Sulak Alanlar ve Göçmen Kuşların Ekosistemdeki Yeri

Öz

Modernleşen dünyada insan nüfusunun artması doğal kaynak tüketiminin hızlanmasına neden olmuştur. İnsanlar yaşam ortamı açmak ve ihtiyaçlarını karşılamak için daha çok kaynağa ihtiyaç duymakta ve bunun için de yeşil alanları yok etmekte, su kaynaklarını tüketmektedir. Tüm bunları yaparken ekosistemdeki dengeyi bozmakta, diğer canlıların yaşam ortamlarını yok ettiğini unutmaktadır. Ekosistemi oluşturan canlı ve cansız varlıkların hepsi bir uyum ve düzen içindedir. Bunlardan birinin zarar görmesi, tahrip edilmesi ya da yok olması diğer türlerin yaşamını da etkilemektedir. Bu türlere örnek dünya üzerinde ikinci sırada bulunan sulak alanlar ve bu alanlarda barınan, üreyen ve göç zamanlarında konaklamak için kullanan göçmen kuşlardır. Sulak alanlar göçmen kuşlara ev sahipliği yapan en önemli ekosistemlerdir. Bütün ekosistemler ve canlı türlerinin yaşamları birbirleriyle bağlantılıdır. Birinin zarar görmesi ile diğer türlerde zincirleme olarak zarar görmektedir. Bu çalışmada doğal kaynakların başında gelen sulak alanlar ve en önemli canlı türlerinden olan göçmen kuşların ekosistemdeki yerleri, diğer canlılar ve birbirleri için ne kadar önemli olduğu araştırılmış, karşılaşılan zorluklar ve alınması gereken önlemler hakkında önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ekosistem
• Sulak Alan
• Ekolojik Denge
• Göçmen Kuşlar

Wetlands and the Place of Migratory Birds in the Ecosystem

Öz

The increase in the human population in the modernizing world has caused the consumption of natural resources to accelerate. People need more resources to open up a living environment and meet their needs, and for this, they destroy green areas and consume water resources. While doing all this, it disrupts the balance in the ecosystem and forgets that it destroys other living environments. All living and non-living beings that make up the ecosystem are in harmony and order. Damage, destruction or extinction of one of these affects the life of other species as well. Examples of these species are wetlands, which are the second in the world, and migratory birds that shelter, breed and use these areas for accommodation during their migration. Wetlands are the most important ecosystems that host migratory birds. All ecosystems and the life of living species are interconnected. With one being harmed, other species are damaged in a chain. In this study, wetlands, one of the leading natural resources, and the place of migratory birds, one of the most important species, in the ecosystem, which were investigated, how important they are to other living beings and to each other, and recommendations were made about the encountered difficulties and about measures that should be taken.

Kaynakça

1. Altan, G. ve Türkeş, M. (2011). Tödürge Gölü Sulak Alanı (Sivas) Yöresinin Hidroklimatoloji ve İklim Değişimleri Açısından İncelenmesi. II. Türkiye Sulak Alanlar Kongresi. Kırşehir.
2. Arı, Y. (2006). Ramsar Sözleşmesi’nin Doğa Koruma Yaklaşımına Eleştirel Bir Bakış. Doğu Coğrafya Dergisi, 11 (15), 275 - 302.
3. Aslan, R. (2020). Ekosistem ve İnsan İçin Sulak alanlar: Eber Gölü Örneği. Göller Bölgesi Aylık Ekonomi ve Kültür Dergisi. 8(87), 49-55.
4. Cebe, M. ve Kardaş, F. (2018). Doğa Koruma ve Çevre Eğitimi Açısından Sulak Alanların İşlevleri. Menba Su Ürünleri Fakültesi Dergisi. 4(1), 29-35.
5. Cebe, M. ve Kardaş, F. (2019). Doğa Koruma ve Çevre Eğitimi Açısından Sulak Alanların İşlevleri.Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. Erzincan.
6. Çiçek, E. (2004). Su Basar Ormanların Özellikleri ve Türkiye’nin Su Basar Ormanları. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 2 (54).
7. Dikici, M. (2013). Göçmen Kuşlar Türkiye Üzerinden Geçiyor. Çevre Kuruluşları Dayanışma Derneği.
8. Er, A. (2019). Uyuz Gölü’nde Çevresel DNA ile Biyoçeşitlilik Tesbiti: Göçmen Kuşlar Modeli. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Ankara.

9. Göcek, Ç. ve Özbahar, İ. (2006). Göçmen Kuşların Korunması İçin Eğitim ve Kamuoyu Bilinçlendirme Projesi. Kuş Araştırmaları Derneği. Ankara.
10. Kayacan, Y. (2008). Biga Yarımadası Çanakkale İl Sınırları İçerisindeki Kıyı Sulak Alanların İnsan Çevre Etkileşimi Bakımından Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Onsekizmart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
11. MEB. (2019). Ortaöğretim Coğrafya Ders Kitabı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara.
12. OSİB (2013). Sulak Alanlar. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, Hassas Alanlar Dairesi Başkanlığı, Sulak Alanlar Şube Müdürlüğü, Ankara.
13. Özkan, M. ve Yücel, E. Ö. (2014). Ekosistem, Biyolojik Çeşitlilik ve Çevre Sorunları Konularıyla İlgili Fen ve Teknoloji Öğretmen Görüşlerinin Öğreim Tasarımı Açısından Değerlendirilmesi. Milli Eğitim. Sayı:201.
14. Ramsar, (2005). http://www.ramsar.org/lib_manual2004e.htm Son erişim tarihi: 04.01.2018.
15. Ramsar Convention Secretariat, (2013). The Ramsar Convention Manual: a guide to the Convention on Wetlands (Ramsar, Iran, 1971). 6th ed. Ramsar Convention Secretariat, Gland, Switzerland.
16. Sevindi, C. (2013). Ekoturizm ve Kuş Gözlemciliği Açısından Kuyucuk Gölü Kuş Cenneti (Arpaçay-Kars). Türk Coğrafya Dergisi. 61. 63-76.
17. Soydan, E. (2013). Belgesel Filmlerin Sulak Alanların Korunmasındaki Yeri ve Önemi. III. Ulusal Sulak Alanlar Kongresi. Sözlü Bildiri. Samsun.
18. Şahin, M. T. (2013). Türkiye’ de Yaşanan Sulak Alan Sorunları: Fethiye Şat Deltası Sulak Alanı Örneği. III. Ulusal Sulak Alanlar Kongresi. Sözlü Bildiri. Samsun.
19. Türkoğlu, M. (2019). Neolitik Dönem, İlk Üretimciliğe Geçiş Evresi, Ekosistem, Biyolojik Çeşitlilik, Toprak İnsan İlişkisi, Bitki Örtüsünün Toprak Oluşumuna ve Tarımsal Üretime Etkisi.
20. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Basım) Ankara, Seçkin Yayıncılık