
20. Beşiroğlu, B. (2017) Yurtdışında Eğitim Almış 10 Ünlü Türk. EDUMAG, 31 Temmuz. https://edumag.net/galeri/yurtdisinda-egitim-almis-10-unlu-turk/ (Erişim Tarihi: 16.05.2025).
21. Bigpara (2021) Unicorn Ne Demek? Girişimcilik Dünyasında Unicorn Tabirinin Anlamı. 26 Mart. https://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/unicorn-ne-demek-girisimcilik-dunyasinda-unicorn-tabirininanlami-41772766 (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
22. Bilgin, O., der. (2022) Kültürel İktidar. İstanbul: Diplomasi Vakfı Yayınları.
23. Bimagazin (2025) İş ve Sanat Hayatı Sergide Bir Araya Geldi. 11 Nisan. https://bimagazin.com/is-ve-sanathayati-sergide-bir-araya-geldi (Erişim Tarihi: 08.05.2025).
24. Bottomore, T. (1990) Seçkinler ve Toplum (Çev. E. Mutlu). Ankara: Gündoğan Yayınları.
25. Bourdieu, P. (1986) The Forms of Capital. J. G. Richardson (der.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education (241-258). New York: Greenwood Press.
26. Bourdieu, P. (1996) The State Nobility: Elite Schools in the Field of Power (Transl. L. C. Clough). Cambridge: Polity Press.
27. Bozkurt, C. (2022) Türkiye’de Medyanın Öncesi Medya-Siyaset İlişkisi. Düşünce Dünyasında Türkiz 2(8), 137-144.
28. Britannica (n.d.) Watergate Scandal. https://www.britannica.com/event/Watergate-Scandal (Erişim Tarihi: 11.04.2025).
29. Buğra, A. (1998) Class, Culture, and State: An Analysis of Interest Representation by Two Turkish Business Associations. International Journal of Middle East Studies 30(4), 521-539.
30. Buğra, A. (2003) Devlet ve İşadamları. İstanbul: İletişim Yayınları.
31. Buğra, A. & Savaşkan, O. (2015) Türkiye’de Yeni Kapitalizm: Siyaset, Din ve İş Dünyası (Çev. B. Doğan). İstanbul: İletişim Yayınları.
32. Buttigieg, J. A., der. (2014) Antonio Gramsci: Hapishane Defterleri, Cilt 4 (Çev. B. Baysal). İstanbul: Kalkedon Yayınları.
33. CACAC (2018) Leonardo Di Caprio. https://www.ccacoalition.org/content/leonardo-dicaprio (Erişim Tarihi: 13.05.2025).
34. Cansız, M. vd. (2018) Türkiye’de Kültürel Sermayenin Öğrenim Başarısı Üzerine Etkisi. Journal of Economy, Culture and Society 58, 127-152.
35. Conger, K. & Hirsch, L. (2021) Elon Musk Completes $44 Billion Deal to Own Twitter. The New York Times, October 27. https://www.nytimes.com/2022/10/27/technology/elon-musk-twitter-deal-complete.html (Erişim Tarihi: 16.05.2025).
36. Costanza, G. (2016) Belki Tanımıyorsunuz Ama Yüzbinlerce Takipçileri Var: Türkiye’nin En Ünlü Youtuber’ları. Onedio, 18 Ekim. https://onedio.com/haber/belki-tanimiyorsunuz-ama-yuzbinlercetakipcileri-var-turkiye-nin-en-unlu-youtuber-lari-735132 (Erişim Tarihi: 09.05.2025).
37. Çaylak, A. vd. (2017) AK Parti Döneminde Türkiye’de Siyaset ve Muhafazakâr Siyasetin Serencamı: 2002’den Günümüze. A. Çaylak & S. A. Avcu (der.) Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’nin Siyasal Hayatı (709-766). Ankara: Savaş Yayınları.
38. Dalgıç, A. (2015) Türkiye’de Sanayileşme Süreci ve Sanayileşmenin Geleceği. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar 603, 95-101.
