TÜRKİYE’DE PAY SENEDİ FONLARININ ZAMANLAMA YETENEĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Aykut Yakar; Deniz Sevinç

doi:10.14784/marufacd.976535

TÜRKİYE’DE PAY SENEDİ FONLARININ ZAMANLAMA YETENEĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Yatırım fonları, tasarruf sahiplerine fonlarını iyi çeşitlendirilmiş portföylere yatırım yapabilme fırsatını sağlayarak yatırımcıların piyasaya katılımını artırmaktadır. Fonların yatırımcılar açısından cazip bir yatırım aracı olarak algılanması, fonların göstermiş oldukları performansla doğrudan ilişkilidir. Fon performansını etkileyen birçok etken bulunmaktadır. Fon yöneticilerinin piyasa zamanlama yetenekleri de bu etkenlerden biridir. Yapılan çalışmada Türkiye’de işlem gören pay senedi fonlarının performansının zamanlama yeteneği açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, 2008-2018 yılları arasını kapsayan dönem için 18 adet fonun aylık verileri kullanılarak piyasa zamanlaması performansları çeşitli modeller ile analiz edilmiştir. Klasik piyasa zamanlaması modelleri uygulandığında; fonların önemli bir kısmının piyasa zamanlama yeteneğine sahip olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Volatilite zamanlaması performansı, farklı piyasa koşullarında zamanlama performansı, aktif ve pasif portföy yönetiminin zamanlama performansına etkisi modellerinde ise farklı sonuçlar elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

ADMATI, Anat Ruth, BHATTACHARYA, Sudipto, PFLEIDERER, Paul ve ROSS, Stephan A. (1986). On timing and selectivity. Journal of Finance, 41(3), 715-730.
AKEL, Veli. (2007). Türkiye’deki A ve B tipi yatırım fonları performansının devamlılığının parametrik ve parametrik olmayan yöntemlerle değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(2), 147-177.
BECKER, Connie, FERSON, Wayne, MYERS, David H. ve SCHILL, Michael J. (1999). Conditional market timing with benchmark investors. Journal of Financial Economics, 52(1), 119-148.
BIST. (2019). BIST pay endeksleri temel kuralları. İstanbul.
BLACK, Fisher (1972). Capital market equilibrium with restricted borrowing. The Journal of Business, 45(3), 444-455.
BOLLEN, Nicolas P. B. ve BUSSE, Jeffrey A. (2001). On the timing ability of mutual fund managers. The Journal of Finance, 56(3), 1075-1094.
BROOKS, Chris (2014). Introductory econometrics for finance (3. Baskı). Cambridge: Cambridge University Press.
BUSSE, Jeffrey A. (1999). Volatility timing in mutual funds: evidence from daily returns. The Review of Financial Studies, 12(5), 1009-1041.

