-

Öz

The purpose of this study is to investigate managers’ thoughts about vocational training and trainee and to determine the problems of training and solutions in tourism businesses. This study is conducted in two parts. Firstly, a literature review that related to subject was conducted, and secondly data were collected by researchers in face-to-face interviews with 20 managers in Bodrum, Dalaman, Fethiye and Marmaris. As a result, the majority of tourism businesses managers (respondents) believed that vocational training and trainee was an important factor for tourism sector. And their responses suggested that they need the new regulations for vocational training in tourism sector

Anahtar Kelimeler

• Vocational training, Trainee, Tourism

TURİZM İŞLETMELERİNDE YÖNETİCİLERİN MESLEKİ STAJ VE STAJYERLERİ DEĞERLENDİRMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, turizm işletmelerinde yöneticilerin staj ve stajyerler hakkındaki düşüncesini ortaya koymak, genel staj sorunlarını belirlemek ve çözüm önerileri getirmektir. Bu çalışma iki bölümde oluşmaktadır. İlk olarak, konuyla ilgili bir yazın taraması yapılmış olup ikinci aşamada Bodrum, Dalaman, Fethiye and Marmaris’teki turizm işletmelerinden 20 yönetici ile yüz yüze görüşme gerçekleştirilerek veri toplanmıştır. Sonuçta, turizm işletmeleri yöneticilerinin (katılımcılar) büyük çoğunluğu turizm sektöründe mesleki staj ve stajyerlerin önemli bir unsur olduğuna inanmaktadır. Ve katılımcılar turizm sektöründe mesleki stajlarla ilgili yeni yasal düzenlemelere gerek duyulduğunu ifade etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Airey, D., Tribe, J., Benckendorff, P., & Xiao, H. (2014). The Managerial gaze: The long tail of tourism education and research. Journal of Travel Research, 0047287514522877.
2. Andersson, G., Onn, G., & Zalamans, D. (2011). Case studies of tourism education development through community engagement: Towards a Swedish model inspired by the EU-project TARSI. Insights, 4(5), 52-62.
3. Ayikoru, M., Tribe, J., & Airey, D. (2009). Reading tourism education: Neoliberalism unveiled. Annals of Tourism Research, 36(2), 191-221.
4. Baltacı, F., Üngüren, E., Avsallı, H., & Demirel, O.N. (2012). Turizm eğitimi alan öğrencilerin eğitim memnuniyetlerinin ve geleceğe yönelik bakış açıların belirlemesine yönelik bir araştırma. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4 (1), 17-25.
5. Charles, K. R. (1997). Tourism education and training in the Caribbean: Preparing for the 21st century. Progress in Tourism and Hospitality Research, 3(3), 189-197.
6. Çetin, Ş. (2005). Öğrenci stajlarında yararlanılan dersler üzerine ampirik bir değerlendirme: Mersin Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu Örneği. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 16 (2), 153-169.
7. Demir, M. (2014).Seyahat Acentacılığı ve Tur Operatörlüğü: İlkeler ve Yönetim. Ankara: Detay Yayıncılık.
8. Demir, Ş.Ş. & Demir, M. (2011). Turizm lisans öğrencilerinin akademik beklenti- memnuniyet düzeyinin kariyer planlamasına etkisi. I. Uluslararası Turizm ve Otelcilik Sempozyumu-UTOS’11, 29 Eylül-01 Ekim 2011, Beyşehir, Konya.

9. Demir, Ş.Ş. (2012). Avrupa müşteri memnuniyet endeksi modeli: Uluslararası otel işletmelerine yönelik bir uygulama. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1), 672-695.
10. Dredge, D., Benckendorff, P., Day, M., Gross, M. J., Walo, M., Weeks, P., & Whitelaw, P. A. (2013). Drivers of change in tourism, hospitality, and event management education: An Australian perspective. Journal of Hospitality & Tourism Education, 25(2), 89-102.
11. Fayos-Solá, E. (1997). An introduction to TEDQUAL: a methodology for quality in tourism education and training. World Tourism Organization (WTO).
12. Fidgeon, P. R. (2010). Tourism education and curriculum design: A time for consolidation and review?. Tourism management, 31(6), 699-723.
13. Hacıoğlu, N. (2008). Türkiye’de Turizm Eğitimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Hornby, P. ve Symon, G (1994). Tracer studies, (Eds: C. Casselland G. Symon). Qualitative methods in Organisational Research: A Practical Guide. 167-186, London: Sage,
15. Karasar, N. (2002). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları. Kozak, N. (2014). Staj dosyası (I): http://kariyer.turizmgazetesi.com/articles/article.aspx?id=24947, (E.T: 11.06.2014) Öğrencilerin yaşadıkları sorunlar.
16. Küçüktopuzlu, F. (2002). Turizm eğitimi veren yüksekokulların staj programlarında eşgüdüm sağlanması ve çözüm önerileri. İçinde. Turizm Eğitimi Konferans-Workshop (ss. 335- 341), Ankara: T. C. Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü.
17. Liburd, J., Hjalager, A. M., & Christensen, I. M. F. (2011). Valuing tourism education 2.0. Journal of Teaching in Travel & Tourism, 11(1), 107-130.
18. Luborsky, M. R. (1994). Qualitative Research in Ageing Research. Thousand Oaks: Sage.
19. Mesleki Eğitim Kanunu: No: 3308.
20. Pan, H. H., & Jamnia, M. (2014). Practical learning in tourism education: A hands-on bidding and planning practice. Journal of Education and Practice, 5(13), 35-41.
21. Salgado, M., & Costa, C. (2011). Science and tourism education: National observatory for tourism education. European Journal of Tourism, Hospitality and Recreation, 2(3), 143-157.
22. Sarıışık, M. (2007). Turizm sektöründe meslek sahibi olmaya yönelten etkenler: Meslek Yüksekokulu öğrencilerine yönelik bir çalışma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 18 (2), 143-160.
23. Su, X. I. E. (2011). Related problem of tourism market demand and tourism talent training. The Border Economy and Culture, 1, 1-40.
24. Szivas, E., Riley, M. & Airey D. (2003). Labor mobility into tourism: Attraction and satisfaction. Annals of Tourism Research, 30 (1), 64–76.
25. Timur, A. (1992). Türkiye’de turizm eğitiminin yapısı. Turizm Eğitimi Konferans- Workshop, Turizm Bakanlığı, Ankara: Yorum Basım Yayın Ltd. Şti.