The Effect of Activities Based On Predict-Observe-Explain (POE) Method Assisted With Games On 10th Grade Students’ Physics Achievement

Öz

In this study, it was aimed to determine the effect of activities based on Predict-Observe-Explain (POE) method assisted with games on 10th grade students’ physics achievement. In this way, unlike teacher-centred methods, students will be able to realize the relationship between daily life and physics lessons with the game supported POE method which is students are responsible for their learning and have fun while learning. This study was carried out with 32 students studying in Vocational and Technical Anatolian High School 10th Grade. In this study, as data collection tools, open-ended achievement scale consisting of 15 items and and six questioned structured interview form were used. The study completed in eight weeks. Differences between pre-test and post-test of pressure and buoyant force achievement scale were analysed in SPSS programme. In assessment, ANOVA and ANCOVA tests were used to compare data of control and experimental groups. To make intergroup comparison dependent groups’ t-test was used. In addition, content analysis technique was used to analyse qualitative data. At the end of the study, it was found that experimental group’s students had higher mean scores of achievement scale than control group’s students (p<.05). When structured interviews conducted with experimental group were analysed, participants stated that they were contented with the applied method and they also stated that both Physics lessons and other lessons should be taught in this way.

Anahtar Kelimeler

• Physics achievement,game,POE

Oyunlarla Desteklenmiş TGA (Tahmin Et-Gözle -Açıkla) Yöntemine Dayalı Etkinliklerin 10.Sınıf Öğrencilerinin Fizik Başarısına Etkisi

Öz

Bu araştırmada, Oyunlarla Desteklenmiş TGA (Tahmin Et-Gözle-Açıkla) Yönteminin 10.sınıf öğrencilerinin fizik dersi basınç ve kaldırma kuvveti ünitesindeki başarılarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Böylelikle, öğretmen merkezli yöntemlerin aksine öğrencilerin, kendi öğrenmesinden sorumlu olduğu ve öğrenirken eğlenebildiği oyun ile desteklenmiş TGA yöntemi ile fizik dersi basınç ve kaldırma kuvveti konusunda günlük hayatla fizik dersinin ilişkisini fark etmelerinin sağlandığı düşünülmektedir. Yarı deneysel modelin kullanıldığı bu çalışma, Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi 10.Sınıfında eğitim gören 32 öğrenci ile yürütülmüştür. Bu çalışmada veri toplama araçları olarak, 15 maddeden oluşan açık uçlu başarı testi ve öğrencilerin uygulamalara yönelik görüşlerini almak amacıyla altı sorudan oluşan tam yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizi için ise bağımlı gruplar için t testi, anova ve ancova testleri ile içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Çalışma müfredata uygun bir şekilde 8 haftada tamamlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, , deney grubu öğrencilerinin basınç ve kaldırma kuvveti başarı ölçeği puan ortalamalarının kontrol grubu öğrencilerinin puan ortalamalarından anlamlı olarak daha yüksek olduğu saptanmıştır. Deney grubu öğrencilerinin yapılandırılmış görüş formlarından elde edilen bulgulara göre öğrencilerin uygulanan yöntemden memnun oldukları, bu yöntemin kendilerine bilişsel, duyuşsal v.b. bir çok açıdan katkıda bulunduğunu, fizik derslerinin sıkıcı olmaktan çıktığını ve hem fizik dersinin farklı ünitelerinde hem de diğer derslerin bu yöntemle işlenmesi gerektiğini ifade ettikleri görülmüştür. Ayrıca katılımcı öğrenciler süreç boyunca zorlandıkları ve en çok sevdikleri oyunlar hakkında görüş bildirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• : Fizik başarısı,oyun,TGA

Kaynakça

1. Akgün, A., Tokur, F. ve Özkara, D. (2013). TGA stratejisinin basınç konusunun öğretimine olan etkisinin incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 348- 369.
2. Ayas, A.P., Çepni, S., Akdeniz A.R.,Özmen,H., Yiğit, N., Ayvacı, H. Ş . (2014) Kuramdan Uygulamaya Fen ve Teknoloji Öğretimi, Ankara: PegemA Yayıncılık., 11. Baskı.
3. Aydın, G. ve Balım, A. G. (2005). Yapılandırmacı yaklaşıma göre modellendirilmiş disiplinler arası uygulama: enerji, konularının öğretimi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(2), 145-166.
4. Ayvacı H.Ş. ve Durmuş, A. (2016). TGA Yöntemine dayalı laboratuvar uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının “ısı ve sıcaklık” konusunda akademik başarılarına etkisi. PAU Eğitim Fakültesi dergisi, 39, 101-118.
5. Bilen, K. ve Köse, S. (2012). Yapılandırmacı öğrenme teorisine dayalı etkili bir strateji: tahmin-gözlem-açıklama (tga) “bitkilerde büyüme ve gelişme”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 121-134.
6. Boyraz, C. ve Serin, G. (2016). İlkokul düzeyinde oyun temelli fiziksel etkinlikler yoluyla kuvvet ve hareket kavramlarının öğretimi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 89-101.
7. Çetin, A. (2016). Fizik dersi durgun elektrik konusunda 5e öğrenme yöntemi ve simülasyonlar ile bir dersin planlanması. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 36-41. Dönmez, N. B. (1999). Oyun Kitabı. İstanbul: Esin Yayınevi.
8. Harman, G. (2014). Hücre zarından madde geçişi ile ilgili kavram yanılgılarının tahmin-gözlem-açıklama yöntemiyle belirlenmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 11(4), 81-106.

