Educational Internet Use Self-Efficacy Beliefs Scale For High School Teachers: The Validity And Reliability Study

Öz

Aim of this study is to develop an educational internet use self-efficacy beliefs instrument for high school teachers. During the process of developing the scale, an item pool was first created based on the concerning studies on literature. Subsequently, the form that prepared was presented to the experts for content and face validity. After expert responses the form revised based on the opinions of the experts. Final form was applied to 254 high school teachers. The structural validity of the scale was examined by exploratory factor analysis and criterion validity. As a result of the analysis, the scale was composed of 26 items, collected under one factor. The validity of the criterion was inspected by the data collected by Educational İnternet Use Scale developed by Şahin (2009). A moderate, linear and significant correlation was found according to the analysis using the Pearson correlation coefficient (r= .66). The Cronbach Alpha internal consistency coefficient was calculated .97. The psychometric properties of the scale developed within the scope of the study were presented in manuscript. It is suggested to use the scale in the in-service trainings and scientific studies to examine and develop the teachers' educational internet use self-efficacy beliefs.

Anahtar Kelimeler

• Educational internet use,self-efficacy,teacher,scale

LİSE ÖĞRETMENLERİNE YÖNELİK EĞİTİM AMAÇLI İNTERNET KULLANIMI ÖZ-YETERLİK İNANÇLARI ÖLÇEĞİNİN GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu çalışma lise öğretmenlerin eğitim amaçlı internet kullanımı öz-yeterlik inançları düzeylerini belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışmasıdır. Ölçeğin geliştirilmesi sürecinde öncelikle alanyazın taranarak bir madde havuzu oluşturulmuştur. Ardından hazırlanan form kapsam ve görünüş geçerliği için uzman görüşüne sunulmuş ve görüşlere dayalı olarak revize edilmiştir. Revize edilen taslak form 254 lise öğretmenine uygulanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliliği keşfedici faktör analizi ve ölçüt geçerliği ile incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre ölçek tek faktörden ve 26 maddeden oluşmaktadır. Ölçekten toplanan verilerin, Şahin (2009) tarafından geliştirilen “Eğitsel Amaçlı İnternet Kullanımı Ölçeği aracılığıyla toplanan veriler ile ilişkisine bakılmıştır. Pearson korelasyon katsayısı kullanılarak yapılan analizde orta düzeyde doğrusal ve anlamlı bir ilişki olduğunu (.66) görülmüştür. Ölçeğin güvenirliği için hesaplanan Cronbach Alpha iç tutarlık katsayısı .97 olarak bulunmuşturÖlçeğin psikometrik özellikleri metinde sunulmuştur.  Öğretmenlerin eğitimde internet kullanımına yönelik öz-yeterliklerinin incelenmesine ve geliştirilmesine yönelik eğitimlerde ve bilimsel çalışmalarda ölçeğin kullanılması umulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim amaçlı internet kullanımı,öz-yeterlik,öğretmen,ölçek

Kaynakça

1. Akgün, Ö. E. (2008). Bilgisayar Öz-Yeterlik Algısı. D. Deryakulu (Ed.), Bilişim Teknolojileri Eğitiminde Sosyo-Psikolojik Değişkenler (1-32). Ankara: Maya Akademi.
2. Akkoyunlu, B., Yılmaz Soylu, M., ve Çağlar, M. (2010). Üniversite öğrencileri için “Sayısal Yetkinlik Ölçeği” geliştirme çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 10-19.
3. Bandura, A. (1977). Self-Efficacy: Toward A Unifying Theory of Behavioral Change. Psychological Review, 84(2), 191.
4. Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: The Exercise Of Control. New York: Freeman.
5. Bandura, A. (2005). Guide For Constructing Self-Efficacy Scales. F. Pajares ve T. Urdan (Ed.), Self-Efficacy Beliefs of Adolescents (339-367). Greenwich, CT: Information Age Publishing.
6. Baş, G. (2011). İlköğretim öğretmenlerinin eğitsel internet kullanımı öz-yeterlik inançlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 1(2), 35-51.
7. Brinkerhoff, J. D. (2006). Effects of a long-duration, professional development academy on technology skills, computer self-efficacy, and technology integration beliefs and practices. Journal of Research on Technology in Education, 39(1), 22-43.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (11. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.

