Evaluation of Plant Use with High Ecological Tolerance for Climate Change Resistant Landscape in Kilis Sample Parks
Abstract
One of the most important ways to create climate-resilient landscapes in cities is the use of plants with high ecological tolerance in urban open-green spaces. The aim of this study is to evaluate the ecological tolerance factors (frost, salinity, wind, air pollution, and drought) of woody plants in sample city parks of Kilis city (Karataş Park, Fıstıklı Park, and Şehit Terzi Muzaffer Aydemir Park) and to determine if there is a significant difference between the parks in terms of these factors. Firstly, the general area uses, plant species and numbers, and the taxa/natural distribution areas of the plants in each park were determined, and these plants were evaluated according to the factors. Whether there is a significant difference between the ecological tolerance values of plant species in the parks was determined using the "Kruskal-Wallis H-Test for Independent Group”. The study findings indicate that there are no significant differences at the p ≤ 0.05 level in frost, wind, salinity, and air pollution tolerances between the parks; however, there is a significant difference in drought tolerance.
Keywords
Urban open-green spaces, resilient landscapes, sustainability, ecological tolerance, Kilis.
References
- Baykan, N. M. & Birişçi, T. (2013). Ege üniversitesi ziraat fakültesi bahçesi örneğinde sürdürülebilir peyzaj tasarımı yaklaşımıyla xeriscape, V. Süs Bitkileri Kongresi, 523-528.
- Bayramoğlu, E. (2016). Sürdürülebilir peyzaj düzenleme yaklaşımı: KTÜ Kanuni Kampüsü’nün xeriscape açısından değerlendirilmesi. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Cilt 17 (2), 119-127.
- Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (16. Baskı), Pagem Akademi Yayıncılık. Ankara.
- Çetin, N. & Mansuroğlu, S. (2018). Akdeniz koşullarında kurakçıl peyzaj düzenlemelerinde kullanılabilecek bitki türlerinin belirlenmesi: Antalya/Konyaaltı örneği. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 55(1), 11-18.
- EPA. (2010). United States Environmental Protection Agency (US EPA) (2010). Green acres: Landscaping with native plants. US Environmental Protection Agency (EPA). Access Address (10.04.2020):http://www.epa.gov/greatlakes/greenacres/nativeplants/factsht.html#WhyShould I.
- Ertop, G. (2009). Küresel ısınma ve kurakçıl peyzaj planlaması. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Google Earth. (2021). Kilis kenti uydu görüntü verisi. Access Address (15.05.2021): https://earth.google.com/web/search/kilis/@36.70733502,37.13816243,623.32057428a,470.70844184d,35y,0h,0t,0 r/data=CnAaRhJACiUweDE1MmZjZTAwOWI3OTg4MjE6MHg1MDBmNzliZmVhMmUyNTI2GQirsYS1W0JAITaQLjatjkJA KgVraWxpcxgBIAEiJgokCXRhBQJ9QzVAEXBhBQJ9QzXAGQ9VRpafq0NAITWGTkK89U_AOgMKATA
- Güngör, İ., Atatoprak, A., Özer F., Akdağ N. & Kandemir, İ. (2007). Bitkilerin dünyası. Lazer Ofset Matbaa, ISBN 975- 97874-0-7; Ankara.
- Güvenç, İ. & Demiroğlu, D. (2016). Kilis 7 aralık üniversitesi merkez yerleşkesi yeşil alanlarının “xeriscape” (kurakçıl peyzaj düzenlemesi) açısından değerlendirilmesi. ISEM2016, 3rd International Symposium on Environment and Morality. Alanya/Turkey. S: 389-400
- Güzel, M. & Ulus, A. (2021). Ordu kent merkezi kamusal yeşil alanlarındaki odunsu bitkilerin su tüketimlerine ve ekolojik tolerans kriterlerine göre değerlendirilmesi. Akademik Ziraat Dergisi, 10(1), 165-174.