CHANCE, Don M. ve HEMLER, Michael L. (2001). The performance of professional market timers: daily evidence from executed strategies. Journal of Financial Economics, 62(2), 377-411.
CHANG, Eric C. ve LEWELLEN, Wilbur G. (1984). Market timing and mutual fund investment performance. The Journal of Business, 57(1), 57-72.
CLARE, Andrew, SHERMAN, Meadhbh Brid ve THOMAS, Steve (2016). Multi-asset class mutual funds: Can they time the market? Evidence from the USA, UK and Canada. Research in International Business and Finance. 36, 212-221.
CHEN, Yong ve LIANG, Bing (2007). Do market timing hedge funds time the market? The Journal of Financial and Quantitative Analysis, 42(4), 827-856.
CHRİSTOPHERSON, Jon A., CARINO, David R. ve FERSON, Wayne E. (2009). Portfolio performance measurement and benchmarking. New York: McGraw-Hill.
DANIEL, Kent, GRINBLATT, Mark, TITMAN, Sheridan ve WERMERS, Russ (1997). Measuring mutual fund performance with characteristic-based benchmarks. The Journal of Finance, 52(3), 1035-1058.
DVYBVIG, Philip H. ve ROSS, Stephen A. (1985). Differential information and performance measurement using a security market line. Journal of Finance, 40(2), 383-399.
ERDOĞAN, Seyfettin ve BEŞBALLI, Sinem Gözde (2009). Türkiye’de banka kredileri kanalının işleyişi üzerine ampirik bir analiz. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 11(1), 28-41.
FAMA, Eugene F. (1972). Components of investment performance. Journal of Finance, 27 (3), 551-567.
FERRUZ, Luis, MUNOZ, Fernando ve VARGAS, Maria (2010). Alternative mutual fund timing models: an extensive integrated review. Revista de Economia Financieara, 20, 23-49.
FERSON, Wayne E. ve SCHADT, Rudi W. (1996). Measuring fund strategy and performance in changing economic conditions. The Journal of Finance, 51 (2), 425-461.
FERSON, Wayne E., HENRY, Tyler R. ve KISGEN, Darren J. (2006). Evaluating government bond fund performance with stochastic discount factors. The Reviews of Financial Studies, 19(2), 423-455.
FUNG, Hung-Gay, XU, Xiaoqing Eleanor ve YAU, Jot (2002). Global hedge funds: risk, return, and market timing. Financial Analysts Journal, 58(6), 19-30.
GOETZMANN, William N., INGERSOLL, Jonathan ve IVKOVIC, Zoran (2000). Monthly measurement of daily timer. The Journal of Financial and Quantitative Analysis, 35(3), 257-290.
GRINBLATT, Mark ve TITMAN, Sheridan (1989). Mutual fund performance: an analysis of quarterly portfolio holdings. The Journal of Business, 62(3), 393-416.
GRINBLATT, Mark ve TITMAN, Sheridan (1994). A study of monthly mutual fund returns and performance evaluation techniques. The Journal of Financial and Quantitative Analysis, 29(3), 419-444.
HARVEY, Andrew C. (1990). The econometric analysis of time series. New York: P. Allan.
HENRIKSON, Roy, D. ve MERTON, Robert C. (1981). On market timing and investment performance. II. statistical procedures for evaluating forecasting skills. The Journal of Business. 54(4), 513-533.
HUR, Seok-Kyun ve CHUNG, Chune Young (2017). Revisiting CAPM betas in an incomplete market: Evidence from Korean stock market. Finance Research Letters, 21(2017), 241-248.
İMİŞİKER, Serkan ve ÖZLALE, Ümit (2008). Assessing selectivity and market timing performance of mutual funds for an emerging market: the case of Turkey. Emerging Markets Finance and Trade, 44(2), 87-99.
JAGANNATHAN, Ravi ve KORAJCZYK, Robert A. (1986). Assessing the market timing performance of managed portfolios. The Journal of Business, 59(2), 217-235.
JENSEN, Michael C. (1967). The performance of mutual funds in the period 1945-1964. Journal of Finance, 23(2), 389-416.
JENSEN, Michael C. (1972). Optimal utilization of market forecasts and the evaluation of investment performance. G.P. Szego ve K. Shell (editörler), Mathematical Methods in Investment and Finance içinde. Amsterdam: Elsevier.
JIANG, Wei (2003). A nonparametric test of market timing. Journal of Empirical Finance, 10(2003), 339-425.
JIANG, George J., YAO, Tong ve YU, Tong (2007). Do mutual funds time the market? Evidence portfolio holdings. Journal of Financial Economics. 86(2007), 724-758.
KAO, G. Wenchi, CHENG, Louis T. W. ve CHAN, Kam C. (1998). International mutual fund selectivity and market timing during up and down market conditions. The Financial Review, 33(1998), 127-144.
KARACABEY, Argun A. (1999). Yatırım fonlarının zamanlama çabalarının seçicilik kabiliyetlerine etkisinin değerlendirilmesi. İktisat İşletme ve Finans, 14(164), 76-86.
KARATEPE, Yalçın ve GÖKGÖZ, Fazıl (2007). A-tipi yatırım fonu performansının değerlendirilmesi ve performans devamlılık analizi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 62(2), 75-109.
KIM, SungSin ve SOHN, Pando (2013). Market timing performance in the Korean Fund Market: Evidence from portfolio holdings. Procedia Economics and Finance, 5, 443-452.
KON, Stanley J. (1983). The market-timing performance of mutual funds managers. The Journal of Business, 56(3), 323-347.
KORKMAZ, Turhan ve UYGARTÜRK, Hasan (2009). Türkiye’de işlem gören pay senedi ağırlıklı yatırım fonlarının performans karşılaştırması. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 1(1), 1-15.
LAPLANTE, Mark John (2003). Conditional market timing with heteroskedasticity. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Washington: University of Washington.
LITNER, John (1965). The valuation of risk assets and the selection of risky investments in stok portfolios and capital budgets. The Review of Economics and Statistics, 47(1), 13-37.
LHABITANT, Francois S. (2001). On Swiss timing and selectivity: in the quest of alpha. Financial markets and Portfolio Management, 15, 154-172.
MERTON, Robert C. (1981). On the market timing and investment performance. I. an equilibrium theory of value for market forecasts. The Journal of Business, 54(3), 363-406.
PFAFF, Bernhard (2008). Analysis of integrated and cointegrated time series with R (2. baskı). New York: Springer.
ROMACHO, Joao Carlos ve CORTEZ, Maria Ceu (2006). Timing and selectivity in Portuguese mutual fund performance. Research in International Business and Finance, 20(3), 348-368.
SEVÜKTEKİN, Mustafa ve ÇINAR, Mehmet (2017). Ekonometrik zaman serileri analizi (5. baskı). Bursa: Dora Basım-Yayın Dağıtım.
SHARPE, William F. (1964). Capital asset prices: a theory of market equilibrium under conditions of risk. The Journal of Finance, 19(3), 425-442.
ŞAHİN, Arzu (2017). BİST 30 Endeks Fonlarının Seçme ve Zamanlama Yeteneği. Business and Economics Research Journal, 8(1), 63-81.
TREYNOR, Jack L. ve MAZUY, Kay K. (1966). Can mutual funds outguess the market? Harvard Business Review, 44, 131-136.
YOLSAL, Handan (2012). A tipi yatırım fonlarının performans: banka ve aracı kurum fonları üzerine bir inceleme. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 32(1), 343-364.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Aykut Yakar
Türkiye

Deniz Sevinç
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Temmuz 2021

Gönderilme Tarihi

21 Ekim 2020

Kabul Tarihi

12 Haziran 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 13 Sayı: 25

DOI

https://doi.org/10.14784/marufacd.976535

IZ

https://izlik.org/JA25BP65YR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Yakar, A., & Sevinç, D. (2021). TÜRKİYE’DE PAY SENEDİ FONLARININ ZAMANLAMA YETENEĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 13(25), 833-863. https://doi.org/10.14784/marufacd.976535

Cited By

Türkiye’de Aktif ve Pasif Yönetilen Fonların Karşılaştırmalı Analizi

Uluslararası Davranış, Sürdürülebilirlik ve Yönetim Dergisi

https://doi.org/10.54709/jobesam.1324562