SOSYAL SERMAYEDE MÜTEKABİLİYET BOYUTUNUN İŞLETME YÖNETİMİNDEKİ ETKİLERİ ÜZERİNE TEORİK BİR DEĞERLENDİRME
Öz
Sosyal sermaye, son dönemlerde neredeyse sosyal bilimler alanında tüm disiplinler tarafından incelenen bir çalışma alanı haline gelmiştir. Sosyal sermaye ile ilk ilgilenen bilim insanları, sosyal sermayeyi salt toplumsal ilişkiler bazında inceleyerek ilişkilerin ortaya çıkardığı sonuçları sosyal sermayenin güven, norm ve değer boyutlarıyla incelemişler ve ilişkilerdeki aksaklıkları çözüme kavuşturmak adına sosyal sermayeyi kullanmışlardır.
Literatürde sosyal sermayenin işletme özelinde değerlendirildiği çalışmalar genellikle sosyal sermayenin ölçümlenmesi ve ekonomik kalkınma üzerindeki etkileri üzerine yoğunlaşmıştır. Ancak, sosyal sermayenin işletmelerin örgütsel düzeyinde de incelenmesi de önemlidir. Nasıl ki toplumlar birey ve farklı kültüre sahip değişik gruplardan oluşuyorsa, işletme örgütleri de ortak amaçlara ulaşmak adına bir araya getirilmiş beşeri ve entelektüel sermayeye sahip birey ve gruplardan oluşmaktadır. Çalışanlar, işletme içerisinde hem yöneticilerle hem de örgütün diğer çalışanlarıyla karşılıklı olarak yakın ilişkiler geliştirmektedir.
Çalışma kapsamında, sosyal sermaye yönetiminin örgütsel düzeyde işletmelere hangi katkıları sağlayabileceği incelenmiştir. Sosyal sermayenin önemli bir boyutu olan karşılıklılık (mütekabiliyet) ilkesi bu kapsamda toplumsal ilişkilerin açıklanmasında kullanılan yönleri ile işletme örgütlerine uyarlanmıştır. İşletmelerde maddi sermaye kadar beşeri ve sosyal sermayenin de yönetimi önemlidir ve çalışmanın amacı sosyal sermayenin mütekabiliyet boyutunun örgütsel etkileri üzerine odaklanmıştır. Ayrıca, çalışma kapsamında, örgütsel iklimi etkileyen adalet, eşitlik gibi genel kabul görmüş kavramların mütekabiliyet çerçevesinde örgütsel etkileri üzerinde değerlendirmeler yapılmaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- BAKER, W. (1990), “Market Networks and Corporate Behaviour.” American Journal of Sociology, 96, 589–625.
- BECKER, L. C. (2005), “Reciprocity, Justice, and Disability”. Ethics, 116(1), 9-39.
- BELLİVEAU, M. A., O'REİLLY III, C. A., WADE, J. B. (1996), “Social Capital at the Top: Effects of Social Similarity and Status on CEO Compensation”. Academy of Management Journal, 39(6), 1568-1593.
- BİNGÖL, D. (1997), “Personel Yönetimi.” Beta Yayıncılık, İstanbul, 3.Baskı.
- BOURDİEU, P. (1986), ‘‘The Forms of Capital.’’ pp. 241-258 in Handbook of theory and research for the sociology of education, edited by John G Richardson. New York: GreenwoodPress
- BOXMAN, E. A., DE GRAAF, P. M., FLAP, H. D. (1991), “The impact of social and human capital on the income attainment of Dutch managers”. Social networks, 13(1), 51-73.
- BREHM, J., RAHN, W. (1997), “Individual-Level Evidence for the Causes and Consequences of Social Capital.” American Journal of Political Science 41, 999–1023.
- BURT, R.S. (2000), “The Network Structure of Social Capital”. In Research in Organizational Behavior.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
12 Nisan 2019
Kabul Tarihi
30 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 3 Sayı: 1
