Determination of Nurses' Diagnosis of Child Abuse and Neglect Symptoms and Risks

Öz

Abstract

Aim: Child neglect and abuse, an important health problem involving children and the whole community, are among the responsibilities of nurses in terms of their traditional and contemporary roles. The aim of this study was to determine the nurses' symptoms and risks of child abuse and neglect.

Methods: The study was conducted with nurses (n = 116) working in a hospital affiliated to Health Sciences University. The data were collected with the "Introductory Information Form" and the "Scale Form for Diagnosis of Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect".  Approximately the average score of five on the scale indicates that they respond correctly to questions about diagnosing signs and risks of child abuse and neglect.  Mann-Whitney U and Kruskal-Wallis tests were used for statistical analysis of the data.

Results: It was found that the average age of the nurses participating in the study was 28.44±6.14 years, 19.8% of them compared with child abuse and neglect during their professional practice, 69.0% of them learned during their education and 19.0% received education about child abuse and neglect after graduation. Nurses' mean Scale Form Score for the Diagnosis of Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect is higher in nurses over 35 years of age, having children and 10 years of professional experience and it was determined that gender did not affect the average score.

Conclusion: It may be suggested that training programs for improving nurses' diagnosis of symptoms and risks of child abuse and neglect.

Anahtar Kelimeler

• Abuse,Child,Neglect,Nurse

Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama durumlarının belirlenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada, hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma Sağlık Bilimleri Üniversitesine bağlı bir hastanede görev yapan hemşireler (n=116) ile yapılmıştır. Veriler hemşirelerin tanıtıcı özelliklerini içeren Tanıtıcı Bilgi Formu ve Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek Formu ile toplanmıştır. Ölçekten alınan puan ortalamasının beşe yaklaşması, soruların doğru yanıtlandığını göstermektedir. Verilerin istatistiksel analizinde Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin yaş ortalamalarının 28.44±6.14 yıl olduğu, %19.8’inin mesleki uygulamalar sırasında çocuk istismar ve ihmali ile karşılaştığı, %69.0’ının öğrenimi sırasında %19.0’ının ise mezuniyet sonrasında çocuk istismarı ve ihmaline ilişkin eğitim aldığı bulunmuştur. Hemşirelerin Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek puan ortalamasının 2.36±0.50 olduğu belirlenmiştir. Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek puan ortalamalarının 35 yaş ve üzeri, çocuk sahibi, 10 yıl üzeri mesleki deneyimi olan hemşirelerde daha yüksek olduğu ve cinsiyetin puan ortalamalarını etkilemediği saptanmıştır. Sonuç: Bu çalışmada hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama durumlarının yeterli düzeyde olmadığı bulunmuştur. Hemşirelerin yaş ve mesleki deneyimlerinin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeylerini etkilediği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk,İhmal,İstismar,Hemşire,İhmal,İstismar

Kaynakça

1. 1. Üstündağ A. Çocuk ihmal ve istismarı-cinsel istismar. Erişim yeri: https://derinkuyu.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2015_05/13103109_ocukhmalvestsmari.pdf., Erişim Tarihi: 25.12.2017.
2. 2. Ünal F. Ailede çocuk istismarı ve ihmali. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi 2008;12(1):9-18.
3. 3. Yılmaz G, İşiten N, Ertan Ü, Öner A. Bir çocuk istismarı vakası. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2003;46:295-298.
4. 4. Özer E, Bütün C, Beyaztaş FY, Engin A. Çorum Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne 2006-2007 yıllarında başvuran cinsel istismar mağduru çocuk olgularının değerlendirilmesi. C.Ü. Tıp Fakültesi Dergisi 2007;29(2):51-55.
5. 5. Pelendecioğlu B, Bulut S. Çocuğa yönelik aile içi fiziksel istismar. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi 2009;9(1):49-62.
6. 6. Bahar G, Savaş AH, Bahar A. Çocuk istismarı ve ihmali: Bir gözden geçirme. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 2009;12(4):51-65.
7. 7. UNICEF, Türkiye’de Çocuk İstismarı ve Aile İçi Şiddet Araştırması / ÖZET RAPOR, 2010. Erişim yeri: http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/cocuk-istismari-raporu-tr.pdf., Erişim tarihi: 10.12.2017.
8. 8. Güler N, Uzun S, Boztaş Z, Aydoğan S. Anneleri tarafından çocuklara uygulanan duygusal ve fiziksel istismar/ihmal davranışı ve bunu etkileyen faktörler. C.Ü. Tıp Fakültesi Dergisi 2002;24(3):128-134.

9. 9. Güner Şİ, Güner S, Şahan MH. Çocuklarda sosyal ve medikal bir problem: İstismar. Van Tıp Dergisi 2010;17(3):108-113.
10. 10. Kaya H. Çocukta cinsel istismar ve hemşirenin rolü. İstanbul Üniversitesi F.N.H.Y.O Dergisi 2005;13(55):57-62.
11. 11. Yılmaz EB. Çocuk istismarının önlenmesinde kullanılan programlar ve özellikleri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 2013;16(4):255-259.
12. 12. Uysal A. Çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılamada hemşire ve ebelerin bilgi düzeylerinin saptanması (Yüksek Lisans Tezi), Danışman: Erefe İ. Yayınlanmamış tez, İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 1998.
13. 13. Bakır E, Kapucu S. Çocuk ihmali ve istismarının Türkiye’de yapılan araştırmalara yansıması: Bir literatür incelemesi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi 2017;4(2):13-24.
14. 14. Kocaer Ü. Hekim ve hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik farkındalık düzeyleri (Yüksek Lisans Tezi), Danışman: İnanıcı MA, Kuğuoğlu S. Yayınlanmamış tez, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2006.
15. 15. Burç A, Güdücü Tüfekçi F. Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeyleri. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2015;6(3):144-151.
16. 16. Yılmaz B. Bir hastanede çalışan hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik bilgi ve yaklaşımlarının incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi), Danışman: Çalışkan D. Yayınlanmamış tez, Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2015.
17. 17. Altunsu BA. Çocuklara bakım veren hemşirenin çocuk istismar ve ihmalini tanıyabilmeleri (Yüksek Lisans Tezi), Danışman: Pek H. Yayınlanmamış tez, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2004.
18. 18. Gölge ZB, Hamzaoğlu N, Türk B. Sağlık çalışanlarının çocuk istismarı ve ihmali konusundaki farkındalık düzeylerinin ölçülmesi. Adli Tıp Dergisi 2012;26(2):86-96.
19. 19. Türker G. Aile hekimleri, hemşire ve ebelerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda farkındalık düzeyleri: Burdur Örneği (Yüksek Lisans Tezi), Danışman: Mavili A. Yayınlanmamış tez, Konya: Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2017.
20. 20. Türk Ceza Kanunu. Erişim Yeri: https://www.tbmm.gov.tr/kanunlar/k5237.html., Erişim tarihi:22.12.2017.