39. Demir, H. (2022). Medya ve Siyaset: İktidar ve Ruhbanlar. Düşünce Dünyasında Türkiz 2(8), 89-96.
40. Demirpolat, A. & Yıldız, S. (2014) Modern Ticari Yaşamda MÜSİAD Üyesi Girişimcilerin İş Ahlakı: Denizli Örneği. Humanitas 4, 87-108.
41. Doğan, M. (2013) Türkiye Sanayileşme Sürecine Genel Bir Bakış. Marmara Coğrafya Dergisi 28, 211-231.
42. Domhoff, G. W. (1974) Watergate: Conflict and Antagonisms within the Power Elite. Theory and Society 1, 99-102.
43. Domhoff, G. W. (2007) C. Wright Mills, Power Structure Research, and the Failures of Mainstream Political Science. New Political Science, no. 29, 97-114.
44. Domhoff, G. W. (2012) The Class-Domination Theory of Power. Who Rules America. https://whorulesamerica.ucsc.edu/power/class_domination.html (Erişim Tarihi: 12.05.2025).
45. Dulupçu, M. A. & Demirel, O. (2005) Küreselleşme ve Uluslararasılaşma. https://www.phil.muni.cz/ped/ECOLAB/tur/modules/docs/internationalization-and-globalization-theory.doc (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
46. Duman, M. (2015) Küreselleşme, Sermaye ve Devlet İlişkisi Üzerine Sosyolojik Bir Çözümleme. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi 3(5), 8-29.
47. Duran, B. (2021) Siyaset ve Ailenin Ağır Yükü. Sabah, 23 Şubat. https://www.sabah.com.tr/yazarlar/duran/2021/02/23/siyaset-ve-ailenin-agir-yuku (Erişim Tarihi: 09.05.2025).
48. Estulin, D. (2009) The True Story of the Bilderberg Group. Oregon: Trine Day Press.
49. Fatali, A. (2020) Sosyal Medya ve Demokrasi: Türkiye–ABD Karşılaştırılması [yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
50. Gottfried, J. vd. (2017) Trump-Clinton Voters Divided in Their Main Source for Election News. Pew Research, January 18. https://www.pewresearch.org/journalism/2017/01/18/trump-clinton-votersdivided-in-their-main-source-for-election-news/ (Erişim Tarihi: 11.04.2025)
51. Gören, G. (2015) Türkiye’de Sermaye Birikim Süreci: 2002–2014 Dönemi Örneği [yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
52. Gümüştekin, G. E. & Arslan, D. A. (2005) The Turkish Power Elite. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7(14), 141-152.
53. Hale, W. (2014) Türkiye’de Ordu ve Siyaset (Çev. A. Fethi). İstanbul: Alfa Yayınları.
54. Haydaroğlu, C. & Tatlısu, S. (2016) Turgut Özal Dönemi Yeni Sağ Devlet ve Ekonomik Liberalizm: Devlet ve Piyasa İlişkisinin Politik Ekonomisi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 1(1), 27-41.
55. Infoyatırım (2025) ABD’de Dev Bankalar Bilançolarını Açıkladı. 15 Ocak. https://infoyatirim.com/blog/kuresel-bilancolar/abdde-dev-bankalar-bilancolarini-acikladi (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
56. Ingram, D. (2025) Elon Musk’s Regulatory Troubles Have Begun to Melt Away in Trump’s Second Term. NBC News, May 16. https://www.nbcnews.com/tech/elon-musk/elon-musks-regulatory-issuesbegun-melt-away-trumps-second-term-rcna202848 (Erişim Tarihi: 16.05.2025).
57. Kahriman, A. (2009) Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Seçkinler Yapısı ve Seçkinci Dönüşüm [yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Konya: Selçuk Üniversitesi.
58. Keyder, Ç. (2003) Türkiye’de Devlet ve Sınıflar. İstanbul: İletişim Yayınları.
59. Kırmızıoğlu, Z. (2010) Siyasal İktidar ve Medya: AKP ve Doğan Medya Grubu Üzerine Bir Çözümleme [yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara: Ankara Üniversitesi.
