Identity Construction in Juvenile Delinquency on Social Media: An Examination of the X Platform

Öz

It is widely accepted that crime is as old as human history. However, the belief that the concept of crime applies not only to adults but also to children has existed throughout history. Since the 18th century, although juvenile delinquency has been acknowledged, the idea that children should be treated differently from adults in terms of punishment has come to the forefront. Subsequently, over time, a consensus emerged to address juvenile delinquency under the concept of “children driven to crime.” Today, different perspectives exist within society regarding this concept. One perspective rejects the notion of “children driven to crime” and argues that such individuals should be tried in the same way as adults, while the other examines the sociological, psychological, or ideological foundations that may drive these children to crime. A review of the literature reveals that explanations for the criminal behavior of children driven to crime in society and in the media have been made by numerous theories and theorists. However, many of these theories focus on exploring the underlying causes of criminal behavior. Therefore, the aim of this study is to examine, within the context of the Ahmet Minguzzi case, the impact of social media discourses on the X platform particularly posts under the hashtags #ahmetminguzziiçinadalet, #suçasürüklenençocuk, and #suçasürüklenençocuklar on the identity construction of children driven to crime, as well as the role of moral panic in this process, using the method of critical discourse analysis. The study seeks to reveal the ideological structures of the discourses, the social power relations, and how victims and offenders are othered by employing Van Dijk’s socio-cognitive model, labeling theory, subculture theory, and the concept of moral panic. In this context, it aims to analyze how social media shapes perceptions of juvenile delinquency and the societal consequences of these perceptions, such as stigmatization, demands for punishment, or debates on rehabilitation.

Anahtar Kelimeler

• Juvenile delinquent
• X platform
• Moral panic
• Discourse
• Labeling.

Sosyal Medyada Çocuk Suçluluğunda Kimlik İnşası: X Platformu Üzerine Bir İnceleme

Öz

Suç insanlık tarihi kadar eski bir olgu olduğu görüşü kabul görmektedir. Ancak, suç kavramının yalnızca yetişkinler için çocuklar içinde geçerli olduğu inancı tarihsel süreçte yer almaktadır. 18. Yüzyıldan bu yana çocuk suçluluğu her ne kadar kabul görse de cezalandırılma konusunda yetişkinlere göre farklılık göstermesi gerektiği fikri ön plana çıkmıştır. Bunu takiben süregelen zamanda çocuk suçluluğuna dair fikir birliği suça sürüklenen çocuklar başlığı altında değerlendirilmiştir. Günümüzde genel toplumda suça sürüklenen çocuk kavramı üzerine farklı görüşler ortaya çıkmaktadır. Bir yandaki fikir suça sürüklenen çocuk kavramının var olamayacağı ve bu kişilerin tıpkı yetişkin gibi yargılanmaları gerektiği inancını savunurken, diğer yanda ise bu çocukları suça iten sosyolojik, psikolojik ya da ideolojik temellerin neler olabileceğini irdelemektedir. Literatüre bakıldığında ise toplumdaki ve medyadaki suça sürüklenen çocukların suç davranışlarına ilişkin açıklamalar pek çok kuram ve kuramcı tarafından yapılmaktadır. Ancak, bu kuramların birçoğu suç davranışının altındaki nedenleri irdelemeye ilişkindir. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı, Ahmet Minguzzi vakası özelinde, X platformundaki sosyal medya söylemlerinin #ahmetminguzziiçinadalet, #suçasürüklenençocuk ve #suçasürüklenençocuklar hashtag’leri altında yer alan paylaşımların suça sürüklenen çocukların kimlik inşasına etkisini ve bu süreçte ahlaki paniğin rolünü eleştirel söylem analizi yöntemiyle incelemektir. Çalışma, Van Dijk’in sosyo-bilişsel modeli, etiketleme kuramı, altkültür kuramı ve ahlaki panik kavramlarını kullanarak, söylemlerin ideolojik yapılarını, toplumsal güç ilişkilerini ve mağdur ile suçluların nasıl ötekileştirildiğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, sosyal medyanın çocuk suçluluğu algısını nasıl şekillendirdiğini ve bu algının damgalama, cezalandırma talepleri veya rehabilitasyon tartışmaları gibi toplumsal sonuçlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Suça sürüklenen çocuk
• X platformu
• Ahlaki panik
• Söylem
• Etiketleme.

Etik Beyan

Bu çalışma saha araştırması içermemekte olup, insan ve hayvan denekleri üzerinde herhangi bir uygulama ya da müdahale yapılmamıştır. Kullanılan tüm veriler kamuya açık ve erişilebilir kaynaklardan temin edilmiştir. Bu nedenle, etik kurul onayı alınmasına gerek bulunmamaktadır. Araştırma sürecinde etik ilkelere azami özen gösterilmiş olup, çalışmada kullanılan verilerin kullanımı ile ilgili herhangi bir özel izin veya onaya ihtiyaç duyulmamıştır.

Kaynakça

1. Başer, E., & Söğütlüler, T. (2023). Değişen izleme eğilimleri çerçevesinde dijital platformlar ve içerik reklamları üzerine bir inceleme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (41), 1-26. https://doi.org/10.31123/akil.1303391
2. Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü. (2023). Adalet istatistikleri. Erişim adresi: https://adlisicil.adalet.gov.tr/Resimler/SayfaDokuman/22042024115644ADalet_ist2023CALISMALARI59.pdf (Erişim tarihi: 05.08.2025).
3. Bal, H. (2004). Çocuk Suçluluğu. Isparta: Fakülte Kitabevi.
4. Becker, H., S. (2017). Haricîler (outsiders): Bir sapkınlık sosyolojisi çalışması (Ş. Geniş & L. Ünsaldı, Çev.). Ankara: Heretik Yayıncılık.
5. Braithwaite, J. (1995). Reintegrative shaming, republicanism and policy. In H. D. Barlow (Ed.), Crime and public policy: Putting theory to work (pp. 191–205). Boulder, CO: Westview Press.
6. Bulunmaz, B. (2015). Yeni Medyada Nefret Söylemi ve Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Araştırma. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1):73-88.
7. Burkay, S. (2008). Teorik çerçevede suç. Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar, 2(4), 1–15. Çocuk Koruma Kanunu. (2005). T.C. Resmî Gazete, 25876. Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2005/07/20050715-1.htm (Erişim tarihi: 09.08.2025).
8. Cohen, A., K. (1955). Delinquent Boys. the culture of gangs (s. 110-115). New York.

