THE COMPLEXITY OF DISTINGUISHING EUROSCEPTIC PARTIES FROM PRO-EUROPEAN PARTIES: A NEW EUROSCEPTICSM TYPOLOGY AS A SOLUTION

Öz

Political opposition to European integration has inevitably increased in the last fifteen years as the European Union has faced various political, economic and societal challenges in this period. This phenomenon of opposition has often been expressed by academics, journalists as well as practitioners and all discourses and practices associated with this phenomenon have generally been labelled with the term Euroscepticism. This article will make a new theoretical attempt in the light of the academic works in the Euroscepticism literature, and proposes a different perspective to the future studies on the phenomenon of Euroscepticism, especially concerning political parties. It will choose political scientist Peter Mair’s (2007) emphasis on the phenomenon of “polity” while explaining the rising opposition towards European integration as a starting point. Then, it will put forward a new Euroscepticism typology which differs from the former typologies suggested in the literature of Euroscepticism and theoretically discuss the relationship between Euroscepticism and pro-Europeanism. In this way, it will propose a solution to resolve the confusion between these two phenomena. The article will conclude that the positions of political parties towards the EU can be defined in three different categories: “political Euroscepticism”, “polity Euroscepticism” and “non-sceptical pro-Euroscepticism.”

Anahtar Kelimeler

• Euroscepticism
• pro-Europeanism
• European integration
• Polity

AVRUPA-ŞÜPHECİ PARTİLERİ AVRUPA YANLISI PARTİLERDEN AYIRT ETMENİN KARMAŞASI: BİR ÇÖZÜM OLARAK YENİ BİR AVRUPA ŞÜPHECİLİĞİ TİPOLOJİSİ

Öz

Geçtiğimiz 15 yılda Avrupa entegrasyonuna karşı siyasi muhalefet kaçınılmaz bir şekilde artmıştır öyle ki bu dönemde Avrupa Birliği çeşitli siyasi, ekonomik ve toplumsal zorluklar ile karşı karşıya gelmiştir. Bu muhalefet olgusu gerek akademisyenler gerekse gazeteciler ve siyasal elit tarafından sıkça ifade edilmiş ve bu olgu ile ilgili tüm söylem ve pratikler genelde Avrupa şüpheciliği terimi ile etiketlendirilmiştir. Bu makale bugüne kadar Avrupa şüpheciliği üzerine yapılmış akademik çalışmaların ışığında yeni bir teorik teşebbüste bulunmakta ve özellikle siyasi partiler üzerine Avrupa şüpheciliği olgusu açısından gelecekte yapılacak incelemelere farklı bir bakış açısı önermektedir. Siyaset bilimci Peter Mair’ın (2007) Avrupa entegrasyonuna karşı yükselen muhalefeti açıklarken “polity” olgusuna yaptığı vurguyu bir başlangıç noktası olarak seçmektedir. Daha sonra çalışma literatürde ortaya konulan diğer Avrupa şüpheciliği tipolojilerinden farklı bir tipoloji ortaya koyacak ve Avrupa şüpheciliği ve Avrupa yanlılığı arasındaki ilişkiyi teorik olarak tartışacaktır. Bu yolla bu iki olgu arasındaki karmaşanın çözümüne yönelik bir öneri getirecektir. Makale son olarak siyasi partilerin AB’ye yönelik pozisyonlarının üç farklı kategori ile tanımlanabileceğini öne sürecektir: “politika Avrupa şüpheciliği”, “polity Avrupa şüpheciliği” ve “şüpheci olmayan Avrupa yanlılığı”.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa şüpheciliği
• Avrupa yanlılığı
• Avrupa entegrasyonu
• Polity

Kaynakça

1. Archer, C. (2000) “Euroscepticism in the Nordic Region”, Journal of European Integration, 22(1): 87-114.
2. Batory, A. (2008) “Euroscepticism in the Hungarian Party System: Voices from theWilderness?”, A. Szczerbiak ve P. Taggart (der.) Opposing Europe? The Comparative Party Politics of Euroscepticism Volume 1 Case Studies and Country Surveys, (Oxford: Oxford University Press), s. 263-276.
3. Bertoncini, Y. ve Koenig, N. (2014) “Euroscepticism or Europhobia: Voice vs. Exit?”, Notre Europe, 121: 1-20.
4. Büyükbay, C. (2014) “Euroscepticism in Turkey: The discursive construction of Europe and European integration”, Doktora Tezi, University of Zurich, Zurich, İsviçre.
5. Clements, B. Nanou, K. ve Verney, S. (2014) “We No Longer Love You, But We Don’t Want To Leave You’: The Eurozone Crisis and Popular Euroscepticism in Greece”, Journal of European Integration, 36(3): 247-265.