Göç Sorunlarının Çözümü ve Göçmenlerin Entegrasyonunda Yerel Yönetimlerin Rolü

Öz

Öz İnsanoğlu yaradılışının bir sonucu olarak her zaman en iyiye ulaşma yolunda hareket etmiştir. İnsanların bu eylemi sonucunda meydana gelen nüfus hareketliliği zamanla sınırları aşarak uluslararası bir boyuta ulaşmanın yanı sıra toplumsal yapı içinde farklılaşmalara neden olmuştur. Özellikle günümüz dünyasında eskiye oranla gelişen ulaşım olanakları ve belirli bölgelerde süregelen yoksulluk, doğal afet, savaş gibi etmenler sonucunda her yıl binlerce insan, kendi ülkelerini terk ederek başka ülkelere göç etmektedir. Ancak meydana gelen göç hareketliliği hedef ülkede farklılıkların oluşmasına neden olurken, göçmenler ve yerel halk arasındaki farklılıklar çoğu zaman yerel halk tarafından kabul görmemektedir. Bu kabullenmeme sorunu göç yönetimini zorunlu kılmıştır. Bu zorunluluk beraberinde, yöneticilere bu alanda politika üretme, yasal ve kurumsal tedbir alma gereksinimi getirmiştir. Gereksinimler sonucunda ortaya çıkan yasal düzenlemelerde yerelin aynası konumunda olan yerel yönetimlerin göçmenlerin entegrasyonu konusunda göz ardı edildiği görülmüştür. Bu noktada yerel yönetimlerin göçmenlerin entegrasyonuna yönelik sürecin yönetilmesinde karşılaştıkları sorunların tespit edilmesi ve ortaya çıkan boşluğun doldurulması noktasında politika önerilerinde bulunmak çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında nüfus hareketliliği sonucunda meydana gelen yerel halk ve göçmenler arasındaki entegrasyonu sağlama noktasında yerel yönetimlerin rolünün zorunluluğu vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Göçmen Algısı
• Göçmenlerin Entegrasyonu
• Yerel Yönetimler
• Avrupa Konseyi

The Role of Local Administrations in the Resolution of Migration Problems and Integration of Immigrants

Öz

Abstract As a result of his creation, human beings have always acted in the direction of achieving the best. The population mobility that has occurred as a result of this action of people has exceeded the borders over time and reached an international dimension as well as caused differentiation within the social structure. Especially in today's world, as a result of the transportation opportunities developed compared to the past and the factors such as poverty, natural disasters and wars in certain regions, thousands of people leave their own countries and migrate to other countries every year. However, while the resulting migration mobility leads to the formation of differences in the target country, the differences between migrants and local people are often not accepted by local people. This problem of non-acceptance has made migration management mandatory. Along with this obligation, it has brought the need for managers to produce policies in this field and to take legal and institutional measures. In the legal regulations that emerged as a result of the requirements, it was seen that local governments, which are the mirrors of the local, were ignored in terms of the integration of immigrants. At this point, the main purpose of the study is to identify the problems faced by local administrations in managing the process for the integration of migrants and to make policy recommendations to fill the gap that arises. Within the scope of the study, the necessity of the role of local administrations in ensuring the integration between local people and migrants as a result of population mobility was emphasized. between the local people and immigrants, which occurs as a result of population mobility, is emphasized.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Immigrant Perception
• Integration of Migrants
• Local Authorities
• Council of Europe

Kaynakça

1. Akdemir, T. ve Ulusoy, A. (2013), Mahalli İdareler, Seçkin Yayıncılık, 8. Basım, Ankara.
2. Akıncı, B. Nergiz, A. ve Gedik, E. (2015), “Uyum Süreci Üzerine Bir Değerlendirme: Göç ve Toplumsal Kabul”, Göç Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1, Sayı:2, 58-83.
3. Aksoy, Z. (2012), “Uluslararası Göç ve Kültürlerarası İletişim”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 20: 292-303.
4. Akyılmaz, B., Sezginer, M. Ve Kaya, C. (2011), Türk İdare Hukuku, Seçkin Yayıncılık, İstanbul.
5. Arslan, H. (2001), 16.Yy Osmanlı Toplumunda Yönetim, Nüfus, İskân, Göç ve Sürgün, Kaknüs Yayınları.
6. Avrupa Konseyi, (2009), Kültürlerarası Diyalog İçin Beyaz Kitap, 118. Bakanlar Komitesi, Strazburg.
7. Bayraklı, C. (2007). “Dış Göçün Sosyo- Ekonomik Etkileri: Görece Göçmen Konutlarında (İzmir) Yaşayan Bulgaristan Göçmenleri Örneği”, Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın
8. Belediye Kanunu (2005), T.C. Resmi Gazete, 25874, 3 Temmuz 2005.

