İşlenme Aşamalarındaki Çay Yapraklarından izole Edilen Koliform Grubu Bakterilerde Antibiyotik Direnç Profilinin Araştırılması
Öz
Çay bitkisi (Camellia cinensis) dünyada sudan sonra en çok kullanılan içecektir. Bu çalışmada, fabrikaya getirilen yaş çayın kuru çay ola- rak imal edilinceye kadar olan her bir işlenme aşamasındaki süreçte üzerinde doğal olarak bulunan, Gram negatif koliformbakterilerin an- tibiyotik direnç profillerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. İzole edilen koliform bakterilerin identifikasyonu koloni morfolojisi, Gram bo- yanma özelliği geleneksel yöntemler kullanılarak yapılmıştır. Agar disk difüzyon metodu ile antibiyotik direnç profilleri belirlenmiş ve TEM tipi beta-laktamaz ve tetrasiklindirenç genlerinin varlığı PCR ile araştırılmıştır. Yaş çayın işleme aşamalarında toplam 312 enterik bakteri izole edilirken işlenmiş çayda herhangi bir mikroorganizma gözlemlenmemiştir. İzolatların %35,8’i Klebsiella, %17,6’sı Citrobac- ter, %15,1’i Enterobacter, %8,3’ü Edwarsiella, %7,1’i Escherichia cinslerine ait oldukları belirlenirken %16,1’i tanımlanamamıştır. İzole edilen suşlarda en yüksek direnç %81,73 ile ampisiline karşı gözlenirken, nalidiksik asit, netilmisin ve imipeneme dirençli suş bulunma- mıştır. Ampisilin dirençli suşların ikisinde TEM tipi β-laktamaz geni (blaTEM) tespit edilmiştir. İzole edilen suşlarda tet(A), (B) ve (C) gen- lerinin varlığı araştırılmış ve tetrasiklin dirençli suşlarda tet(B) geninin yaygın olarak bulunduğu tespit edilmiştir. Yapılan transformasyon çalışmaları sonucunda tetrasiklin, ampisilin, streptomisin, seftazidim ve trimethoprim/sülfametaksazol dirençlerinin transfer edilebilir ol- duğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Silva, C.F., Schwan, R.F., Dias, E.S. ve Wheals, A.E. (2000). Microbial diversity during maturation and natural processing of coffee cherries of Coffeaarabica in Brazil.International Journal of Food Microbiology, 60, 251–260.
- Madigan, M., Martinko, J. ve Dunlap, P. (2009). Brock Bio- logy of Microorganisms, 12 th.Edition, New York.
- Bashan, Y. ve de-Bashan, L.E. (2005). Plant growth-promo- ting. In: Hillel, D. (Ed.), Encyclopedia of Soils in the Envi- ronment, vol. 1. Elsevier, Oxford, U.K., pp. 103–115.
- Claus, M. (1992). A standardized gram staining procedure. World Journal of Microbiology and Biotechnology, 8, 451– 452.
- Prescott, M. ve Harley, J.P. (2001). Laboratory Exercises in Microbiology, McGraw-Hill | Fifth edition, 449-451.
- Holt, J.,Krieg, N., Sneath,P., Staley, J. ve Williams, S. (2000). Bergey’s Manual of Determinative Bacteriology. 9th ed. Lip- pincott Williams & Wilkins, Philadelphia, Pennsylvania, USA.
- CLSI- Clinical and Laboratory Standards Institute. (2006). Approved standard M45-A. Methods for antimicrobial dilu- tion and disk susceptibility testing of infrequently isolated or fastidious bacteria.CLSI., Wayne, Pennsylvania, USA.
- Sambrook, J., Fritsch, E.F. veManiatis, T. (1990). Molecu- lar Cloning: A Laboratory Manual, Cold Spring Harbor Lab. Press, Plainview, NY.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Ocak 2017
Gönderilme Tarihi
13 Şubat 2017
Kabul Tarihi
1 Kasım 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 28 Sayı: 4