Investigating The Level Of Social Acceptance Of Migration İn Rural Areas: A Study On Iğdır Rural Area

Öz

The aim of the study was to investigate the level of acceptance of migration in rural areas. The issue of what kind of situations will arise with the acceptance of immigration has been examined. The study was carried out with ten participants residing in rural areas and was conducted through the (interview) technique used in qualitative research. It has been observed that the people of this region have experienced significant problems regarding migration as a result of their previous experiences. The acceptance of individuals from different tribal structures leads to a change in the political, economic and cultural balances in the village. Since this situation is not accepted by the villagers, migration from outside is viewed negatively. Tribal identity appears to shape the social and economic order. Although village settlements have a closed structure against external migration, their openness to the outside world is significantly low. Because there is a prejudice that immigrants come for reasons such as exile, crime, political differences. These situations manifest themselves as social harmony in village settlements, conflicts and unrest in neighborly relations. It shows that tribal solidarity is strong among the masses in the village, that social homogeneity is tried to be preserved, that the negative situations experienced in the past reinforce the anti-immigration attitudes and that immigration can be perceived not only as an economic but also as a cultural and security-based threat. This situation shows that the village has an introverted structure and is closed to external migration. As a result, the decision of the village elders, the tribal structure and introversion, the inadequacy of the land in the village, and the negative experiences that arose as a result of accepting migration in the past are the important reasons for not accepting migration to rural areas.

Anahtar Kelimeler

• Tribe
• Migration
• Village
• Sociocultural
• Socioeconomic

Kırsal Bölgelerde Göçün Toplumsal Kabul Düzeyinin Araştırılması: Iğdır Kırsalı Üzerine Bir Araştırma

Öz

Çalışmada kırsa bölgelerde göçün kabul düzeyinin araştırılması amaçlanmıştır. Göçün kabul edilmesi ile birlikte ne tür durumların oluşacağı hususu irdelenmiştir. Çalışma kırsal bölgelerde ikamet eden on katılımcı ile gerçekleştirilmiş olup nitel araştırmalarda kullanılan (mülakat) teknik aracılığı ile yapılmıştır. Bu bölge insanların daha önceki deneyimleri sonucu göç hususunda önemli düzeyde problemler yaşadığı görülmüştür. Farklı aşiret yapısına bağlı bireylerin kabul edilmesi ile köyde politik, ekonomik ve kültürel anlamda dengelerin değişmesine yol açmaktadır. Bu durum köylü tarafından kabul edilmediğinden dışarıdan yapılacak göçlere olumsuz bakılmaktadır. Aşiret kimliğinin toplumsal ve ekonomik düzene yön verdiği görülmektedir. Köy yerleşkelerin dışarıdan yapılan göçlere karşı kapalı bir yapısı bulunmakla birlikte dışa açıklık önemli düzeyde düşüktür. Çünkü göçmenlerin sürgün, suç, siyasi farklılık gibi sebeplerle geldiği gibi bir önyargı bulunmaktadır. Bu durumlar köy yerleşkelerinde sosyal uyum, komşuluk ilişkilerinde çatışmalar ve huzursuzluk olarak kendisini göstermektedir. Köydeki kitleler arasında aşiret dayanışmanın güçlü olduğu, toplumsal homojenliğin korunmaya çalışıldığı, geçmişte yaşanan olumsuz durumların göç karşıtı tutumların pekiştirdiği ve göçün sadece ekonomik temelli olmadığı aynı zamanda kültürel ve güvenlik temelli bir tehdit olarak da algılanabileceğini göstermektedir. Bu durum köyün dış göçlere kapalı ve kendi içine dönük bir yapısı olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak köy büyüklerinin kararı, aşiret yapısı ve içe kapanıklık, köydeki arazilerin yetersiz oluşu, geçmişte göçün kabul edilmesi sonucu oluşan olumsuz deneyimler, göçün kırsal bölgelere kabul edilmemesinin önemli nedenleri olarak gelmektedir

Anahtar Kelimeler

• Aşiret
• Göç
• Köy
• Sosyokültürel
• Sosyoekonomik

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2016). Göç Sosyolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
2. Aksoy, E. & Dülger, S. & Köksal, A. (2018). Bilimsel Araştırmalarda Evren, Örneklem, Varsayım ve Değişken. Ö. Güngör (Ed.), Bilimsel Araştırma Süreçleri-Yöntem, Teknik ve Etiğe Giriş El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları.
3. Akyıldırım, E. (2024). Tüketim Kültürünün Göç Üzerinde Oluşturduğu Başlıca Faktörlerin İrdelenmesi. Asya Studies, 8(27), 255-266.
4. Akyıldız, İ.E. & Ertürk, E. (2021). Lee Kuramı Perspektifinden Kırdan Kente Göçün Mekaniği: Bursa Örneği. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30(2), 1-17.
5. Arslantürk, Z. (2016). Uygulamalı sosyal araştırma metot ve teknikler SPSS (4. Basım). İstanbul: Çamlıca Yayınları.
6. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
7. Başar, Y. (2015). Türkiye’de iller bazında iç göçü belirleyen faktörlerin ekonomik analizi: 2008–2013 (Yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
8. Batur, B. (2021). İbn-i Haldun’un Asabiyeti: Bir Kavramın Sosyolojik İzdüşümleri, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 152-161.

