Kolorektal kanserli hastalarda tümör dokusunda mikrosatellit instabilite taranması ve klinik üzerine etkinliği
Öz
Amaç: Mikrosatellit instabilite, sporadik kolon kanserlerinin yaklaşık %15’inden sorumlu bir genetik yolaktır. DNA mismatch (hatalı eşleşme) onarım sistemindeki defektlerden dolayı oluşmaktadır. DNA mismatch onarım sistemi hatalı olan kişilerde mikrosatellit instabilite oluşmakta ve mutasyon riski artmaktadır. Tümör süpresör genlerde oluşan bu mutasyonlar başta kolorektal kanser olmak üzere, endometrium kanseri, gastrik kanser vb malignansilerin gelişimine yol açmaktadır. Mikrosatellit instabilite en sık proksimal kolon kanserlerinde saptanmaktadır. Kanser dokularında mikrosatellit instabilite, PCR yöntemi ile saptanabilmektedir. Kliniğimizde tanı koyulan kolorektal kanserli hasta grubumuzda, Mikrosatellit İnstabilitenin klinikopatolojik özellikleri ve prognoz üzerine etkisini araştırmak üzere bir çalışma planladık. Yöntem: Bu çalışmada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde tanı almış kolorektal kanserli 50 hastadan elde edilen kanserli parafin doku örneklerinde mikrosatellit instabilite aranmıştır. Bulgular: Parafine gömülü örneklerin PCR yöntemiyle incelenmesi sonucunda hastaların 20’si (%40) mikrosatellit instabil, 30’u (%60) mikrosatellit stabil olarak saptandı. Mikrosatellit instabil olan olgularda, mikrosatellit stabil olgulara göre daha sık oranda tümörlerin proksimal kolonda yerleştiği saptandı (sırasıyla %40’a karşılık %13.3, p<0.05). Mikrosatellit instabil grupla mikrosatelit stabil grup, tanı sırasındaki yaş açısından karşılaştırıldığında, instabil olanlarda tanı sırasındaki yaşın daha küçük olduğu saptandı (sırasıyla 52.2’ye karşılık 61.97 yaş). Sonuç: Mikrosatellit instabil kolorektal tümörlerin klinikopatolojik ve prognostik açıdan mikrosatellit stabil olanlardan farklı olması, ileride bu özelliğin prognostik bir belirteç olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Konuyla ilgili daha fazla olgu sayılarıyla yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Gill, S., R.R. Thomas, and R.M. Goldberg, Review article: colorectal cancer chemotherapy. Aliment Pharmacol Ther, 2003. 18(7): p. 683-92.
- 2. Compton, C.C. and F.L. Greene, The staging of colorectal cancer: 2004 and beyond. CA Cancer J Clin, 2004. 54(6): p. 295-308.
- 3. Gryfe, R., et al., Tumor microsatellite instability and clinical outcome in young patients with colorectal cancer. N Engl J Med, 2000. 342(2): p. 69-77.
- 4. Narayan, S. and D. Roy, Role of APC and DNA mismatch repair genes in the development of colorectal cancers. Mol Cancer, 2003. 2: p. 41.
- 5. Bisgaard, M.L., et al., Familial adenomatous polyposis patients without an identified APC germline mutation have a severe phenotype. Gut, 2004. 53(2): p. 266-70.6. Lindblom, A., Different mechanisms in the tumorigenesis of proximal and distal colon cancers. Curr Opin Oncol, 2001. 13(1): p. 63-9.
- 7. Tejpar, S. and E. Van Cutsem, Molecular and genetic defects in colorectal tumorigenesis. Best Pract Res Clin Gastroenterol, 2002. 16(2): p. 171-85.
- 8. Sevignani, C., et al., Tumorigenic conversion of p53-deficient colon epithelial cells by an activated Ki-ras gene. J Clin Invest, 1998. 101(8): p. 1572-80.
- 9. Carethers, J.M., et al., Use of 5-fluorouracil and survival in patients with microsatellite-unstable colorectal cancer. Gastroenterology, 2004. 126(2): p. 394-401.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
10 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
15 Ağustos 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 12 Sayı: 3