YOKSULLUĞU ÖNLEMEDE BİR SİVİL TOPLUM YAKLAŞIMI OLARAK MİKRO KREDİ UYGULAMASI: ŞANLIURFA ÖRNEĞİ

Öz

Yoksulluk, kişinin, kendisini, eşini ve bakmakla yükümlü olduğu aile fertlerini, bulundukları yerin yaşam standartlarına göre asgari seviyede geçindirmeye yetecek geliri, malı ya da kazancı bulunmama durumudur. Yoksulluk, “gelir yoksulluğu” ve “insani yoksulluk” olmak üzere ikiye ayrılır. Yoksullukla mücadele etmede kimi ülkeler “sosyal devlet” ilkesinden, kimileri de “sosyal güvenlik” sisteminden hareket ederler. Yoksulluğu önlemede kullanılan sosyal ve ekonomik politikalar; eğitim, sağlık, kentlerde iş imkânlarının arttırılması, yetişkin eğitimi ve meslek kazandırma kursları, nakit gelir desteği, kırsal kesimde tarım ve hayvancılığın canlandırılması ve kentlerde iş imkânlarının genişletilmesidir. Bu çalışmanın konusu, “Yoksulluğu Önlemede Bir Sivil Toplum Yaklaşımı Olarak Mikro Kredi Uygulaması: Şanlıurfa ÖrneğT’dir. Çalışmada ilk önce, yoksulluğun ne olduğu irdelenmekte, daha sonra yoksullukla mücadele etmede sivil toplum örgütlerinin işlevi açıklanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yoksulluk,Sivil Toplum Örgütleri,Mikro Kredi

Kaynakça

1. [1] Aktan, C. & Vural, İ.Y. (2002). Yoksullukla Mücadele Yaklaşımları. Ankara: Hak-İş Konfederasyonu Yayınları. (http://www.canaktan.org/ekonomi/yoksulluk/anasayfa- yoksulluk.htm). [14.12.2007].
2. [2] MacPherson, S. & Silburn, R. (1998). The Meaning and Measurement of Poverty. (Ed.: Dixon, J.). Poverty: A Persistent GlobalReality. Florence: Routledge Pub.
3. [3] Dumanlı, R. (1995). Yoksulluk Kavramı, Ölçülmesi ve Gelir Dağılımı İlişkileri. Yeni Türkiye Dergisi, (6), 211229.
4. [4] Tilak, J.B.G. (2002). Education and Poverty. Journal of Human Development, 3(2), 191-207.
5. [5] (1986). Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Ayni ve Nakdi Yardım Yönetmeliği. Resmi Gazete, 28.09.1986. 6
6. [6] DPT. (2001). Planı Gelir Dağılımının İyileştirilmesi ve Yoksullukla Mücadele. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Özel İhtisas Komisyonu Raporu. (http://ekutup.dpt.gov.tr/ ekonomi/gelirdag/oik610.pdf). [10.01.2007].
7. [7] Özpınar, Ş.; Özpınar, Ö. & Mutioğlu, H. (2006). Yoksulluk ve Toplum Kuruluşları: Yoksullukla mı Yoksullarla mı Mücadele? STK-Özel Sektör-Devlet Etkileşimi, III. Uluslararası STK'lar Kongresi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi İİBF. Çanakkale, 291-298.
8. [8] Scott, W. (1981). Concepts and Measurement of Poverty. Geneva: United Nations Research Institute for Social Development.

9. [9] Kabasakal, M. (1998). Türkiye'de Yoksulluk, Sosyal- Ekonomik Politikalar ve Sivil Toplum. Yoksulluğu Önleme Yakla ımları Sivil Toplum Kurulu ları Diyalogu. İstanbul: TESEV Yayınları.
10. [10] TÜİK. (2008). 2007 Yoksulluk Çalışması Sonuçları. Haber Bülteni. Sayı 192, (http://www.tuik.gov.tr/ PreHaberBultenleri.do?id=2080). [27.02.2009].
11. [11] Kakwani, N. (2006). What is Poverty? International Poverty Centre United Nations Development Programme. (http://www.ipc-undp.org/pub/IPCOnePager22.pdf) [13.02.2008].
12. [12] Akder, A.H. (2000). Türkiye'de Bölgesel Eşitsizlikler ve Kırsal Yoksulluk, Devlet Reformu Yoksulluk. İstanbul: TESEV Yayınları.
13. [13] Karakaş, E. & Köksal, E. (2003). İnsani Kalkınma ve Türkiye. İstanbul: Toplumsal Katılım ve Gelişim Vakfı.
14. [14] UNDP. (2006). İnsani Gelişme Raporu. (http://www.undp.org/publications/annualreport2007). [14.02.2008].
15. [15] Demirkaya, H. & Berzah, M.Ç. (2006). Stratejik Yönetim ve Manipülasyon Aracı Olarak Sivil Toplum Kuruluşları. STK-Özel Sektör-Devlet Etkile imi, III. Uluslararası STK'lar Kongresi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi İİBF, Çanakkale, 59-66.
16. [16] Seyyar, A. (2004). Türkiye’de Yoksullukla Mücadelede STK’lerin Rolleri ve Önemleri: Deniz Feneri Derneği Örneği. I..Uluslararası STK'lar Kongresi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İİBF, Çanakkale. (http://www.sosyalsiyaset.com/documents/yoksullukla_ mucadele.htm). [27.03.2008].
17. [17] Adaman, F. & Keyder, Ç. (2006). Türkiye’de Büyük Kentlerin Gecekondu ve Çöküntü Mahallerinde Yaşanan Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma. (http://ec.europa.eu/ employment_social/social_inclusion/docs/2006/ study_turkey_tr. pdf). [14.12.2007].
18. [18] Uğur, S. (2006). Yoksullukla Mücadelede Sivil toplum Kuruluşlarının Artan Önemi. STK-Özel Sektör-Devlet Etkileşimi. III. Uluslararası STK'lar Kongresi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İİBF, Çanakkale, 285-289.
19. [19] Öztürk, N. (2003). Yoksulluk ve Sivil Toplum Kuruluşları. Yoksulluk Sempozyumu, Cilt: 3, İstanbul: Deniz Feneri Yayınları.
20. [20] Şenses, F. (2003). Küreselleşmenin Öteki Yüzü: Yoksulluk. İstanbul: İletişim Yayınları.
21. [21] Yükseker, D. (2006) Yurtlarından ve Yaşamlarından Koparılmış İnsanlar: Bir Sosyal Dışlanma Sureci Olarak Türkiye’de Kürtlerin Yerlerinden Edilmesi, Türkiye’de Büyük Kentlerin Gecekondu ve Çöküntü Mahallerinde Yaşanan Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma, (http://ec.europa.eu/employment_social/social_inclusion/docs/2006/study_turkey_tr. pdf). [14.12.2007].
22. [22] Buğra, A. & Sınmazdemir, N.T. Yoksullukla Mücadelede İnsani ve Etkin Bir Yöntem: Nakit Gelir Desteği. (http://www. spf.boun.edu.tr/docs/discussionpaper1.pdf). [14.12.2007].
23. [23] Akgül, A. Türkiye’de Mikro Kredi Uygulaması. (http://www.israf.org). [02.03.2008].
24. [24] Popper, K. (1986). Açık Toplum ve Düşmanları. (Çev.: Tunçay, M.). Cilt: 1. İstanbul: Remzi Kitabevi.
25. [25] Can, K. (2002). Şanlıurfa’da Yoksulluk Manzaraları. (Ed.: Erdoğan, N.). Yoksulluk Halleri. İstanbul: Demokrasi Kitaplığı Yayınevi.