9. Hsu, C. Y. ve Tsai, C. C. (2013). Examining the effects of combining self-explanation principles with an educational game on learning science concepts. Interactive Learning Environments, 21(2), 104-115.
10. Kaptan, F. ve Korkmaz, H. (1999). İlköğretimde Fen Bilgisi Öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
11. Kaptan, F. ve Kuşakcı, F. (2002). Fen öğretiminde beyin fırtınası tekniğinin öğrenci yaratıcılığına etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı (s. 197-202). ODTÜ : Ankara.
12. Koç, G. (2000) Etkin Öğrenme yaklaşımının egitim ortamlarinda kullanılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19 , 220-226
13. Köse, S., Coştu, B. ve Keser, Ö.M. (2003). Fen konularındaki kavram yanılgılarının belirlenmesi: TGA yöntemi ve örnek etkinlikler. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 43–53.
14. Köseoğlu, F., Tümay, H. ve Kavak, N. (2002). Yapılandırıcı öğrenme teorisine dayanan etkili bir öğretim yöntemi –tahmin et, gözle, açıkla- buz ile su kaynatılabilir mi? Beşinci Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi
15. Liew, C. W. & Treagust, D. F. (1998). The effectiveness of predict-observe-explain tasks in diagnosing students’ understanding of science and in identifying their levels of achievement. The Annual Meeting of The American Educational Research Association. San Diego, Ca: 13-17, April.
16. Mısır, N. ve Saka, A.Z. (2012 ) Fizik öğretiminde iletkenin sığasi konusunda tga yöntemine dayalı olarak geliştirilen etkinliklerin uygulanması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1 (3).
17. Özdemir, H. (2011). Tahmin et-gözle-açıkla” stratejisine dayalı laboratuvar uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının asitler-bazlar konusunu anlamalarına etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
18. Sarı, S. ve Şengül, Ü . (2018). Tahmin-gözlem-açıklama ile birleştirilmiş örnek olay yönteminin genel kimya deneylerinde kullanılmasının fen bilgisi öğretmen adaylarının akademik başarısına etkisi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 10(18), 175-194
19. Savaş, E. ve Gülüm, K. (2014). Geleneksel oyunlarla öğretim yöntemi uygulamasının başarı ve kalıcılık üzerine etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 175-194.
20. Şahinel, G.M. (2003). Etkin Öğrenme. Ankara: Pegem A Yayıncılık
21. Tereci, H., Karamustafaoğlu, O. ve Sontay, G. (2018). Manyetizma konusunda tahmin-gözlem açıklama stratejisine dayalı alternatif bir deney etkinliği ve fizik öğretmenlerinin görüşleri. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1).
22. Tural, H. (2005). İlköğretim matematik öğretiminde oyun ve etkinliklerle öğretimin erişi ve tutuma etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
23. Varışoğlu, B., Şeref, İ., Gedik, M. ve Yılmaz, İ. (2013). Türkçe dersinde uygulanan eğitsel oyunlara yönelik tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 6(11), 1059-1081.
24. White, R.T., Gunstone, R.F., (1992) Probing Understanding, The Falmer Press, London,
25. Wu, Y. T. ve Tsai, C. C. (2005). Development of elementary school students’ cognitive structures and information processing strategies under long-term constructivist oriented science instruction. Science Education, 89, 822– 846.
26. Yıldırım, N. ve Maşeroğlu, P. (2016). Kimyayı günlük hayatla ilişkilendirmede tahmin-gözlem-açıklamaya dayalı etkinlikler ve öğrenci görüşleri. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry (TOJQI), 7(1), 117-145.
27. Yıldız, E., Şimşek, Ü. ve Ağdaş, H. (2017). Eğitsel oyun entegre edilmiş işbirlikli öğrenme modelinin öğrencilerin fen öğrenimi motivasyonları ve sosyal becerileri üzerine etkisi.
28. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD, 18( 2), 37-54.
29. Yurdakul, B. (2005). Bilişötesi ve yapilandirmaci öğrenme çevreleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 42, 279-298.