KAMU GÖREVLİLERİ DİSİPLİN HUKUKUNDA KANUNİLİK İLKESİNİ YENİDEN DÜŞÜNMEK

Kanunilik, suç ve cezaların henüz fiil işlenmeden önce belirlilik, kesinlik, açıklık ve kıyas yasağı esaslarına göre kanunla düzenlenmesini ifade eden temel bir hukuksal ilkedir. Başka bir anlatımla tutarlı ve istikrarlı normatif standartlar üretmek zorunluluğunun bir parçası olarak ilke, kuralların fiilden önce kamuya açıklanması esasına dayanır. Kanunilik ilkesinin içerdiği çok yönlü hukuksal menfaatler, ulusal ve uluslar arası hukuki belgelerde ilke etrafında geniş bir mutabakat ortaya çıkardığı gibi, disiplin hukuku dahil kamu hukukunun geneline yayılan bir etkinlik ve nüfuz alanının doğmasına da olanak sağlamıştır. Türk hukuk literatürü, kamu görevlileri disiplin hukuku ve kanunilik ilişkisine hukuk devleti gerekleri, temel anayasal haklar, kamu yararı ve hukuk güvenliği kriterleri temelinde değişik açıklama ve yorumlar getirerek birbiriyle farklılaşan görüşler ortaya koymuştur. Geliştirilen hukuksal yaklaşımlar, kanunilik ilkesinin mutlak olarak savunulması, esnek ölçülerde kabul edilmesi ve reddi etrafında şekillenen bir ayrışma göstermektedir. Yalnızca idari, mali ve mesleki yoksunluklar doğuran disiplin cezalarının karşılığı fiillere münhasır olarak kanunla düzenleme esasının kabul edilmesine ilişkin öneri ise, kamu yararı ile bireysel haklar arasında denge kurmaya yönelen karma bir hukuksal çözüme işaret etmektedir.