-

Öz

In this study, geography and geography education students’ evaluations of their departments based on infrastructure, variety and quality of lectures and implementations were examined. In addition, students’ professional choices about their future and their preparations were examined. Scanning method, which is one of the methods of quantitative research, was used as the research design. Data were gathered through a survey published on the internet. Total of 2000 undergraduate students consisting of 1134 males and 866 females from 27 universities accepting students in Turkey participated in the survey. Students generally evaluated their departments medium-leveled. They evaluated number and variety of lectures and the teaching process close to good level but evaluated the lab facilities, implementations, and field studies as weak. In addition, of geography students, 50% wanted to be teacher and 28% wanted to be academician after graduation. Besides, of geography education students, 73% wanted to be teacher and 17% wanted to be academician. However, most of them do not have enough information about what to do. As a result, the emerging results were discussed and solutions to the problems were presented.

Anahtar Kelimeler

• Geography, Teacher of Geography, Geography Education, Evaluation, Occupational Preparation

COĞRAFYA VE COĞRAFYA ÖĞRETMENLİĞİ LİSANS ÖĞRENCİLERİNİN BÖLÜMLERİ İLE İLGİLİ DEĞERLENDİRMELERİ VE MESLEKİ HAZIRLIKLARI

Öz

Bu araştırmada, coğrafya ve coğrafya öğretmenliği öğrencilerinin bölümleri ile ilgili altyapı, dersler ve uygulamalar bakımından değerlendirmeleri ve mesleki gelecekleri ile ilgili tercih ve hazırlıkları incelenmiştir. Araştırma deseni olarak nicel araştırma yöntemlerinden biri olan tarama modeli kullanılmış ve veriler internet üzerinden yayınlanan anket yoluyla, Türkiye’de lisans öğrencisi almakta olan, 27 farklı üniversiteden 1134’ü bay ve 866’sı bayan olmak üzere toplam 2000 lisans öğrencisinden toplanmıştır. Öğrencilerin, bölümleri ile ilgili değerlendirmeleri genel olarak orta düzeyindedir. Ders çeşitliliği ve sayısı ile derslerin içeriklerine uygun olarak işlenmesi iyiye yakın; arazi çalışmaları ile laboratuvar imkânları ve uygulamaları ise zayıf olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, coğrafya öğrencilerinin %50’si öğretmen, %28’i akademisyen; coğrafya öğretmenliği öğrencilerinin %73’ü öğretmen ve %17’si akademisyen olmak istemektedir. Öğrenciler yapmak istedikleri mesleklere ulaşmak için yapılması gerekenler ile ilgili yeteri kadar bilgi sahibi değillerdir. Sonuç olarak, ortaya çıkan sonuçlar tartışılmış ve problemlere çözüm önerileri sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Coğrafya, Coğrafya Öğretmenliği, Coğrafya Eğitimi, Değerlendirme, Mesleki Hazırlık

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. (2007). Aktif Öğrenme. İzmir: Biliş Yayıncılık.
2. Ağaoğlu, E. (1997). Toplam kalite yönetimi - okul ve sınıf yönetimi ile ilişkisi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 33-40.
3. Akbulut, G. (2004). Coğrafya ve aktif öğrenme yöntemleri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 65-77.
4. Akyüz, K. C., Gedik, T., Aydın, A., Yıldırım, İ., & Akyüz, İ. (2009). Orman fakülteleri son sınıf öğrencilerinin meslek tercihleri ve girişimcilik yetenekleri. International Journal of Economic and Administrative Studies, 1(3), 139-158.
5. Alım, M. (2009). Problems of geography education in Turkey. International Journal of Human Sciences, 6(1), 640-51.
6. Arı, Y. (2008). Coğrafyayı neden çok boyutlu olarak tanımlamaya ve öğretmeye ihtiyaç vardır?. Coğrafya Öğretiminde Yöntem ve Yaklaşımlar, ed: Özey R., Demirci, A. İstanbul: Aktif Yayınevi.
7. Balcı, A. (2005). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem A.
8. Cafoğlu, Z. (1996). Eğitimde toplam kalite yönetimi. İstanbul: Avni Akyol Ümit Kültür ve Eğitim Vakfı Yayınları.