60. Kiminmalı (2024) Türkiye’deki Medya Grupları Devleri Sahipleri Listesi. 19 Mart. https://kiminmali.com/19-03-2017-turkiyedeki-medya-gruplari-devleri-sahipleri-listesi.html (Erişim Tarihi: 10.04.2025).
61. Kongar, E. (2011) 21. Yüzyılda Türkiye. İstanbul: Remzi Kitabevi.
62. Kongar, E. (2017) Devletçi Seçkinciler ve Gelenekçi Liberaller-9. Cumhuriyet, 2 Kasım. https://www.cumhuriyet.com.tr/yazarlar/emre-kongar/devletci-seckinciler-ve-gelenekci-liberaller-9-857662 (Erişim Tarihi: 14.04.2025).
63. Köktürk, M. (2021) Dijital Çağ Üzerine Düşünceler. Ankara: Net Kitaplık Yayıncılık.
64. Köktürk, A. (2025) Yandaş, AKP Yanlısı veya Havuz Medyası Olarak Anılan Medya Organlarının Listesi. https://www.aynahaber.org/yandas-akp-yanlisi-ve-muhalif-gazete-ve-televizyonlar/517/ (Erişim Tarihi: 14.05.2025).
65. Köseoğlu, Y. (2015) Gelişmekte Olan Demokrasiler İçin Alternatif Bir Seçkin Tasnifi: Türel Seçkinler ve Statü Seçkinleri. Akademik Bakış Dergisi 48, 349-367.
66. Kurtdaş, Ç. (2019) Osmanlı Modernleşme Sürecinde Aydınlar ve Bürokrasinin Rolü. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 29(1), 399-411.
67. Lipset, S. M. (2008) Robert Michels, Demokrasi ve Oligarşinin Tunç Kanunu. Çalışma ve Toplum 4(19), 11-38.
68. Lord, C. (2018) Religious Politics in Turkey From the Birth of the Republic to the AKP. Cambridge: Cambridge University Press.
69. Marshall, A. (2015) World Economic Forum: A History and Analysis. TNI, January 20. https://www.tni.org/en/article/world-economic-forum-a-history-and-analysis (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
70. Mills, C. W. (1956) The Power Elite. Oxford: Oxford University Press.
71. Mills, C. W. (1958) The Structure of Power in American Society. The British Journal of Sociology 9(1), 29-41.
72. Mumyakmaz, A. (2014) Elitlerin Yeni Yüzü, İslami Burjuvazi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11(27), 367-382.
73. National Archives (1961) President Dwight D. Eisenhower’s Farewell Address. https://www.archives.gov/milestone-documents/president-dwight-d-eisenhowers-farewell-address (Erişim Tarihi: 11.04.2025).
74. Nesin, A. (2011) Evet Üniversiteler Fildişi Kuleler Olmalı. Mesele Kitap Dergisi 50, 29-37.
75. NTV (2018) Rihanna’ya Hükümetten Görev: Sıra Dışı ve Tam Yetkili Elçi. 22 Eylül. https://www.ntv.com.tr/galeri/yasam/rihannaya-hukumetten-gorev-sira-disi-ve-tam-yetkilielci,MieINnOwjkOeO4DnnQUNZA (Erişim Tarihi: 13.05.2025).
76. Özay, H. (2009) Doğan’a Ceza Neden Kesildi? Patronlar Dünyası, 9 Eylül. https://www.patronlardunyasi.com/dogana-ceza-neden-kesildi (Erişim Tarihi: 14.05.2025).
77. Özdağ, Ü. (2006) Ordu-Siyaset İlişkisi. İstanbul: Bilgeoğuz Yayınları.
