Termination of Leasing of the Lessor Pursuant to Article 352/3 of the Turkish Code of Obligations

Abstract

The lease contract is a contract between the lessee and the lessor. In

this contract, the lessee obtains the right to use the movable or immovable

property of the lessor in return for a certain price. 299-378 of the Turkish

Code of Obligations regulates the lease agreement in detail.

The termination of the lease contract is extremely important in terms

of lease law. Regarding the rents of housing and roofed workplaces, the

legislator foresees some special expiration. One of them is regulated in the

third paragraph of Article 352 of the Turkish Code of Obligations. If the

lessee or his/her spouse has a home suitable for residence within the same

district or municipality, the lessor may terminate the lease agreement.

Keywords

• Lease Contract,Residential Lease,Residential,Termination,Turkish Code of Obligation

TÜRK BORÇLAR KANUNU’NUN 352. MADDESİNİN ÜÇÜNCÜ FIKRASINA GÖRE KİRAYA VERENİN KİRA SÖZLEŞMESİNİ SONA ERDİRMESİ

Öz

Kira sözleşmesi, kiracı ile kiraya veren arasında akdedilen bir sözleşmedir. Bu sözleşmede kiracı belirli bir bedel karşılığında kiraya verenin taşınır veya taşınmaz malını kullanma ve ondan yararlanma hakkını elde etmektedir. Türk Borçlar Kanunu’nun 299 ilâ 378. maddeleri arasında kira sözleşmesi ayrıntılı bir şekilde düzenlenmektedir. Kira sözleşmesinin sona ermesi, kira hukuku açısından son derece önemlidir. Konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin olarak kanun koyucu bazı özel sona erme hâlleri öngörmektedir. Bunlardan bir tanesi Türk Borçlar Kanunu’nun 352. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenmektedir. Kiracının veya birlikte yaşadığı eşinin aynı ilçe veya belde belediye sınırları içinde oturmaya elverişli bir konutu varsa, kiraya veren kira sözleşmesini sona erdirebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kira Sözleşmesi,Konut Kirası,oturmaya elverişli konut,sona erme,türk borçlar kanunu

Kaynakça

1. ACAR Faruk, Kira Hukuku Şerhi (TBK m. 299-326), 3. Baskı, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul, 2016.
2. AKGÜN AKAY Merve, Konut ve Çatılı İşyeri Kira Sözleşmelerine Özgü Sona Erme Sebepleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2017.
3. ALTUNTOP Merve, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Kapsamında Yazılı Tahliye Taahhüdü Sebebiyle Tahliye”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, S.19, Ankara, 2014, s. 517-542.
4. ARAL Fahrettin/AYRANCI Hasan, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, 11. Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara, 2015.
5. ARPACI Abdülkadir, Kira Hukuku ve Uygulaması, İstanbul, 2002.
6. ATABEKOĞLU Fatma, “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarının Kiracıdan Kaynaklanan Sebeplerle Sona Ermesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi-Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi, C.9, S.103-104, İstanbul, 2013, s. 171-182.
7. AYDEMİR Efrail, Türk Borçlar Yasasına Göre Kira Hukuku, 4. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2016.
8. AYDINLIYIM Suat, Türk Hukukunda Adi Kira Sözleşmesinin Son Bulması, Ajans-Türk Matbaacılık, Ankara, 1973.