9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
10. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı (17. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Chen, J. Q. ve Chang, C. (2006a). Using computers in early childhood classrooms teachers’ attitudes, skills and practices. Sage Publications, 4(2) 169–188.
12. Compeau, D. R., ve Higgins, C. A. (1995a). Computer self-efficacy: development of a measure and initial test. MIS quarterly, 19(2), 189–211.
13. Compeau, D. R., ve Higgins, C. A. (1995b). Application of social cognitive theory to training for computer skills. Information Systems Research, 6(2), 118–143.
14. Çoklar, A. N., ve Odabaşı, H. F. (2009). Educational technology standards scale (etss): a study of reliability and validity for turkish preservice teachers. Journal of Computing in Teacher Education, 25(4), 135–142.
15. Eroğlu, A., Ünlü, H., Eroğlu, İ., ve Yılmaz, B. (2011). Beden eğitimi öğretmeni ve beden eğitimi öğretmen adaylarının eğitsel internet kullanımına yönelik yeterliklerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(1), 132–135.
16. Fabrigar, L. R., Wegener, D. T., MacCallum, R. C., ve Strahan, E. J. (1999). Evaluating the use of exploratory factor analysis in psychological research. Psychological methods, 4(3), 272-299.
17. Fatih Projesi Web Sitesi. (t.y.). Fırsatları Artırma ve Teknolojiyi İyileştirme Projesi. http://fatihprojesi.meb.gov.tr/ adresinden alınmıştır.
18. Gerbing, D. W. ve Hamilton, J. G. (1996). Viability of exploratory factor analysis as a precursor to confirmatory factor analysis. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 3(1), 62-72.
19. Green, S. B., ve Salkind, N. J. (2008). Using SPSS for Windows and Macintosh: Analyzing and Understanding Data. Upper Saddle River: Pearson; Prentice Hall.
20. Henson, R. K., ve Roberts, J. K. (2006). Use of exploratory factor analysis in published research common errors and some comment on improved practice. Educational and Psychological measurement, 66(3), 393-416.
21. Hew, K. F., ve Brush, T. (2007). Integrating technology into K-12 teaching and learning: Current knowledge gaps and recommendations for future research. Educational Technology Research and Development, 55(3), 223-252.
22. ISTE, (2014). National Educational Standards For Teachers. https://www.iste.org/docs/pdfs/20-14_ISTE_Standards-T_PDF.pdf adresinden 15.05.2015 tarihinde erişilmiştir.
23. Jones, S., Cauffman, E., Miller, J. D., ve Mulvey, E. (2006). Investigating different factor structures of the psychopathy checklist: youth version: confirmatory factor analytic findings. Psychological assessment, 18(1), 33-48.
24. Kayaduman, H., Sırakaya, M., ve Seferoğlu, S. S. (2011). Eğitimde FATİH projesinin öğretmenlerin yeterlik durumları açısından incelenmesi. XIII. Akademik Bilişim Konferansı (AB11), 2-4 Şubat 2011, İnönü Üniversitesi, Malatya.
25. Kirschner, P., ve Woperies, I. G. J. H. (2003). Mind tools for teacher communities: a europeanperspective. Technology, Pedagogy, and Education, 12(1), 127-149.
26. Kurbanoğlu, S., ve Akkoyunlu, B. (2002). Öğretmen adaylarına uygulanan bilgi okuryazarlığı programının etkililiği ve bilgi okuryazarlığı becerileri ile bilgisayar öz-yeterlik algısı arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 98–105.
27. McCoy, C. (2010). Perceived self-efficacy and technology proficiency in undergraduate college students. Computers & Education, 55(4), 1614-1617.
28. MEB (2010). Eğitimde fırsatları artırma teknolojiyi İyileştirme hareketi projesi (FATİH). Proje hakkında. [Çevrim-içi: http://fatihprojesi.meb.gov.tr/tr/icerikincele.php?id=6], Erişim tarihi: 20 Mayıs 2015.