9. Dolu, O. (2015). Suç teorileri: Teori, araştırma ve uygulamada kriminoloji (5. baskı). Ankara: Global Politika ve Strateji Yayınları.
10. Dönmezer, S. (1994). Kriminoloji. İstanbul: Beta Yayıncılık.
11. Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: The critical study of language. London: Longman.
12. Goode, E., & Ben-Yehuda, N. (1994). Moral panics: The social construction of deviance. Oxford: Blackwell.
13. Göktürk, I. (2023). Kültürel alanın bir formu olarak ahlaki panik. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (75), 355–372.
14. Gove, W., R. (1975). Labelling and mental illness: A critique. In W. R. Gove (Ed.), The labelling of deviance: Evaluating a perspective (pp. 35–81). Beverly Hills, CA: Sage Publications.
15. Güçlü, İ., & Akbaş, H. (2023). Suç sosyolojisi. Ankara: Gazi Kitabevi.
16. Hampton, K., N., & Wellman, B. (2018). Lost and saved... again: The moral panic about the loss of community takes hold of social media. Contemporary Sociology, 47(6), 643–651.
17. Hunt, A. (1997). “Moral panic” and moral language in the media. British Journal of Sociology, 48(4), 629–648.
18. İçli, T. (2004). Türkiye’de suçlular: Sosyal, kültürel ve ekonomik özellikleri. Ankara: Bizim Büro Yayınları.
19. Java, A., Song, X., Finin, T., & Tseng, B. (2007). Why we Twitter: Understanding microblogging usage and communities. In Proceedings of The 9th WebKDD and 1st SNA-KDD 2007 Workshop on Web Mining and Social Network Analysis (pp. 56–65). San Jose, CA: ACM.
20. Kalav, A., & Certel-Fırat, S. B. (2017). Amerikan sosyal medyasında göçmen karşıtlığı ve dijital nefret söylemi: Twitter özelinde bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 22, 2209–2222.
21. Karataş, Z., & Mavili, A. (2019). Çocuk adalet sisteminde suça sürüklenen çocuklara yönelik uygulamalarda karşılaşılan sorunlar. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 19(45), 1013–1043. https://doi.org/10.21560/spcd.v19i50781.519076
22. Kösemihal, N., Ş. (1971). Durkheim Sosyolojisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
23. Kwak, H., Lee, C., Park, H., & Moon, S. (2010, April). What is Twitter, a social network or a news media? In Proceedings of the 19th International Conference on World Wide Web (pp. 591–600). Raleigh, NC: ACM.
24. Lemert, E. (2012). Primary and secondary deviation. In J. E. Jacoby, T. A. Severance, & A. S. Bruce (Eds.), Classics of criminology (4th ed., pp. 351–353). Long Grove, IL: Waveland Press.
25. Mahboob, A., & Paltridge, B. (2013). Critical discourse analysis and critical applied linguistics. In The encyclopedia of applied linguistics. Oxford: Wiley Blackwell.
26. McQuail, D. (2010). McQuail’s mass communication theory (6th ed.). London: Sage Publications.
27. Milliyet Gazetesi. (05.07.2025). Ahmet Minguzzi Cinayeti. Erişim adresi: https://www.milliyet.com.tr/gundem/mattia-ahmet-minguzzi-cinayeti-davasinda-ikincidurusma-7366702. (Erişim tarihi: 05.07.2025).
28. Nardi, B., A., Schiano, D. J., Gumbrecht, M., & Swartz, L. (2004). Why we blog. Communications of the ACM, 47(12), 41–46.
29. Özsan, M. (1990). Çocuk suçlarında aile ve anne-baba ilişkilerinin rolü. Aile Yazıları: Birey, Kişilik ve Toplum. Ankara: Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları.
30. Slattery, M. (2007). Sosyolojide temel fikirler (Ü. Tatlıcan & G. Demiriz). İstanbul: Sentez Yayıncılık.
31. Şah, U. (2020). Eleştirel söylem analizi: Temel yaklaşımlar. Kültür Araştırmaları Dergisi, (7), 210-231. doi:10.46250/kulturder.819362
32. Tannenbaum, F. (1951). Crime and the community. New York, NY: Columbia University Press.
33. TÜİK. (2021). Güvenlik birimine gelen veya getirilen çocuk istatistikleri (Rapor no: 45586). (Erişim tarihi: 09.08.2025).
34. TÜİK. (2023). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi, 2007-2022. (Erişim tarihi: 09.08.2025).
35. Van Dijk, T., A. (2000). Ideology and discourse: A multidisciplinary introduction. Amsterdam, Netherlands: John Benjamins. ISBN: 978-9027225663.
36. Van Dijk, T., A. (2003). Critical discourse analysis. In D. Tannen, D. Schiffrin, & H. E. Hamilton (Eds.), Handbook of discourse analysis (ss. 352–371). Malden, MA, USA: Blackwell Publishing. ISBN: 978-0631205968.
37. Ward, P. (2010). Children in the 1800’s. Boston, MA: Beacon Press.