9. AYDOĞDU Murat/KAHVECİ Nalan, Türk Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Sözleşmeler Hukuku, 3. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017.
10. AYSAL, Murat, “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Sözleşmenin Sona Ermesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi-Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi, C.9, S.103-104, İstanbul, 2013, s. 183-191.
11. BURCUOĞLU Halûk, Yargıtay Kararları Işığında 6570 Sayılı Yasa’ya Göre Kiracının Tahliye Edilmesi, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1993.
12. ÇINAR Ömer, “6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna Göre Konut İhtiyacı Nedeniyle Tahliye Davası”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Y.7, S.14, İstanbul, 2008, s. 113-136, (Konut İhtiyacı).
13. ÇINAR Ömer, “Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna Göre Yeniden İnşa veya İmar Sebebiyle Tahliye”, Ali Güzel’e Armağan, Cilt II, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul, 2010, s. 1357-1372, (Yeniden İnşa).
14. DEMİRCİOĞLU Huriye Reyhan, “6098 Sayılı TBK’ya Göre Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Kiraya Verenin Bildirimli Fesih Hakkını Kullanabilmesinde Süre Sorunu”, Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi, C.31, S.2, Ankara, 2015, s. 167-200.
15. DOĞAN Murat, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununa Göre Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarına İlişkin Hükümlerinin Değerlendirmesi”, Cevdet Yavuz’a Armağan, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Legal Yayıncılık, İstanbul, 2012, s. 505-523.
16. ER Refik, Teoride ve Uygulamada Tahliye Davaları, Ankara, 1994.
17. ERDEM Mehmet, “Konut ve Çatılı İş Yeri Kiralarında Yazılı Tahliye Taahhüdünün Geçerlilik Şartları ve Özellikle Taahhüdün Kiralananın Tesliminden Sonra Verilmiş Olduğunun İspatı”, Özer Seliçi’nin Anısına Armağan, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.11, S.145- 146, İstanbul, 2016, s. 481-506.
18. ERDOĞAN Celâl, Tahliye ve Kira Tespiti Davaları, 3. Baskı, Halkevleri Kültür Vakfı Basımevi, Ankara, 1975.
19. EREN Fikret, Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 5. Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara, 2017.
20. ERZURUMLUOĞLU Erzan, Türk Hukukunda Adî Kira Sözleşmesinin Sona Ermesi, Emel Matbaacılık, Ankara, 1973.
21. FEYZİOĞLU Feyzi Necmeddin, Borçlar Hukuku İkinci Kısım-Akdin Muhtelif Nevileri (Özel Borç İlişkileri), Cilt 1, 4. Baskı, Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1980.
22. GÖKYAYLA Emre, “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarına İlişkin Hükümlerin Uygulama Alanı (TBK. m. 339)”, Journal of Yaşar University, C.8, Özel Sayı, 2013, s. 1203-1251.
23. GÜMÜŞ Mustafa Alper, Yeni 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’na Göre Kira Sözleşmesi (TBK m. 299-356), 2. Baskı, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, (“Kira”).
24. GÜMÜŞ Mustafa Alper, Borçlar Hukuku Özel Hükümler-Cilt I, 3. Baskı, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2013, (“Özel Hükümler”).
25. GÜNAY Erhan, Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Kira Tespiti ve Kira Sözleşmesinin Sona Erdirilmesi, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2017.
26. HATEMİ Hüseyin/SEROZAN Rona/ARPACI Abdülkadir, Borçlar Hukuku Özel Bölüm, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1992.
27. İPEK Eyüp, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu ile Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Tahliye Sebeplerine İlişkin Getirilen Yenilikler”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S.102, Ankara, 2012, s. 59-92.
28. KALENDER Ahmet, “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Sözleşmenin Sona Ermesi”, Terazi Hukuk Dergisi, C.12, S.136, Ankara, 2017, s. 27-35.
29. KOÇ Nevzat, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununda Kira Sözleşmesine İlişkin Olarak Yapılan Yeni Düzenlemelerin Genel Değerlendirmesi”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.1, S.1, İstanbul, 2014, s. 3-35.
30. KUNTALP Erden/BARLAS Nami/AYANOĞLU MORALI Ahu/ ÇAVUŞOĞLU IŞINTAN Pelin/İPEK Mehtap/YAŞAR Mert/KOÇ Sedef, Türk Borçlar Kanunu Tasarısı’na İlişkin Değerlendirmeler, Galatasaray Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2005.
31. ÖZTÜRK Mehmet, “Konut ve Çatılı İşyeri Kira Sözleşmelerinin Sona Erme Halleri”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Şeref ERTAŞ’a Armağan, C.19, Özel Sayı, İzmir, 2017, s. 1549-1595.
32. TANDOĞAN Halûk, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Cilt: I/2-Kira ve Ödünç Verme (Âriyet, Karz) Sözleşmeleri, 4. Baskı, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2008.
33. TUNÇOMAĞ Kenan, Türk Borçlar Hukuku II. Cilt, Özel Borç İlişkileri, 3. Baskı, Sermet Matbaası, İstanbul, 1977.
34. TÜRKMEN Ahmet, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Kira Sözleşmesine İlişkin Yürürlüğü Ertelenen Hükümlerinin Değerlendirilmesi”, Ankara Barosu Dergisi, 2015/1, s. 341-368.
35. TÜRKMEN Salih/KAZANCI Sadi/ÜNSEV Saim/ERTEN Bülent/ YÜKSEL Selâmi, Tahliye Davaları (6570 Sayılı Kanunun Şerh ve İzahı), Yıldız Matbaası, Ankara, 1955.
36. YALMAN Süleyman, “Tahliye Sebebi Olarak Yazılı Tahliye Taahhüdü”, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.13, S.2, Konya, 2005, s. 7-22.
37. YAVUZ Cevdet, Türk Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 10. Baskı, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul, 2014.
38. YAVUZ Cevdet/ACAR Faruk/ÖZEN Burak, Borçlar Hukuku Dersleri (Özel Hükümler), 14. Baskı, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul, 2016.
39. ZEVKLİLER Aydın/GÖKYAYLA K. Emre, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, 16. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara, 2016.