29. MEB, (2013). Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yeterlikleri. http://otmg.meb.gov.tr/YetGenel.html adresinden 15.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
30. Oblinger, D. (2003). Boomers, Gen-Xers and Millenials: Understanding the new students. Educause Review July/August, 37–47.
31. Pajares, F. (2006). Self-Efficacy During Childhood and Adolescence. F. Pajares ve T. Urdan (Ed.), Self-Efficacy Beliefs of Adolescents (339-367). Greenwich, CT: Information Age Publishing.
32. Preacher, K. J., Zhang, G., Kim, C., ve Mels, G. (2013). Choosing the optimal number of factors in exploratory factor analysis: A model selection perspective. Multivariate Behavioral Research, 48(1), 28-56.
33. Prensky, M. (2001a). Digital Natives, Digital Immigrants. On the horizon, 9(5), 1–6. www.marcprensky.com/writing/prensky - digital natives, digital immigrants - part1.pdf adresinden 08.03.2013 tarihinde erişilmiştir.
34. Prensky, M. (2001b). Digital Natives, Digital Immigrants Part 2: Do They Really Think Differently? On the horizon, 9(6), 1–6. http://www.marcprensky.com/ writing/prensky%20-%20digital%20natives,%20digital%20immigrants%20-%20part2.pdf adresinden 11.04.2015 tarihinde erişilmiştir.
35. Pellegrino, J. W. (2017). Teaching, learning and assessing 21st century skills. Guerriero, S. (Ed.), Educational Research and Innovation Pedagogical Knowledge and the Changing Nature of the Teaching Profession (s. 223-251). Paris: OECD Publishing.
36. Schervish, M. J. (1987). A review of multivariate analysis. Statistical Science, 2(4), 396-413.
37. Suhr, D. D. (2006). Exploratory or confirmatory factor analysis? (pp. 1-17). Cary: SAS Institute.
38. Şahin, İ. (2009). Eğitsel internet kullanım özyeterliği inançları ölçeğinin geçerliği ve güvenirliği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 461-471.
39. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. (Birinci Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
40. Tapscott, D. (1999). Growing up digital: The rise of the Net generation. Education and Information Technologies, 4(2), 203-205.
41. Topal, M. (2013). Eğitim fakültesinde okuyan öğretmen adaylarının eğitim amaçlı internet kullanımı öz-yeterlik algılarının incelenmesi ve geliştirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
42. Topal, M., ve Akgün, Ö. E. (2015a). Eğitim Fakültesinde Okuyan Öğretmen Adaylarının Eğitim Amaçlı İnternet Kullanımı Öz-Yeterlik Algılarının İncelenmesi: Sakarya Üniversitesi Örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 343-364.
43. Topal, M., ve Akgün, Ö. E. (2015b). Eğitim Fakültesi Son Sınıf Öğrencileri İçin Hazırlanan Eğitim Amaçlı İnternet Kullanımı Öz-Yeterliğini Geliştirme Programının Etkililiği. İlköğretim Online, 14(2), 697-712.
44. Torkzadeh, R., Pflughoeft, K., ve Hall, L. (1999). Computer self-efficacy, training effectiveness and user attitudes: an empirical study. Behaviour & Information Technology, 18(4), 299–309.
45. Yalin, H. I., Karadeniz, S., ve Şahin, S. (2007). Barriers to information and communication technologies integration into elementary schools in Turkey. Journal of Applied Sciences, 7, 4036-4039.
46. Yenilmez, K., Turğut, M., Anapa, P., ve Ersoy, M. (2011). İlköğretim Matematik Öğretmeni Adaylarının Eğitsel İnternet Kullanımına Yönelik Öz-Yeterlik İnançları. 5th International Computer & Instructional Technologies Symposium,, Elazığ-Turkey: Fırat University.
47. Zhao, Y. (2007). Social studies teachers’ perspectives of technology integration. Journal of Technology and Teacher Education, 15(3), 311-333.
48. Zimmerman, B. J. (1995). Self-efficacy and Educational Development. A. Bandura (Ed.), Self-Efficacy in Changing Societies (s. 202–231). New York: Cambridge University Press.