Aksâmu’l-Kur’ân 89/Fecr, 1-14. Âyetleri Örneğinde Yemin İfadelerinin Anlaşılması ve Tercüme Edilmesi
Öz
Öz: “Aksâmu’l-Kur’ân” terkibi, Kur’ân’da kullanılan yeminler anlamına gelmektedir. Kur’ân-ı
Kerim’in birçok âyetinde değişik varlıklara yemin edildiği bilinmektedir. Gerek tefsir bilginleri gerekse
bu konuya dair müstakil eser te’lif etmiş olan âlimler, bu yeminleri değişik yönleri ile ele
almışlardır. Bu makalede, Kur’ân-ı Kerim’de sıklıkla kullanılmış olan yemin ifadelerinin (Aksâmu’l-
Kur’ân) anlaşılması ve bu ifadelerin dilimize tercüme edilmesi esnasında hangi kaidelerin göz önüne
alınması gerektiği üzerinde durulmuş, konunun tefsir literatürü üzerinden incelenmesinin yanı sıra,
89/Fecr, 1-14 âyetlerinin çevirisi örneğinde bir uygulama denemesi yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Aksâmu’l-Kur’ân, Anlam, Tercüme.
Oaths of the Qur’an; The Understanding of Oaths and the Issue of Translation their in the
Case of Verses 1-14 of Surat al-Fajr.
Abstract: “Aqsâmu’l-Qur’an” is defined as the Oaths used in the Qur’an. Many verses in the Qur’an
are known to be on oath in various creatures. Either the scholars Qur’an translators or the scholars
who published particular work on this topic discuss different aspects of these oaths. This article
focuses on the understanding of the Oath statements frequently used in the Qur’an (Aqsâmu’l-
Qur’an) and the sort of sensitivities that should be taken into consideration while translating them
into our language. Besides investigating the topic in interpretation literature, an application trial is
done with the verses (89/1-14) of the Sûrat al-Fajr.
Keywords: Oaths of the Qur’an, Meaning, Translation.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abduh, Muhammed, Tefsîru cüz’i amme, Beyrut, 1989.
- Albayrak, İsmail, Klasik Modernizmde Kur’ân’a Yaklaşımlar, İstanbul, 2004.
- Âlûsî, Ebû’l-Fadl Şihâbuddin Mahmud, Rûhu’l-meânî fi tefsîr’il-Kur’âni’l-azîm ve’s-seb’i’lmesânî(I-XXX), Beyrut, ts. Berru, Tevfik, Tarîhu’l-arabi’l-kadîm, Beyrut-Dımaşk, 1996.
- Beyhakî, Ebu Bekir Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali, el-Câmi’ li şu’abi’l-İmân (I-XIV), thk. Abdülhamid Hâmid, Riyad, 2003
- Bintü’-Şâtî’, Âişe Abdurrahman, et-Tefsîru’l-beyânî (I-II), Kahire, ts. Câbirî, Muhammed Âbid, Medhal ile’l-Kur’âni’l-Kerîm, Beyrut, 2006. --------Fehmu’l-Kur’âni’l-hakîm (I-III), Beyrut, 2008.
- Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Usulü, Ankara, 1971.
- Cevizci, Ahmet, Felsefe Sözlüğü, İstanbul, 2010.
- Demirci, Muhsin, Tefsir Usulü, İstanbul, 2007.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
6 Ocak 2015
Gönderilme Tarihi
26 Mayıs 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 46 Sayı: 46
Cited By
Mâtürîdî’ye Göre Kur’ân-ı Kerîm’de Yeminler
Marife Dini Araştırmalar Dergisi
https://doi.org/10.33420/marife.553303KUR’ÂN’DA ZAMANA YAPILAN YEMİNLERİN OLGUYLA İLİŞKİSİ
Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.30561/sinopusd.363609Tekvîr Sûresi’ndeki “Hunnes”, “Cevâri” ve “Künnes” Kelimeleri Bağlamında Bir Bilimsel Tefsir Denemesi
Amasya İlahiyat Dergisi
https://doi.org/10.18498/amailad.787642İrem Belde Miydi Yoksa Kabile Mi? Tefsirde Nazarî Yöntemin İmkânı
Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.56720/mevzu.1346760