9. Bozkurt, Ö., (1990), “Avrupa Topluluklarında Yurttaşların Yönetime Katılması”, Amme İdaresi Dergisi, C.23, S.2.
10. Çağlar, A. ve Abdülkadir O. (2015), Entegrasyon/Uyum: Kavramsal ve Yapısal Bir Analiz, Göç ve Uyum (Ed. B. D. Şeker, I. Sirkeci ve M. M. Yüceşahin), Londra: Transnational Press London.
11. Çakırer, Y. (2015), Göçmen Çocukların Şehre Uyumu Ve Eğitim Politikası (Ed. Bulut,Y.) Uluslararası Göç ve Mülteci Sorunun Çözümünde Kamu Yönetmenin Rolü, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
12. Çevik, A. (2016), “Suriye’den Türkiye’ye Göç’ün Etkileri”, Gümüşhane Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt 5, Sayı 2: 80 - 83
13. Daudov, M. (2015), Türkiye’de Yabancıların Uyumunda Yerel Yönetimlerin Rolü, (Ed. Bulut,Y.) Uluslararası Göç ve Mülteci Sorunun Çözümünde Kamu Yönetmenin Rolü, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
14. Demirhan, Y., ve Aslan, S. (2015). “Türkiye’nin Sınır Ötesi Göç Politikaları ve Yönetimi”, Birey ve Toplum Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 9: 23-44.
15. Dinç C. (2011), “Avrupa Kimliği: Çatışan Perspektifler, Güncel Değerlendirmeler ve Endişeler”, Gazi Üniversitesi, Akademik Bakış Dergisi, Cilt:5, Sayı:9:31-58.
16. Erol, M. ve Ersever, O. G. (2014), “Göç Krizi ve Göç Krizine Müdahale”, Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, Cilt 24, Sayı 1, 47-68.
17. Fielden, A. (2008). “Local integration:An under-reported solution to protracted refugee situations”, New Issues In Refugee Research, Research Paper No. 158. UNHCR.
18. Gölönü, S., (2000), “Yerel Yönetimler, Halkla İlişkiler ve Toplumsal Beklentiler”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 2, Sayı 3: 125 – 134.
19. Hammer, R., Bennett, J. and Wiseman R., (2003) “Measuring Intercultural Sensitivity: The Intercultural Development Inventory”, International Journal of Intercultural Relations, Volume:2, No:4: 421-443.
20. Kara, Ö. (2015). Göç Bağlamında Uluslararası İş birliği ve Türkiye’nin Politikaları, (Yüksek Lisans Tezi), Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
21. Kümbetoğlu, B. (2003), Küresel Gidişat, Değişen Göçmenler ve Göçmenlik, (Derleyen; Kaya, A. ve Göksu, G) Uluslararası İlişkilerde Sınır Tanımayan Sorunlar, Bağlam Yayıncılık.
22. Lee, Everett S (1996). “A Theory Of Migration”, Demography, Sayı: 3, No: 1: 47-57.
23. Tatlılıoğlu, D. (2012). Göç Sosyolojisi Açısından Hicret. İstanbul: Asitan Yayıncılık.
24. Tosun, S. (2016). Göçün Çevre Sorunlarına Etkileri, İsem, Alanya.
25. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu (2013), T.C. Resmi Gazetesi, 28615, 4 Nisan 2013.
26. Yalçın, C. (2004), Göç Sosyolojisi, Anı Yayıncılık, Ankara.
27. Yalçındağ, S. (1991), “Türk Yerel Yönetimlerinde Yeniden Yapılanma”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 24, Sayı: 3:123-152.
28. Yıldız, S. ve Çakırer, Y (2016). Türkiye Göç Politikalarının Entegrasyon ve Yerel Yönetimler Açısından İncelenmesi, Ortadoğu’daki Çatışmalar Bağlamında Göç Sorunu, (Ed. Paksoy, M., Yıldırımcı, E., Sarıçoban, K. ve Özkan, Ö.) Elif Yayınevi, Ankara.