78. Özer, E. (2024) Dünyayı Dört Şirket mi Yönetiyor? T24, 4 Mart. https://t24.com.tr/yazarlar/eray-ozer/dunyayi-dort-sirket-mi-yonetiyor,43816 (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
79. Özışık, F. U. (2021) The “New Turkey” Narrative and the Hegemonic Struggle of Justice and Development Party and Erdogan: A Gramscian Perspective (2002–2019). Liberal Düşünce Dergisi 26(102), 215-240. https://doi.org/10.36484/liberal.894173
80. Özkan, A. (2011). Küreselleşme Sürecinde Medya ve Siyaset: “Medya Gücü” mü, “Gücün Medyası” mı? TASAM,. https://tasam.org/Files/Icerik/File/cinin_tek_ulke_iki_sistem_politikasi_tayvan_hong_kong_ve_macau_afbc7354-273d-4dad-af16-4edbd5510c47.pdf (Erişim Tarihi: 13.05.2025).
81. Özlüoğlu, L. (2025) Yurtdışında Eğitim Alan Ünlülerin Başarı Hikayeleri. IDP Hot Courses, 24 Şubat. https://www.hotcourses-turkey.com/study-abroad-info/destination-guides/yurtdisinda-egitim-alanunluler/ (Erişim Tarihi: 16.05.2025).
82. Özşeker, E. (2013) Seçkinlerin Ayırt Etme Stratejileri: Türkiye’de Burjuva Kültürünün Varlığı–Yokluğu Tartışmasının Sosyolojik İşlevi. Kırklareli Üniversitesi İİBF Dergisi 2(1), 24-41.
83. Öztürk, Ş. (2024) 2023’te Tanıdık Şirketlere 1 Trilyon 498 Milyar TL’lik 209 Bin İhale Verildi: İktidar Yandaşa Çalıştı. Cumhuriyet, 2 Ocak. https://www.cumhuriyet.com.tr/turkiye/diyanete-pes-dedirtensoru-2158227 (Erişim Tarihi: 13.05.2025).
84. Pakulski, J. (2012) The Weberian Foundations of Modern Elite Theory and Democratic Elitism. Historical Social Research 37(1), 38-54.
85. Palabıyık, D. Ç. (2023) Türkiye’de Yatırımcıların 128 Ülkede 2 Bin 33 Yatırımı Bulunuyor. Anadolu Ajansı, 23 Haziran. https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/turk-yatirimcilarin-128-ulkede-2-bin-33-yatirimibulunuyor/2929309 (Erişim Tarihi: 07.05.2025).
86. PBS News (2021) Senate Panel Finds Russia Interfered in the 2016 U.S. Election. August 18. https://www.pbs.org/newshour/politics/senate-panel-finds-russia-interfered-in-the-2016-us-election (Erişim Tarihi: 11.04.2025).
87. Redhead, D. & Power, E. A. (2022) Social Hierarchies and Social Networks in Humans. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences 377(1845), 20200440. https://doi.org/10.1098/rstb.2020.0440.
88. Rosen, R. (2024) Conflict within the Power Elites: Intra-Elite Politics and ESG. Corporate Law Jotwell. May 16. https://corp.jotwell.com/conflict-within-the-power-elites-intra-elite-politics-and-esg/ (Erişim Tarihi: 11.04.2025).
89. Skocpol, T. & Somers, M. (1980) The Uses of Comparative History in Macrosocial Inquiry. Comparative Studies in Society and History 22(2), 174-197.
90. Sönmez, M. (2018) Sanayinin Sorunları ve Analizleri (XXXVI): Türkiye’nin Dış Yatırımları ve Sanayi. TMMB Bülten 236, Şubat 2018.
91. Sönmez, M. (2000) Türkiye’de Holdingler: Kırk Haremiler. Ankara: Arkadaş Yayınları.
92. Speaker Agency (2025) Speaker Agency İnceliyor: Türkiye’nin En Etkili 6 Influencer’ı! Speaker Agency, 25 Mart. https://www.speakeragency.com.tr/blog/speaker-agency-inceliyor-turkiye-nin-en-etkili-6-influencer-i (Erişim Tarihi: 13.05.2025).
93. Sütçü, A. (2024) Kültürel Etkinliklerin Toplumlar İçin Önemi. İmece Gazetesi. 9 Temmuz. https://www.imecegazetesi.com/kulturel-etkinliklerin-toplumlar-icin-onemi (Erişim Tarihi: 09.05.2025).
