KÖPRÜ ÇAYI HAVZASI’NIN İKLİMİ

Öz

Köprü Çayı Havzası’nda Akdeniz ve Akdeniz Yüksek Dağ İklimi etkilidir. Kıyıya yakın sahalar ile vadi tabanında Akdeniz iklimi görülürken, havzanın kuzeyindeki yüksek dağlık sahalarda, Akdeniz Yüksek Dağ İklimi etkili olmaktadır. Serik’te yıllık ortalama sıcaklık 18 ºC iken, Aksu’da 10.6 ºC’ye kadar düşmüştür. Havzada rüzgâr sistemleri ana topografik hatlara uyum göstermektedir. Havza genelinde Akdeniz Yağış Rejimi hâkimdir. Yıllık yağış miktarı Serik’te 1154.8 mm iken, Aksu’da 907.7 mm’ ye düşmüştür. En fazla yağış kışın düşmektedir. Ancak yıllık yağışın Serik’te % 59’u, Aksu’da ise % 41’i kışın düşmektedir. Serik’te kıştan sonra en fazla yağış sonbaharda, Aksu’da ise ilkbaharda görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Köprü Çayı Havzası, iklim, sıcaklık, yağış

Kaynakça

1. Akyol, İ.H., 1944, Türkiye’de Basınç, Rüzgarlar ve Yağış Rejimi, Türk Coğrafya Dergisi, No:5-6. s.1-34, İstanbul.
2. Ardel, A.,- Kurter, A.,- Dönmez, Y., 1969, Klimatoloji Tatbikatı, İst. Üniv. Yay.,No:1123, İstanbul.
3. Ardos, M., 1977, Eğirdir Gölü Güneyinin Jeomorfolojisi ve Davras Dağı’nda Pleistosen Buzullaşması, İ.Ü. Coğr. Enst. Dergisi, Sayı:22, s.102, İstanbul.
4. Bozyiğit, R., 2002, Seydişehir’in İklim Özellikleri, S.Ü..Eğitim Fak. Derg., Sayı:13, s.39-63, Konya.
5. Darkot, B.,1943, Türkiye’de Sıcaklık Derecelerinin Dağılışı, Türk Coğrafya Derg., Sayı:1, İstanbul.
6. Değirmenci, M.,1989, Köprüçay Havzası ve Dolayının (Antalya) Karst Hidrojeolojisi İncelemesi, Hacettepe Üniv. Fen Bil. Enst., Doktora Tezi. Ankara.
7. D.M.İ.G.M., 2003, Serik, Sütçüler, Aksu, Eğridir, Manavgat Meteoroloji Bültenleri, Ankara.
8. Dönmez, Y., 1990, Umumi Klimatoloji ve İklim Çalışmaları, İst. Üniv. Basımevi ve Film Merkezi, S.67, İstanbul.

9. Engin, İ. -Aydınözü, D.,Artvin’in İklim Özellikleri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı 33, İstanbul.
10. Eren, Ö., 2006, Beydağları’nın Yüksek Dağ Vejetasyonunun Bitki Sosyolojisi Açısından Araştırılması, Akdeniz Üniv. Fen Bil. Enst., Doktora Tezi, Antalya.
11. Erinç,S., 1969, Klimatoloji ve Metodlar, İst. Üniv. Yay.,No:994, Coğr.Enst. Yay No: 35, İstanbul.
12. Erinç, S., 1960, Türkiye’de Zemine Yakın Hava Tabakalarında Hakim Rüzgâr İstikametleri ve Frekansları, İst. Üniv. Coğr. Derg., Cilt 6,Sayı 11, s.1-11, İstanbul.
13. Eroskay, S.O.,1968, Köprüçay-Beşkonak Rezervuarı Jeolojik İncelemesi, EİEİ rapor, No: II-06-5, Ankara.
14. Günal, N., 1995, Gediz Havzasının İklimi, Türk Coğr. Dergisi, Sayı 30, İst.
15. İnan, N., 1988, Konya Ovası’nın İklimi,Yayınlanmamış Doktora Tezi, S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
16. Kaya, B., 2002, Manavgat Çayı Havzası’nın Bitki Coğrafyası, S.Ü. Sos.Bil. Enst., Doktora Tezi, Konya.
17. Koçman,A., 1984, Bozdağlar ve Çevresinin İklimi, Ege Coğr. Derg., Sayı: 2, İzmir.
18. Koçman, A., 1993, Türkiye’de Yağış Yetersizliğine Bağlı Kuraklık, Sorunu, Ege Coğrafya Dergisi, İzmir.
19. Kurt, H.,2000, Batı Toros Polyeleri, Marmara Üniv. Sos. Bil. Enst.,Doktora Tezi, İstanbul.
20. Kurter, A., 1979, Türkiye’nin Morfoklimatik Bölgeleri, İst. Üniv. Yay., No: 2585, İstanbul.
21. Sarı, S., 2009, Batı Akdeniz Bölümü'nden İç Anadolu'ya Geçiş İklimleri, Selçuk Üniv. Sos. Bil. Enst., Doktora Tezi, Konya.
22. Selçuk Biricik, A., (1982), Beyşehir Gölü Havzası’nın Strüktürel ve Jeomorfolojik Etüdü, İst. Üniv. Yay. No: 2867, Coğr. Enst. Yayın No:119, İstanbul.
23. Tanoğlu, A., 1943, Türkiye’de Kuraklık İndisleri, Türk Coğrafya Derg., Sayı:1, İstanbul.
24. Türkeşi, M., 1990, Türkiye’de Kurak Bölgeler ve Önemli Yıllar,Yayınlanmamış Doktora Tezi, İst. Üniv., Deniz Bil.ve Coğrafya Enstitüsü, İstanbul.
25. Ünaldı, Ü., 1990, Eğirdir Gölü Doğusunun Fiziki Coğrafyası, İ.Ü. Sosyal Bil. Enst.,Doktora Tezi, İstanbul.
26. Yamanlar, O., 1956, Marmara Havzası ve Bilhassa Yalova Mıntıkası İçin Arazi Tasnifi, Erozyon Kontrolü, İ. Ü. Orm. Fak. Yay., No:42, İst.
27. Yıldırım, Ü., 2004, Eskişehir’in İklim Özellikleri, Türk Coğrafya Derg.,Sayı:43, İstanbul.