KÜÇÜK VE ORTA BÜYÜKLÜKTEKİ İŞLETMELER İÇİN ULUSLARARASI FİNANSAL RAPORLAMA STANDARDI: NE ZAMAN VE NASIL?

Öz

KOBİ’ler için IFRS KOBİ’lerin finansal raporlama ihtiyaçlarını karşılamak için geliştirilmiştir. IFRS setininvarlıkların, yükümlülüklerin, gelir ve giderlerin tahakkuku ve ölçümünde bazı standartlar kapsam dışında tutulmuş, bazı ölçüm esaslarında ve kamuya açıklanacak bilgilerde bir takım sadeleştirilmeler yapılmıştır. Standartbirçok ülkede tartışılmaktadır. Tartışmalar standardın ne zaman ve nasıl uygulanacağı yönündedir. Çalışmamızda Türkiye’de, AB’de ve ABD’de standardın uygulama sürecini açıklanmıştır

Öz

IFRS for SME’s has been developed for financial reporting requirements of SME’s. Many of the principles infull IFRSs for recognizing and measuring assets, liabilities, income and expenses have been simplified, topicsnot relevant to SMEs have been omitted, and the number of required disclosures has been significantly reduced. IFRS for SME’s is being discussed in several countries. It is controversial, when and how this standard willbe applied. This study focuses on application process of the standard in Turkey, EU and US

Kaynakça

1. Akdoğan, N., (2003). “Avrupa Birliği’ne Üye Ülkeler Arasında Finansal Raporlama Uygulamalarında Uluslara- rası Standartlara Geçiş-Dördüncü ve Yedinci Yönerge Muhasebe Standartlarının IAS’e Yakınlaştırma Çalışmala- rı”, Prof. Dr. Yüksel Koç Yalkın’a Armağan, (Ankara: SBF Yayın No.:590; TÜRMOB Yayın No.: 221): 33-36.
2. American Accounting Association’s Financial Accounting Standards Committee (2006), Finanical Accounting and Reporting Standards for Private Entities, Accounting Horizons, Vol. 20, No. 2, p. 179-194.
3. Çelik, O. (2006). Uluslararası Finansal Raporlama Standartlarının KOBİ’lerde Uygulanması: Temel Dinamikler ve Potansiyel Sorunlar, Ankara: TESMER Yayın No. 73.
4. Çelik, O., (2005). Avrupa Birliği’nde Sermaye Piyasalarının Entegrasyonu ve Muhasebe Uygulamalarının Uyum- laştırılması Süreci: Türkiye’nin Uyumlaştırma Sürecindeki Konumu, A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: , Sayı: 1, s.89-119.
5. E&Y. (2009). International GAAP 2009: Generally Accepted Accounting Practice under International Financial
6. Reporting Standards, Volume 1, UK: Wiley and Sons, Inc. ESI (2005). İslami Kalvinistler: Orta Anadolu’a Değişim ve Muhafazakarlık, www.esiweb.org, 19 Eylül 2005.
7. Kaya, İ. (2003). “FASB-IASB Anlaşması ve Global Finansal Muhasebe Standartlarına Doğru”, VI. Türkiye Mu- hasebe Denetimi Sempozyumu, Belek/Antalya, 16-20 Nisan 2003, 222-238.
8. Müftüoğlu, T. (1991). Türkiye’de Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler: Sorunlar Öneriler, Geliştirilmiş Beşinci

9. Baskı, Yayıncı Belirtilmemiş, Ankara. Özkorkut, K. (2009). 1522.Madde Açısından Türk Ticaret Kanunu Tasarısının Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelere
10. Bakışının Değerlendirilmesi, Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi, C. XXV, S. 3, s. 145-165. Sarıaslan, H. (1996). Türkiye Ekonomisinde Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler, İmalat Sanayi İşletmelerinde So- runlar ve Yeni Stratejiler, Ankara,
11. Sarıaslan, H. (1994). Orta ve Küçük Ölçekli İşletmelerin Finansal Sorunları, Ankara: TOBB Yayınları,
12. Schumacher, E. F. (1985). Küçük Güzeldir, Çev. O. Deniztekin, İstanbul: Cep Kitapları.