9. Berg, B. L., & Lune, H., (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Aydın H., (Çev) Konya: Eğitim Yayınevi.
10. Berkes, N. Kuyaş, A., & Erdem, A. (1978). Türkiye’de çağdaşlaşma. Doğu-Batı Yayınları.
11. Bostan, H. (2017). Türkiye’de İç Göçlerin Toplumsal Yapıda Neden Olduğu Değişimler, Meydana Getirdiği Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Coğrafya Dergisi, (35), 5.
12. Canatan, K. (1990). Göçmenlerin kimlik arayışı. İstanbul: Endülüs Yayınları.
13. Çağlayan, S. (2006). Göç Kuramları ve Göçmen İlişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 17, 68-77.
14. Çoban, B. (2022). Durkheim’in Bilgi ve Toplum Anlayışı Üzerine Bir Değerlendirme. Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmalar Dergisi, 9, 115-130.
15. Durkheim, E. (1986). İntihar. İstanbul: Cem Yayınevi.
16. Ekici, S., & Tuncel, G. (2015). Göç ve insan. Birey ve Toplum, 5(9), 14.
17. Erol, M., & Ersever, O. G. (2014). Göç krizi ve göç krizine müdahale. Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 24(1), 47–68.
18. Gökbayrak, Ş. (2008). Uluslararası göç ve kalkınma tartışmaları: Beyin göçü üzerine bir inceleme. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 63(3), 69–70.
19. Güldalı, O., & Atasü-Topçuoğlu, R. (2025). Sivil Toplum Perspektifinden Göçmen ve Sığınmacılara Yönelik Ayrımcılık ve Sosyal Dışlanma: Nitel Bir Araştırmadan Yansımalar. Dokuz Eylül University Journal of Graduate School of Social Sciences, 27(2).
20. Günay, Ü. (2006). Kuramsal yaklaşım ve Türk sosyolojisi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 509-542.
21. Gürsoy, M. (2013). Kentleşme sürecinde göç–suçluluk ilişkisi (Yüksek lisans tezi). Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adıyaman.
22. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (23. Basım). Ankara: Nobel Yayıncılık.
23. Kıray, M. B. (2003). Topraktan Kopan Köylülerin Kentlerde Yaşama Stratejisi, Kentleşme Yazıları. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
24. Kitzinger, J. (1995). Qualitative Research: İntroducing Focus Groups. Bmj, 311(7000), 299-302.
25. Lamont, M. & Swidler, A. (2014). Methodological Pluralism And The Possibilities And Limits Of İnterviewing. Qualitative Sociology, 37, 153-171.
26. Orhan, Ü. G., Albayrakoğlu, Ö., & Adıgüzel, A. (2024). Göçmenlerin Sosyokültürel Uyumu ve Yerel Halkın Göçmenlere Yönelik Tutumu. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 20-37.
27. Özyakışır, D. (2013). Göç, Kuram ve Bölgesel Bir Uygulama. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
28. Özyakışır, D., (2012). İç Göç Hareketleri Ve Geriye (Tersine) Göçün Belirleyicileri: Tra2 Bölgesinden (Ağrı, Kars, Iğdır, Ardahan) İstanbul’a Gerçekleşen Göç Üzerine Bir Saha Araştırması. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
29. Petersen, W. (1958). A General Typology Of Migration. American Sociological Review, 23(3), 256-266.
30. Recepoğlu, M., Değer, M. K., (2021). Türkiye’nin Az Gelişmiş İllerinde İç Göçün Belirleyicileri: Panel Çekim Modelinden Bulgular (2008-2013). Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(21), 59-61.
31. Sağlam, S. (2006). Türkiye’de İç Göç Olgusu Ve Kentleşme. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları, 5, 33–44.
32. Sayın, Y., Usanmaz, A., & Aslangiri, F. (2016). Uluslararası Göç Olgusu ve Yol Açtığı Etkileri: Suriye Göçü Örneği. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 18(31), 3.
33. Slattery, M. (2014). Sosyolojide Temel Fikirler. İstanbul: Sentez Yayıncılık.
34. Şemşit, S. (2018). Avrupa Birliği politikaları bağlamında uluslararası göç olgusu ve türleri: Kavramsal bakış. Yönetim ve Ekonomi, 25(1), 278.
35. Taştan, Y. K. (2022). Etnitise Kuramları. Düşünce Dünyasında Türkiz, 1(6), 199-228.
36. Turhanoğlu, A. & Suğur, N. & Gönç Şavran, T. & Çetin, O. (2012). Sosyolojide Araştırma Yöntem ve Teknikler. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
37. Türkkan, B. (2019). Uluslararası göç olgusu: Suriyeli göçmenlerin Türkiye’deki ekonomik ve sosyal yapı üzerine etkileri (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi.
38. Ülken, H. Z. (1969). Sosyoloji Sözlüğü. Milli Eğitim.
39. Wallace, R. & Wolf, A. (2012). Çağdaş sosyoloji kuramları-klasik geleneğin genişletilmesi (M. R. Ayas ve L. Elburuz, Çev.). Ankara: Doğu Batı Yayınları.
40. Yılmaz, V. & Mecek, M. (2023). Türkiye’de Göç Yönetimi Politikaları. Kavramsal ve Kuramsal Açıdan Göç (Ed. Vedat Yılmaz, Müzaffer Bimay). Ankara: Nobel Yayınları.