Malatya İli Turgut Özal Tabiat Parkının Rekreasyon Potansiyelinin Belirlenmesi
Abstract
Şehirler sahip oldukları imkanlar ile insanlara büyük kolaylıklar sunmaktadır. Ancak yoğun nüfus ve iş temposu sebebiyle kırsal alanlara göre daha stresli bir yaşam ortamı oluşturduğu için kentlerdeki insanlar serbest zamanlarında çeşitli doğal mekanları tercih etmektedir. Bu mekanlar; Milli Parklar, Doğa Parkları, Kent ormanları, Tabiat Anıtları veya Tabiat Parkları olabilmektedir. Tabiat Parkları; tahrip edilmemiş doğal yapıları, doğa ve yaban hayatı ile iç içe olmaları, manzara güzelliği gibi imkanları bir arada sunan ve ziyaretçilerini memnun edip bu imkanları sunmasından dolayı Turgut Özal Tabiat Parkı çalışma sahası olarak seçilmiştir. Malatya ili, Battalgazi ilçesinde bulunan Turgut Özal Tabiat Parkında yapılan çalışmada, Gülez (1990) tarafından geliştirilen rekreasyonel mekanların potansiyelinin belirlendiği yöntem kullanılarak alanın rekreasyonel potansiyeli incelenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında Turgut Özal Tabiat Parkı’nın rekreasyon değerinin %78 olduğu belirlenmiştir. Gülez Yöntemine göre %75 ve üzeri bir puana sahip rekreasyon alanları çok yüksek potansiyele sahip alanlar olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda çalışma alanının daha iyi rekreasyonel bir hizmet verebilmesi için alanda görülen eksiklikler tespit edilip giderilebilmesi için öneriler sunulmuştur.
Keywords
Tabiat parkı, rekreasyon, Gülez yöntemi, Malatya
Thanks
Makalede, ulusal ve uluslararası araştırma ve yayın etiğine uyulmuştur. Çalışmada etik kurul izni gerekmemiştir.
References
- Akten, M. ve Akten, S. (2011, Şubat). I. Ulusal Sarıgöl İlçesi ve Değerlendirme Sempozyumu. Rekreasyon Potansiyellerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Model Yaklaşımı. Manisa.
- Akten, M. (2003). Isparta İlindeki Bazı Rekreasyon Alanlarının Mevcut Potansiyellerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 4(2), 115-132. ISSN: 1302-7085.
- Akten, S. ve Gül, A. (2014). Korunan Doğal Alanlarda Ziyaretçilerin Olası Etki Düzeyleri Önlem ve Standartların Belirlenmesi (Gölcük Tabiat Parkı Örneği). SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, 15(2), 130-139.
- Altunkasa, M. ve Uzun, G. (1991). Rekreasyonel Planlamada Arz ve Talep. Çukurova Üniversitesi Yayınları, 6-80. Adana.
- Avrupa Sürdürülebilir Turizm Tüzüğü. (2010). Avrupa Federasyonu. Erişim Adresi (04.12.2021): https://www.europarc.org/. s.23. Almanya.
- Brabyn, L., Sutton, S. (2013). A Population based assessment of the geographical accessibility of outdoor recreation opportunities in New Zealand, Applied Geography, 40, 124-131.
- Başaran, M.A., Demir, M., Ayhan, Y., Ağyürek, C., Okutucu, M.A. ve Öksüz, S. (2020). Orman İçi Dinlenme Yerlerini Kullanan Ziyaretçilerin Talep ve Beklentilerinin Belirlenmesi: Erzurum Örneği. Turk J Biod, 3(1): 32-42. e-ISSN:2667-4386.
- Birleşmiş Milletler. (2018). Birleşmiş milletler dünya kent raporu. Erişim Adresi (23.04.2021): https://turkey.un.org/2018-Kentler-raporu
- Bozkurt, S.G., (2016). Gürün (Sivas) İlçesinin rekreasyon kaynaklarının belirlenmesi ve değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 66(1),318-328.
- Can, E. (2015). Boş zaman, rekreasyon ve etkinlik turizmi ilişkisi. İstanbul Sosyal Bilimler Dergisi, (10), 1-17. ISSN: 2147- 3390. 2015.