9. Çelikten, M., Şanal, M., & Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Ünv. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 207-237.
10. Çevik, O. ve Yiğit, S. (2009). Eğitim fakültesi öğrencilerinin profillerinin belirlenmesi: Amasya Üniversitesi örneği. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 33(1), 89-106.
11. Demirci, A. ve Kocaman, S. (2007). Türkiye’de coğrafya mezunlarının CBS ile ilgili alanlarda istihdam edilebilme durumlarının değerlendirilmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 16, 65-92.
12. Doğan, İ. Saraçlı, S., & Saraçlı, Z. (2005). Üniversiteye yerleşen öğrencilerin bölüm memnuniyetleri ninridit analizi ile incelenmesi ve Osmangazi Üniversitesi İ.İ.B.F. birinci sınıf öğrencileri üzerine bir uygulama. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 176-184.
13. Doğanay, H. (2002). Coğrafya Öğretim Yöntemleri. Erzurum: Aktif Yayınevi.
14. Girgin, M., Sever, R., & Gök, Y. (2003). Atatürk Üniversitesi FenEdebiyat ve Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Coğrafya öğrencilerinin mesleki uygulama gezilerine ilişkin görüşleri. Doğu Coğrafya Dergisi, (8)10, 7-20.
15. Gökçe, N. (2009). Türkiye’de öğretmen yetiştirmede coğrafya eğitiminin sorunları ve öneriler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(2), 721-768.
16. Gökmenoğlu, T. ve Kiraz, E. (2011). Öğretmen adaylarının üniversitelerde sunulan sosyal ve akademik olanakları değerlendirme durumları: ODTÜ örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 393-410.
17. Gümüş, N. ve Çapar, T. (2011). Coğrafya öğretmenliği bölümü öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. International Online Journal of Educational Sciences, 3(1), 395-410.
18. Gürol, M. (2005). Oluşturmacı öğrenme yaklaşımının uzmanlaşmaya etkisi. The Turkish Online Journal of Educational Technology (TOJET), 4(1), 141-45.
19. İncekara, S. (2007). Ortaöğretim coğrafya eğitiminde uluslararası eğilimler ve Türkiye örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, 16, 109-130.
20. İŞKUR (2012). http://esube.iskur.gov.tr/Meslek/meslek.aspx adresinden 25.06.2012 tarihinde edinilmiştir.
21. Karaca, E. (2008). Eğitimde kalite arayışları ve eğitim fakültelerinin yeniden yapılandırılması. Dumlupınar Ünv. Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 61-80.
22. Karasar, N. (1994). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar, ilkeler, teknikler (6. baskı). Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd.
23. Kariyer Penceresi. (2012). http://www.kariyerpenceresi.com/index.php? bolum-taban-netleri adresinden 21.10.2012 tarihinde edinilmiştir.
24. Kayan, İ. (2000). Türkiye üniversitelerinde coğrafya eğitimi. Ege Coğrafya Dergisi, 11, 7-22.
25. Kesler, T. (2007). Coğrafya öğretiminde teknoloji kullanımı. Basılmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
26. Koçman, A. (1999). Cumhuriyet döneminde yükseköğretim kurumlarında coğrafya öğretimi ve sorunları. Ege Coğrafya Dergisi. 10, 1-14.
27. Leite, D., Santiago, R. A., Sarrico, C. S., Leite, C. L., & Polidori, M. (2006). Students’ perceptions on the influence of institutional evaluation on universities. Assessment & Evaluation in Higher Education, 31(6), 625–638.
28. Sarıkaya, T. ve Khorshid, L. (2009). Üniversite öğrencilerinin meslek seçimini etkileyen etmenlerin incelenmesi: üniversite öğrencilerinin meslek seçimi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 393-423.
29. Scott, P. (2002). Küreselleşme ve üniversite: 21. yüzyılın önündeki meydan okumalar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 2(1), 193-208.
30. Şahin, C. (2001). Ortaöğretim coğrafya öğretmenlerinin mesleki sorunları hakkında bir araştırma. Marmara Coğrafya Dergisi, 13(2), 59-70.
31. Şahin, İ., Zoraloğlu, Y. R., & Şahin Fırat, N. (2011). Üniversite öğrencilerinin yaşam amaçları, eğitsel hedefleri, üniversite öğreniminden beklentileri ve memnuniyet durumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(3), 429-452.
32. Turan, İ. ve Alaz, A. (2007). Özel dershanelerde coğrafya öğretiminin öğrenci görüşleri çerçevesinde değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 279-292.
33. Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (1998). Beşeri Coğrafya: İnsan, Kültür, Mekan. İstanbul: Çantay Kitabevi