İTALYA’DA İDARİ SUÇ VE CEZALARDA KANUNİLİK İLKESİ VE ALINACAK DERSLER
Öz
İtalya’da idari suç ve cezaların, idari ceza hukukunun kapsamına girdiği
anlayışı benimsenmekte ve bu hukukun geniş anlamda ceza hukukunun
bir dalını oluşturduğu kabul edilmektedir. Hâlbuki idari suç ve cezalar,
cezai idare hukukunun kapsamı içerisine girmekte ve idare hukukunun
bir dalını oluşturmaktadır.
Bu yanlış anlayıştan hareket edilerek, İtalya’da 24 Kasım 1981 tarihli ve 689
sayılı Kanun çıkartılmıştır. İtalyan kanununun esin kaynağını, Almanya’da
idari suç ve cezalar hakkında çıkartılan 1952 tarihli Düzene Aykırılıklar
Hakkında Kanun oluşturmuştur. Alman ve İtalyan kanunları, idari suç ve
cezanın doğasına ve niteliğine aykırı hükümler taşımaktadır. Bu bağlamda
idari suç ve cezalar halka yönelik idari suç ve cezalar ile disiplin suç ve cezaları
şeklinde iki büyük gruba ayrılırken, bu kanunlar, idari suç ve cezalardan
yalnızca halka yönelik idari suç ve cezaları anlamıştır. Yine, idari cezayı yalnızca
idari görevlilerin vermesi gerekirken, söz konusu kanunlar, yargıca idari ceza
verme yetkisi sağlamıştır. Bununla birlikte, bu kanunlar, idari suç ve cezalarda
katı veya sert kanunilik ilkesi aranacağını belirterek isabetli hükümlere yer
vermişlerdir. Çünkü suç ve cezada kanunilik ilkesi, kişi hak ve özgürlüklerini
korumak ve geliştirmek bakımından büyük önem taşımaktadır.
Bu çalışmadan Türkiye açısından iki konuda ders çıkartılabilir. Bunlardan
ilki, Türkiye’nin halka yönelik idari suç ve cezalar bakımından genel
nitelikli kanunu olan 30.3.2005 tarih ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununda
suç ve cezalarda kanunilik ilkesinin benimsenmesi gereğidir. İdari suç ve
cezalarda kanunilik ilkesinin benimsenmesi, ceza hukukunun kapsamına
giren suç ve cezalarda kanunilik ilkesinin benimsenmesinden daha fazla
önem taşımaktadır. Zira yargının aksine idare ne bağımsız ne de tarafsızdır.
İkinci olarak, Roma Hukuk Fakültesi eğitim-öğretim programında yer
aldığı gibi idari ceza, idari tedbir ve idari icra gibi idari yaptırımlarla
uğraşan “İdari Yaptırımlar” dersinin Türkiye’nin hukuk fakülteleri ve
kamu yönetimi bölümlerine bağımsız bir ders olarak konulması gerekir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bricola Franco, Scritti Di Diritto Penale Opere Monografiche, Dott.A.Giuffrè Editore, S.p.A., Milano 2000.
- Buhmann Karin, Reforms of Administrative Law in the PRC and Vietnam: The Possible Role of the Legal Tradition, 72, 2003, s. 253-290.
- Cardona Francisco, Liabilities and Discipline of Civil Servants, January 2003. (Bkz. http://www.sigmaweb.org/publications/37890790.pdf, Erişim Tarihi, 10.1.2017).
- Casetta Elio, Manuale di Diritto Amministrativo, Decima Edizione, Dott. A. Giuffrè Editore, S.p.A. Milano 2008.
- Corso Guido, Manuale di Diritto Amministrativo, Terza edizione, G. Giappichelli editore, Torino 2006.
- Delmas Mireille Marty ve Teitgen Catherine Colly, Punir sans juger, Economica, Paris 1992.
- Donay Süheyl, İdarenin Ceza Verme Yetkisi Konusunda Anayasa Mahkemesinin Bir Kararı Üzerine Düşünceler, İÜHFM, Cilt: XXXVIII, Sayı: 1-4, 1972, s. 411-427. Dursun Hasan, Kabahatler Kanunu ve Kanun Hakkındaki Anayasa Mahkemesi Kararına Genel Bir Bakış, Legal Hukuk Dergisi, Sayı: 70, Yıl: 6, Ekim 2008, s. 3393-3433.
- Dursun Hasan, İdari Suç ve Cezalarda Kanunilik İlkesi, Adalet Yayınevi, Ankara 2015.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Dr. (iur.) Hasan Dursun
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
28 Aralık 2017
Kabul Tarihi
28 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Sayı: 10