94. Swartz, D. L. (2013) Kültür ve İktidar: Pierre Bourdieu’nun Sosyolojisi (Çev. E. Gen). İstanbul: İletişim Yayınları.
95. Swoogo (n.d.) Social Impacts of Events. https://swoogo.events/blog/social-impacts-of-events/ (Erişim Tarihi: 16.11.2025).
96. Tanyılmaz, K. (2014) Türkiye Büyük Burjuvazisinde Derin Çatlak. D. Yankaya (der.), Yeni İslami Burjuvazi Türk Modeli. İstanbul: İletişim Yayınları.
97. Tekarslan, E. vd. (2000) Davranışın Sosyal Psikolojisi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
98. TEPAV (2009) Kamu İhale Kanunu’nda Yapılan Değişiklikler Ne Anlama Geliyor? Şubat 2009. https://tepav.s3.eu-west-1.amazonaws.com/upload/files/127.131.2630r2791.Kamu_Ihale_Kanunu___nda_Yapilan_Degisiklikler_Ne_Anlama_Geliyor.pdf (Erişim Tarihi: 07.05.2025).
99. This Day in History (2021) Occupy Wall Street Begins. September 17. https://www.history.com/this-day-inhistory/september-17/occupy-wall-street-begins-zuccotti-park (Erişim Tarihi: 11.04.2025).
100. Türk, M. S. (2022) Medyanın Gerçeklik İnşası ve Gerçeklik Algısı. Düşünce Dünyasında Türkiz 5(28), 9-32.
101. Umut-Sen (2025) Holdingci Güçleri Gizleme Aracı Olarak Kültür Sanat. 22 Haziran https://umutsen.org/index.php/2025/06/holdingci-gucleri-gizleme-araci-olarak-kultur-sanat/ (Erişim Tarihi: 10.10.2025).
102. Usal, Z. (2008) Dünya Bankası ve IMF Kapsamında Uluslararası Finans Kuruluşları ve İnsan Hakları. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi 39, 231-246.
103. Utma, S. (2018) Dijital Çağda Medyanın Psikolojik Gücü: Algı Yönetimi Perspektifinden Kuramsal Bir Değerlendirme. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 22, 2903-2913.
104. Uygur, K. (2020) En Çok İhale Alan 5 Şirketten Birinin Hikâyesi. Oda TV, 20 Aralık. https://www.odatv.com/guncel/en-cok-ihale-alan-5-sirketten-birinin-hikayesi-198405 (Erişim Tarihi: 13.05.2025).
105. Vikipedi (n.d.). https://tr.wikipedia.org/wiki/T%C3%BCrkiye%27nin_en_zengin_100_ailesi_listesi (Erişim Tarihi: 12.05.2025).
106. Yankaya, D. (2014) Yeni İslami Burjuvazi. İstanbul: İletişim Yayınları.
107. Yankılar, C. (2010) Kültürel Sermaye, Eğitim ve Toplumsal Tabakalaşma: Pierre Bourdieu’nun Yeniden Üretim Kuramına Eleştirel Bir Bakış. Sosyoloji Dergisi 22, 121-138.
108. Yarcı, S. (2011) Pierre Bourdieu’da Sosyal Sermaye Kavramı. Akademik İncelemeler Dergisi 6(1), 125-135.
109. Yığılcanın Sesi (2025) Dünyayı Yöneten Dört Şirket Hangi Ailelere Ait. 5 Mart. https://www.yigilcaninsesi.net/haber/20927405/dunyayi-yoneten-dort-sirket-hangi-ailelere-ait (Erişim Tarihi: 02.05.2025).
110. Yılmaz, S. (2015) Küresel Sermayenin Dünü ve Bugünü. İstanbul: Kaynak Yayınları.
111. Young, J. (2025) What Is ‘Too Big to Fail?’ Definition, History & Key Financial Reforms. Investopedia. https://www.investopedia.com/terms/t/too-big-to-fail.asp (Erişim Tarihi: 11.04.2025).
112. Zimmerman, S. (2019) Elite Colleges and Upward Mobility to Top Jobs and Top Incomes. American Economic Review 109(1), 1-47.